Review

Louter genieten van deze dansroute

Beeld Gerrit Schreurs / Korzo Producties

De superlatieven zijn niet van de lucht: de mooiste laan van Europa, het duurste schelpenpad van de wereld, het onberispelijkste hotel van Den Haag (kan die overtreffende trap?) en de oudste hondengrafstenen langs het Smidswater. Met grappige details prijst de enthousiaste gids van Het Gilde Den Haag de monumentale optrekjes aan waar we te gast zijn voor een bijzondere dansroute, georganiseerd door het CaDance Festival, op en om het Lange Voorhout in Den Haag.

Het is natuurlijk ook een weelde om een nostalgische tijdreis te maken met twee prachtige Indiase dansers (Hari & Chetahana), die wervelen en rinkelen om de rotonde van Hotel Des Indes. Eeuwen geleden arriveerde daar de koets van Baron van Brienen, die het statige herenhuis in 1858 liet bouwen. Later stierf danseres Anna Pavlova in een van de hotelkamers.

Al die feitjes kleuren de historische ambiance waarin vier korte choreografieën van jonge makers zich afspelen: Hotel Des Indes, het Meermanno Museum, de Koninklijke Schouwburg en de Pulchri Studio. Soms is de choreografie zelf een niemendalletje, zoals bij Well Tempered van Rianne Slenema. Maar dan is weer de livemuziek een trekpleister: fragmenten uit Das wohltemperierte Klavier van Johann Sebastian Bach op concertvleugel in een bovenkamer van de Koninklijke Schouwburg.

Brutaal

Karine Guizzo gaat in het Meermanno Museum lekker brutaal te werk, door sculpturen van papier-maché tot leven te wekken en geesten van boeken(wurmen) tussen de vitrines los te laten. Dansers schieten murmelend, zingend of kruipend tevoorschijn uit boekenkamers en liftschachten. De tocht eindigt in het nu, tussen moderne schilderijen van leden van de Pulchri-kunstenaarsvereniging.

Daar tonen Ryan Djojokarso en Bram Jansen een ironisch duet voor een man, vrouw en twee iPhones. Op een sokkel vechten zij en de schermpjes om aandacht, alles van onderaf verlicht, en gezet op een klankfontein van waterdruppeltjes. Interactie met de geabstraheerde mensfiguren op de kleurige schilderijen zou de choreografie echt tot locatiedans hebben gemaakt. Maar ook zo, als dynamisch en actueel 'beeldhouwwerk', blijft het een grappig commentaar op het miscommunicatieve gedrag van telefoonverslaafden. Tot medio februari valt nog te genieten van deze zorgvuldig samengestelde dansroute, getiteld 4x4 the fellowship of the dance.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.