Lubach wist niet wat hij wilde zeggen over de allergoorste mop ter wereld

Als er echt gevoel bij kwam kijken, gaf Arjen Lubach maar moeilijk thuis. Diepgravende antwoorden bleven uit.

Arjen Lubach.

'Het zou zomaar een vrolijke en humoristische tv-avond kunnen worden', zei Thomas Erdbrink voorafgaand aan de Zomergasten-aflevering van gisteravond waarin Arjen Lubach te gast was. Het omschrijven van Arjen Lubach neemt altijd een alinea of drie in beslag, omdat hij zoveel doet; cabaret, muziek, schrijven, vloggen. Kijk, daar ga je al. Laten we hem voor nu dus maar gewoon eventjes presentator van het satirische programma Zondag Met Lubach noemen. Met dat programma won hij dit jaar de Zilveren Nipkowschijf, de prijs die Thomas Erdbrink in 2015 won. En nu zaten ze dus tegenover elkaar.

Erdbrink begon de uitzending met de vraag welk item uit het zojuist afgelopen journaal Lubach had kunnen gebruiken in zijn programma. Lubach noemde de demonstratie tegen de coupplegers in Turkije, en noemde het, waarschijnlijk waren dat de zenuwen, voor het gemak even Rusland. Daarna vroeg Erdbrink wat Lubach met de Gaypride had gedaan. 'Ik ben ontsnapt, dus heb de hele dag ergens anders gezeten. Ik ben niet zo van de menigten.'

Het eerste fragment was een liedje van Ede Staal, 'de Jacques Brel van Groningen' volgens Lubach. In 't Hoogeland zingt Staal over de uitgestrekte weilanden van Groningen. 'Het land waar ik als kind nog niets begreep van pijn en zorgen.' Sentiment ten top, noemde Lubach het. En toen Erdbrink vroeg wat voor jongetje hij vroeger was, moest Lubach hem het antwoord schuldig blijven. 'Nou, ik weet niet' en 'Weet ik veel. Lastig om zo'n analyse van je eigen jeugd te geven.'

Het bleek niet de laatste keer dat Lubach een diepgravend of uitvoerig antwoord liet uitblijven. De presentator/cabaretier toonde zich gisteravond vaak bescheiden, soms wel iets te. Alsof hij zijn eigen mening er niet zo toe vond doen. Of zich misschien niet helemaal bloot durfde te geven.

Toen Erdbrink vroeg hoe het voor hem als 12-jarig jongetje was dat zijn moeder overleed, antwoordde Lubach in eerste instantie 'Supertof, lachen.' Maar veel verder dan dat het 'vreselijk' en verdrietig was, kwam hij niet. Ook niet toen Erdbrink vroeg wanneer Lubach voor het laatst had gehuild. Zelf gaf hij nog een voorzetje dat hij de avond ervoor een traantje had weggepinkt bij Nieuwsuur. Maar Lubach kon zich zijn laatste tranen niet meer heugen. Of wilde dat niet.

Uitgesproken was Lubach over het geloof, waarbij hij een fragment van een discussie tussen Deepak Chopra en een neurowetenschapper liet zien. De stappen van Chopra naar Derek Ogilvie naar kliniek met alternatieve geneeswijzen tegen kanker waren snel gemaakt. Het lag in het verlengde van de analytische, cerebrale manier waarop Lubach de onderwerpen benaderde. Vanuit het verstand, en als er echt gevoel bij kwam kijken gaf hij maar moeilijk of niet thuis. Lubach wist ook niet zo heel goed wat hij wilde zeggen bij het fragment van The Aristocrats, een documentaire waarin Bob Saget de allergoorste mop ter wereld vertelde. Terecht, want het even smerige als hilarische fragment behoefte ook verder geen enkele commentaar. Zo werd het toch nog - eventjes - een vrolijke en humoristische tv-avond.

V's televisierecensententeam bestaat uit Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Julien Althuisius.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden