Luisterprikkels

'DIT blad had er al lang moeten zijn', benadrukte Marianne Broeder, adjunct-hoofdredactrice van het nieuwe tijdschrift Vrije Geluiden van de VPRO, afgelopen week meermaals....

Tot zondag het eerste nummer van Vrije Geluiden officieel ten doop werd gehouden tijdens een feestelijke uitzending van het tv-programma Reiziger in muziek, met abonnees van het eerste uur in de zaal, een verkorte aflevering van het populaire radioprogramma Discotabel (met het panel live aanwezig) en de introductie van de nieuwe Radio 4 zendercoördinator Margreet Theunissen.

Inhoudelijk lijkt het bestaansrecht van de nieuwe, tweewekelijkse Vrije Geluiden alleszins gerechtvaardigd. De formule is zo simpel en doeltreffend dat je niet begrijpt waarom het zo lang heeft moeten duren. Kampen klassieke muziektijdschriften met het probleem dat hun bestaan meestal niet aan een praktische noodzaak is verbonden (hooguit een ideële), Vrije Geluiden is een handige gids op zakformaat voor de klassieke radiozenders in Nederland en de omringende buitenlanden die via de kabel te ontvangen zijn.

Van acht zenders (aangevuld met relevante programma's op Radio 1, 2, 5 en enkele tv-tips) zijn de gegevens verzameld en in een 'spoorboekje' weergegeven, dat wordt voorafgegaan door een redactioneel gedeelte met artikelen over spannende uitzendingen in de betreffende periode. Dat de VPRO de praktische noodzaak voor zo'n gids dusdanig heeft aangescherpt dat de abonnee's van de reguliere VPRO-gids voortaan verstoken zijn van de radiogegevens uit België, Duitsland en Engeland, is ietsje minder elegant.

'Ieder voordeel heeft een nadeel', aldus Boudewijn Paans, hoofdredacteur van zowel Vrije Geluiden als de VPRO-gids. 'Wil je al die gegevens in de gids verwerken, wordt die steeds dikker. Met dit nieuwe blad kunnnen we de klassieke luisteraars beter te bedienen.' De klassieke buitenlandse zenders komen ook niet terug in de gids, tenzij Vrije Geluiden mislukt. 'Dan hebben we iets fout gedaan', zegt Paans laconiek, 'maar daar ziet het niet naar uit.' Ook zonder zulke draconische maatregelen zal Vrije Geluiden z'n nut wel bewijzen. Het abonneebestand loopt al tegen de vijfduizend, wat volgens Paans toch 'vrij aardig is'.

Hoe handig de nieuwe gids ook is, en hoe overzichtelijk en fraai de lay-out, toch lijdt het eerste nummer nog een beetje aan tweeslachtigheid. Het blad is er dankzij en ten dienste van de radio, maar de redactionele artikelen neigen nog wat te veel naar autonomie. Natuurlijk zijn de verhalen gerelateerd aan radio-uitzendingen, maar dat blijkt in de meeste gevallen pas uit de verwijzing onderaan de bladzijde (in een enkel geval zelfs naar een datum die al lang voorbij is).

Het is leuk te lezen dat Gérard Souzay een wondermooie bariton was en ook een cerebrale omnivoor, maar over de vier afleveringen die de TROS aan hem wijdt, zegt dat weinig. Wat valt er te horen in die - maar liefst - vier afleveringen? Welke programmamaker is daar zo verliefd geworden op die stem en waarom? Dezelfde bezwaren gelden ook voor de verhalen over het Nachtelijk banket van Guo Wenjing, de opera Mefistofele van Boito en componist Luigi Nono. Goed dat de aandacht erop wordt gevestigd, maar je holt nog niet dolenthousiast naar de radio. En daar wordt Vrije Geluiden toch in de eerste plaats om gemaakt: lezers prikkelen tot luisteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden