Lotgevallen van asielzoeker in mooi radiodrama

Bolfazl is Iraniër en asielzoeker als hij Nederland binnenkomt met het geluid van een dalend vliegtuig, Schiphol, een Frans sprekende vrouw, een marechaussee bij de gate en een auto die door een polder rijdt....

Het gezelschap komt aan bij de doorzonwoning die Bolfazl toegewezen heeft gekregen in een dorp aan een rivier. De chauffeur leidt hem rond ('ja, dat benne leuke huissies hoor'). 'Het laatste waaraan je aanpast', zegt de Vertaler, 'is de geschiedenis. Als je je die hebt eigengemaakt, is het land van jou.'

In de schitterende radiobewerking van de roman De reis van de lege flessen van Kader Abdolah keert de Vertaler voortdurend terug, soms in een kakofonie met geluiden van de werkelijkheid, soms alleen. Bolfazl is net als in de roman de hoofdpersoon die zich verbaast over wat hij op zijn weg door de Nederlandse samenleving aantreft. Hij volgt enthousiast zijn taallessen en raakt bevriend met buurman René, een homoseksuele, mislukte beeldhouwer/schilder van het type 'muziekje, drankje, gezellig'. René viert zijn verjaardag met Bolfazl, die de bijbehorende begrippen eindeloos repeteert ('hoera, hoera, van harte gefeliciteerd, nog vele jaren'). Gaandeweg komen de geschiedenis en werkelijkheid van Bolfazl bij elkaar in associatieve gedachten over de lege flessen die drinkebroer René naar de container brengt, en de lege flessen in de Iraanse kelder van Bolfazls grootouders, waar oma opa dood aantrof op de trap. Na de begrafenis stopte grootmoeder de flessen in een zak die ze leegschudde boven de rivier: 'Rivier, neem deze flessen mee, waarheen je maar wilt.'

René verdwijnt in een psychiatrische inrichting waar hij met niemand meer wil praten. Kort na een vergeefs bezoek krijgt Bolfazl een telefoontje van de inrichting, met flarden van vragen en antwoorden waarin het noodlot van René bezegeld ligt. Na de dood van René stuurt Bolfazl de Vertaler weg. Dan pas kan hij Nederland echt binnengaan en als het ware de lege flessen van zijn eigen geschiedenis toevertrouwen aan de rivier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden