Review

M hort en stoot te veel om je werkelijk mee te kunnen sleuren

Op sommige momenten komt alles ineens samen en is M precies het rauwe sprookje dat het wil zijn. Op papier klinkt het scenario aardig, maar het ontbreekt de hoofdrolspelers aan chemie.

Kevin Toma
Sara Forestier en Redouanne Harjane in M. Beeld
Sara Forestier en Redouanne Harjane in M.Beeld

Zodra ze zich onveilig voelt, blijven de woorden in brokstukken aan haar lippen hangen. Faalangst verergert haar gestotter alleen maar. En dat terwijl Lila, een 18-jarige scholiere uit een gure buitenwijk van Parijs, een groot gevoel voor taal heeft en stiekem het ene prachtgedicht na het andere schrijft. Dus zo gek is het niet dat Lila's leraar haar liever naar een poëzieclubje stuurt, dan naar de logopedist.

In elk geval niet gekker of ongeloofwaardiger dan zo veel andere dingen in M, het regiedebuut van hoofdrolspeler Sara Forestier, die ook het scenario schreef. Lila valt voor Mo (Redouanne Harjane), een rouwdouwer die zijn geld verdient met illegale races, maar die ook heerlijke gebakjes maakt. Dat levert een nogal onpraktische romance op: terwijl Lila nauwelijks uit haar woorden komt maar knap kan schrijven, is de goedgebekte Mo analfabeet. Lastig, wanneer zij hem verliefde sms'jes stuurt en hij zich te veel voor zijn handicap schaamt om haar de waarheid te vertellen.

M

Drama
Regie Sara Forestier
Met Sara Forestier, Redouanne Harjane, Liv Andren, Jean-Pierre Léaud
100 min., in 16 zalen

Dat is in dit gekunsteld symbolische, in moddervette synthesizerrock gedoopte liefdesdrama pas het begin van de complicaties. Hoe moet dat aflopen wanneer Mo gaat werken in het restaurant van Lila's vader (Jean-Pierre Léaud), maar de bestelbonnen niet kan lezen?

Wat Lila en Mo precies bij elkaar te zoeken hebben, blijft onduidelijk. Op papier klinkt het misschien aardig, twee schijnbaar tegengestelde karakters die elkaar aanvullen in hun gebreken en gaven, maar zo'n scenario werkt pas wanneer het knettert tussen de hoofdrolspelers. En dat doet het in M nauwelijks. Harjane, passend stoer en kwetsbaar in de rol van Mo, heeft meer chemie met piepjong talent Liv Andren, die overrompelend ongepolijst Lila's zusje Soraya speelt. Veteraan Léaud, voornamelijk foeterend en viezig voor de televisie, komt over alsof hij niet helemaal helder is.

Problematisch is ook het spel van Forestier, die Adèle Exarchopoulos (La vie d'Adèle) voor de rol van Lila had willen strikken maar zelf inviel toen Exarchopoulos paste. Dertiger Forestier kan amper doorgaan voor een scholier, en doet te nadrukkelijk haar best om overtuigend te stotteren; het gehaper wordt net zo'n maniertje als die constant kwetsbare, angstige oogopslag.

Soms werkt het allemaal wél en is M precies het rauwe sprookje dat het wil zijn; vind maar eens een andere film waarin een volwassene uit woede een tand trekt bij een kind, zonder dat dit consequenties heeft. Maar verder hort en stoot M te veel om je werkelijk mee te kunnen sleuren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden