Losbol schmiert met de camera

Casanova beschreef voor het nageslacht de vele vrouwen die hij verleidde in zijn memoires, Don Giovanni liet al zijn veroveringen door zijn knecht Leporello noteren....

Zo werkt het ook in Alfie. De titelheld, een jonge Brit in New York, heeft de ene affaire na de andere, manipuleert zijn vriendinnen op betoverende wijze, en dumpt ze even soepel. Maar het werkelijke doel lijkt niet in die korte relaties te liggen. Het gaat Alfie erom zich naar de camera te kunnen draaien en in een ijdele monoloog zijn successen en zijn nieuwe plannen te bespreken.

De film is een remake van de gelijknamige productie uit 1966, waarin Michael Caine met een Cockney-accent zijn avonturen in Londen beschreef. Ook in die film was het Alfie's gewoonte in de lens te kijken, en de toeschouwer rechtstreeks aan te spreken. Maar de manier waarop dat gebeurt is sterk veranderd. Caines commentaar was kil en cynisch, en creëerde afstand tot het personage.

De nieuwe Alfie, gespeeld door Jude Law, is vooral een charmeur die zijn publiek voor zich wil winnen. 'Uw gastheer,' zoals hij zichzelf noemt, is op zoek naar 'de oppervlakkige dingen in het leven die er echt toe doen'. Het is een rol die Law met zijn zelfverzekerde uitstraling en stijlvolle uiterlijk op het lijf is geschreven.

Alfie neemt ruim de tijd zijn fraaie collectie overhemden te showen, en diverse maatgesneden colberts. Als limousinechauffeur verkeert hij in de betere kringen, waarin hij zich met plezier beweegt.

Uiteraard kan zoveel leegheid en ijdelheid niet ongestraft blijven, en Alfie is dan ook een film die een boodschap lijkt te willen hebben. Langzaam beginnen de consequenties van zijn daden tot de losbol door te dringen. Zo maakt hij per ongeluk de geliefde van zijn beste vriend zwanger, en realiseert zich te laat dat een van zijn verhoudingen misschien wel meer betekende dan hij zichzelf wilde toegeven. Impotentie en liefdesverdriet verstoren zijn bestaan.

Toch krijgt de moralistische kant van de vertelling nooit de overhand. Geen van de relaties in de film is even goed uitgewerkt als de gepassioneerde verhouding van Jude Law met de camera. En daardoor blijft Alfie, zelfs wanneer hij volgens zijn slotmonoloog tot inkeer lijkt te zijn gekomen over zijn hedonistische leven, in de eerste plaats een innemende poseur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden