Filmrecensie Loro

Loro is een verrukkelijk kitscherige Silvio Berlusconi-biopic (vier sterren)

Acteur Toni Servillo, die al vaker met de ­regisseur werkte, zet een uitstekend gelijkende Berlusconi neer. 

Toni Servillo als Silvio Berlusconi in Loro. Beeld Gianni Fiorito

Loro, de verrukkelijk kitscherige Silvio Berlusconi-biopic waarmee filmmaker Paolo Sorrentino (La grande bellezza) maar weer eens met jongensachtig plezier zijn voorliefde voor roem, hedonisme en de kunst van verveling etaleert, bevat mogelijk de meest dwaze en uitbundige scène van zijn oeuvre.

Ergens in de eerste drie kwartier van de tweeënhalf uur durende film – Berlusconi zelf is nog niet in beeld geweest – volgt de camera een rat die op straat een groepje socialites observeert. De chauffeur van een vuilniswagen ziet de rat, wijkt uit en stort in weelderige superslowmotion van een brug. De socialites kijken over de rand, net voor de wagen explodeert en het vuilnis sierlijk de lucht in vliegt. Het dwarrelende vuilnis transformeert vervolgens in een regenbui van xtc-pillen op een uitzinnig zwembadfeest: iedereen is high en geil, een dokter vertelt in de camera over het euforische effect van mdma en na afloop van het feest kijkt een overgebleven groepje huilend van geluk naar de ondergaande zon.

INTERVIEW PAOLO SORRENTINO EN TONI SERVILLO

De steracteur en -regisseur van La Grande Bellezza portretteren Silvio Berlusconi, gladde zakenman-politicus én mysterie. ‘Niet toen hij de macht had gaf Berlusconi zich het meest bloot, maar toen hij die wilde terugveroveren.’

Afhankelijk van de blik van de toeschouwer zorgt Sorrentino voor scènes die schommelen tussen kritische verbeelding en de vulgaire verheerlijking van een existentiële leegte. Het voorgenoemde feest is op poten gezet door ene Sergio Morra (Riccardo Scamarcio), die Berlusconi – als ware hij een wild dier – hoopt te lokken. Sorrentino’s keuze om via een buitenstaander, de man die verantwoordelijk zou zijn voor Berlusconi’s excessieve bunga bunga-feestjes, tot de hoofdpersoon te komen, pakt uitstekend uit.

Riccardo Scamarcio in Loro. Beeld Gianni Fiorito

Niet dat Loro een minder excessief terrein betreedt wanneer de film daadwerkelijk aanbelandt bij Berlusconi. Aan de vooravond van diens vierde en laatste kabinet (2008-2011) zien we hem, gespeeld door een uitstekend gelijkende Toni Servillo, verkleed als vrouw op zijn landgoed op Sardinië, in een poging zijn vrouw Veronica (Elena Sofia Ricci) te vleien met het zoveelste peperdure goedmaakcadeau. Hun huwelijk nadert desondanks een onvermijdelijk einde: Veronica pikt Silvio’s gedrag niet meer. Hun onderlinge ruzies zorgen voor acteervuurwerk en geven Loro gaandeweg een benodigd dramatisch gewicht, terwijl ook de platvloersheid gestaag grimmiger wordt. Een zoveelste scène waarin halfnaakte vrouwen wulps tegen elkaar kruipen, valt op door het geluid van hun piepende laklaarzen op de witte dansvloer. ‘Het is allemaal zo treurig, presidente’, zegt het jonge meisje dat zich bij wijze van uitzondering niet het bed in laat kletsen, nadat Berlusconi haar tracht uit te leggen hoezeer blijdschap een burgerplicht is als je 20 bent. Het zijn mooie, scherp aangesneden momenten die de existentiële armoede uitstekend weergeven.

Alice Pagani in Loro. Beeld Gianni Fiorito

De Berlusconi die Toni Servillo neerzet, bouwt daarbij op fascinerende wijze voort op eerdere personages die de acteur voor Sorrentino speelde. Niet zozeer de corrupte premier Giulio Andreotti in die andere politieke film van de Italiaanse cineast, Il divo (2008), maar vooral de feestende schrijver Jep Gambardella (La grande bellezza, 2013) en de wachtende misdadiger Titta di Girolamo (Le conseguenze dell’amore, 2004) weerklinken in deze Berlusconi. Loro biedt een voortreffelijke aanvulling op een reeks gemankeerde mannen in een machtsvacuüm, terend op en soms op de vlucht voor het verleden, struikelend richting het einde.

Loro

Drama

4 sterren

Regie Paolo Sorrentino.

Met Toni Servillo, Riccardo Scamarcio, Elena Sofia Ricci, Kasia Smutniak, Euridice Axen.

151 min., in 35 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.