Maak gratis kennis met de sterke dialogen van Esther Gerritsen

.

Bewustzijn is mooi, maar vervreemding en doordraaien liggen op de loer als je het denken nooit kunt stopzetten. Dat ondervinden veel personages van Esther Gerritsen (1972), auteur van romans, toneelteksten en columns, die na enkele nominaties eindelijk een groot publiek kan bereiken met het Boekenweekgeschenk, de novelle Broer.

Huilen bijvoorbeeld, daar is iets eigenaardigs mee, als je erbij stilstaat. In een column uit de bundel Ik ben vaak heel kort dom (2013) beschrijft Gerritsen hoe ze na een scheiding kleiner is gaan wonen, en dat het nieuwe leven niet meevalt. Maar 'als ik sta te huilen en de postbode belt aan, dan stop ik even met huilen en doe open'. In Broer bemerkt de 52-jarige hoofdpersoon Olivia Landman, getrouwd, moeder, en financieel directeur van het op instorten staande bedrijf Kyvon Serviezen, iets vergelijkbaars. Ze heeft een broer, Marcus (57), wiens been moet worden afgezet. Onthutst zoekt ze hem na de operatie in het ziekenhuis op. Maar als hij daar onbeheerst ligt te huilen, verstrakt ze en voelt haast niets meer. 'Had hij maar een kleine poging gedaan om zich te vermannen, dan had ze nu zijn pijn kunnen voelen.' Olivia sluit zelfs haar ogen om haar broer niet te hoeven zien. En dan leeft ze weer mee.

Zoals ze zich pas dicht bij haar twee landerige pubers voelt als die er niet zijn en ze hun kamers opruimt. 'Met tegenzin had ze ooit toegegeven dat ze moesten leren hun eigen kamer op te ruimen.'

De subtiliteit zit in deze passages en in de sterke dialogen. Het verhaal van Broer is aan de schematische kant: terwijl Olivia balanceert op de rand van een zenuwinzinking (haar werk houdt misschien op, haar huwelijk maakt een crisis door), haalt ze haar labiele broer Marcus in huis om verder te revalideren. Juist zij kan hem er niet bij hebben. Haar drie mannelijke huisgenoten wel, tot haar verbazing. Op zekere nacht zoekt de verzenuwde Olivia de revalidatiekliniek op, om in het bed van haar broer te gaan liggen.

Veel heeft Broer niet om het lijf, maar als kennismaking met de oorspronkelijke Gerritsen kan het goed dienstdoen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.