Ludieke stijl

Wie snapt er nog welke modeontwerper voor welk sportmerk werkt? Adidas heeft Stella McCartney voor damessportmode, Yohji Yamamoto voor het succesvolle sublabel Y-3, en de vrolijke Amerikaan Jeremy Scott voor zo nu en dan een schoen....

Voetbalmerk Umbro huurt de jonge Brit Kim Jones in voor een lief soort gabbermode en de extravagante hoedenmaker Philip Treacy voor een damescollectie. En Ellesse laat kleren en schoenen ontwerpen door het Brits/Japanse modeduo Eley Kishimoto.

Maar geen merk dat er zo'n kermis van maakt als Puma. Het aantal gastontwerpers, sublijnen en samenwerkingsverbanden van Puma grenst aan het onbegrijpelijke. Luxe lijnen heten Black Station, Blue Station, Platinum Collection, 96 Hours, Rudolf Dassler Schuhfabrik of Nuala. En ze worden al dan niet gedeeltelijk door Alexander van Slobbe, Neil Barrett, Alexander McQueen, Mihara Yasuhiro, Philippe Starck, Kristy Turlington of J. Lindeberg ontworpen. (Maar ere wie ere toekomt: Puma wakkerde de hele rage aan in 1998 met een schoen van Jil Sander. Die sloeg in de modewereld in als een bom.)

De jonge gastontwerper Mihara Yasuhiro stapte jaren geleden naar Puma om zich te verdiepen in het maken van sneakers. In Japan is hij vooral bekend als ontwerper van modern, ambachtelijk leren schoeisel. Hij was niet van plan schoenen voor Puma te gaan maken, maar 'het klikte'. 'Voor ik het wist had ik een computer gekocht en leverde ik mijn eerste schetsen in.'

Hij is nu een van de meest herkenbare onder de gastontwerpers. Mihara heeft een ludieke stijl met zuurstokkleurtjes, ponyhaar, gevlochten raffia, confetti-gespikkelde zolen, nepveters in reliëf op instappers en futuristische plastic hakken. Mooie schoenen waar je de marathon niet op wint, maar Mihara is dan ook geen sportkledingontwerper.

Zijn werk voor Puma verschilt behoorlijk van zijn eigen merk, dat naast schoeisel ook kleding behelst. Denk aan herschapen basics als jeans en colberts; iets tussen Martin Margiela en G-Star in. Zijn collectie showt hij tijdens de mannenmodeweek in Milaan, ofschoon dat nooit zijn bedoeling was. 'Het gekke is: ik ben met Puma zó bekend geworden dat iedereen denkt dat ik sportschoenenontwerper ben. Ik moet dus wel tegenwicht bieden.'

Zijn faam mag intussen groot zijn, het is allerminst zo dat er een fikse ontwerpstudio achter hem schuilgaat. 'Ik ben op zoek naar een assistent', zegt de 33-jarige, die geen woord Engels spreekt en gebruik maakt van een tolk. 'Het wordt wat veel om alles in m'n eentje te doen.' Wonderbaarlijk, want hij maakt óók nog een kleine collectie kleding voor Puma.

Voor zijn trainingspakken heeft Mihara een stof ontwikkeld die bij 28 graden Celcius verkleurt. Als de drager zich maar genoeg inspant, verschijnen er tekstballonnetjes in de zwarte stof met kreten als 'Don't give up!' en 'Go for it!'. 'Ter aanmoediging', lacht Mihara. Om het effect te tonen, heeft hij een föhn bij de hand.

Het lijkt een obscure collectie voor zo'n sportkledinggigant, maar de uitspattingen van Mihara en zijn collega's zijn vooral bedoeld als publicitair wapen - en een beetje als laboratorium voor nieuwe ideeën. Zoals de Nederlandse marketingmanager van Puma later zegt: 'Het is belangrijk ontwerpers als Mihara te hebben, maar we bestaan natuurlijk bij gratie van de zaterdagamateur die een goeie voetbalschoen zoekt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden