Lornah Kiplagat - Het meisje van de nacht

Degelijk levensverhaal van atlete met eigen wil

Wie is Marco Knippen? Een sportredacteur van het NoordHollands Dagblad, die sinds 2000 Lornah Kiplagat van dichtbij volgt en haar ook bezocht in het Keniaanse Iten. Hij is ook lid van de Lornah Kiplagat Foundation, en dat is wel een beetje twijfelachtig.

En wie is Lornah Kiplagat? Een 33-jarige hardloopster uit Kenia, die sinds medio 2003 de Nederlandse nationaliteit bezit. Daar is de atletiekunie blij mee, want Kiplagat won drie WK's: de 20 kilometer op de weg, het WK veldlopen en de halve marathon. Ze woont in het Noord-Hollandse Groet.

Doet ze nog meer dan zelf lopen? Kiplagat is erg betrokken bij de toekomst van het hardlopen in haar moederland. Zo heeft ze een eigen foundation en richtte ze in de Rift-vallei een trainingscentrum op voor jonge hardlopers. Ze moest van ver komen, maar is in Kenia, en ver daarbuiten, erkend als een groot atlete.

En ze wordt het meisje van de nacht genoemd. Omdat ze, in de tijd dat ze nog in Kenia woonde, altijd voor dag en dauw opstond om te trainen. Ze wilde niet dat anderen haar herkenden in haar strakke sportkleding, omdat mensen dan misschien rare dingen van haar zouden gaan denken. Toen dat per ongeluk toch een keer gebeurde, ging het gerucht in het dorp dat ze prostituee was geworden.

In welke trefwoorden is Kiplagat te vangen? In het boek komt een beeld naar voren van een al vroeg geëmancipeerde vrouw - tegen de gewoonten van haar land in - die door haar eigen wil confrontaties met hoge figuren niet uit de weg gaat. Ze groeide op in een, voor Keniaanse begrippen, rijk gezin en ontwikkelde al vroeg een passie om zo hard mogelijk te lopen.

Vergis ik me, of oogt dit boek eindelijk weer eens als een ouderwetse sportbiografie? Klopt. Het is een handzaam boek zonder franje, met een paar kleine zwart-witfoto's en vooral veel tekst. Dat is wel een verademing na alle, met foto's volgestouwde kolossen van de afgelopen tijd. Het boek is vrij snel uit te lezen, al is veertig hoofdstukken overdreven veel voor 182 bladzijden. Sommige hoofdstukken zijn niet langer dan twee pagina's.

Dat hoeft niet uit te maken. Bij een thematisch hoofdstuk over bijvoorbeeld geloof, voeding of liefde voor muziek, om wat te noemen, kan dat best. Dit boek is volledig chronologisch en behandelt ongeveer alle wedstrijden die Kiplagat heeft gelopen, soms met een reactie van haar of van haar man, coach annex manager Pieter Langerhorst. Het is een degelijk levensverhaal geworden. Niet spannend, niet spectaculair. Gewoon, degelijk.

Wat schort er aan? Sommige, bijna terloops geplaatste opmerkingen, vragen om meer diepgang. Zoals de cursus Nederlands die Kiplagat in het Belgische Spa volgde en de kinderboeken van Annie M. G.Schmidt die ze las om de taal machtig te worden. Of de clinics die ze gaf op scholen in New Yorkse achterbuurten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden