Maarschalkerweerd ronkt majestueus

In aanmerking genomen dat het Maarschalkerweerd-orgel in het Concertgebouw vierduizend pijpen bevat, is het verbazend weinig te horen. Bovendien klinken die pijpen dan vaak tegelijk....

Frits van der Waa

Het Maarschalkerweerd-orgel klinkt overigens bepaald niet als eenstandaard-kerkorgel. Dat komt doordat het instrument gemodelleerd is naarde smaak van de Franse negentiende-eeuwse orgelbouw. De fluwelen, gestrekentimbres van tongwerken overheersen, terwijl bij de meeste Nederlandseorgels fluitachtige kleuren op de voorgrond treden.

Van Doeselaars programma van zaterdag bestond uit werken van CésarFranck. Diens Six pièces zijn niet aldoor even opwindend, met hun zoetigehymnische passages en schools meerstemmig smeedwerk. Van Doeselaar maakteer niettemin een smaakvol geheel van, waarbij hij de mogelijkheden van hetorgel etaleerde. Die reiken van een tamelijk neuzelige harmoniumklank totmajestueus geronk. Speciaal is het zogenoemde zwelkast-effect. In handenvan Van Doeselaar diende dat voor geluidsgroei en smaakvolle diminuendi.

Bij het recital dat hij zondag samen met trompettist Peter Masseursuitvoerde kwam de veelzijdigheid van het orgel nog treffender tot zijnrecht. Alleraardigst was het gebots tussen echte en orgelendetrompetklanken in Semaine Sainte a Cuzco van Henri Tomasi, terwijl in Óknavan de Tsjech Petr Eben het krioel- en tamboersvermogen van het orgel aanbod kwam. Toch waren vooral de duocomposities, kruidige samenklanken tenspijt, ook hier aan de aimabele kant. Frits van der Waa

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden