Lorde doet haar stinkende best, maar pas aan het eind van het concert vlamt het

Het is niet verwonderlijk dat de zangeres van invloedrijkste popsterren van haar generatie is

Met alleen drie huurlingen achter zich die zo nu en dan voorbij komen zwieren, geeft Lorde alles tijdens een uitverkocht concert in 013 in Tilburg. Maar het is soms wat plichtmatig.

Lorde vorige maand tijdens haar show in Londen. Beeld getty

Voor een jonge vrouw, die net haar tienerjaren achter zich heeft gelaten en aan wie supersterverwachtingen zijn opgehangen, moet het een helse klus zijn om alleen een groot poppodium te vullen. De Nieuw-Zeelandse zangeres Lorde, die in 2014 wereldwijd doorbrak met de single Royals, doet haar stinkende best. Met alleen drie huurlingen achter zich, die de electronica bedienen en twee danseressen, die zo nu en dan voorbij komen zwieren, geeft ze alles tijdens een uitverkocht concert in 013 in Tilburg.

Een verschijning in zwarte avondjurk - dubbele split, netpanties en een grote zwarte hoed - danst stoer over de volle breedte van het podium; een geupdate Ginger Rogers die haar Hollywoodchoreografie heeft ingeruild voor stoere hiphopgebaren. En 013 heeft er zin in. Vanaf opener Homemade Dynamite zingt de uitverkochte zaal mee.

Het is niet verwonderlijk dat de zangeres gekozen is als een van de invloedrijkste popsterren van haar generatie. De singer-songwriter biedt een alternatief voor de pyjamapartypop van een ster als Taylor Swift: dromerige liedjes, met elektronische beats, die liever de angsten en preoccupaties van the girl next door behandelen dan de laatse beef met een collega celebrity. Het is niet haar kenmerkende rokerige stem die Lorde uittilt boven haar tijd- en seksegenoten. Die stem blinkt niet uit in kwaliteiten als wendbaarheid, kracht of expressie. Het zijn voornamelijk Lorde's intelligente associatieve teksten die haar onderscheiden.

Je hebt daar genoeg aan, als je een singer-songwriter bent die met verstilling zijn publiek naar zich toetrekt. Lorde is dat niet. Omdat haar liedjes flirten met dance en hiphop heeft het repertoire vaak een extrovert karakter, dat live een goede vertaling nodig heeft. En die zware last drukt geheel op de smalle schouders van de zangeres. Want met muziek die deels op de band staat en daardoor een traditionele interactie tussen muzikanten uitsluit, ontbreken er nog handvatten om het concert naar een hoger plan te tillen; iets dat meer is dan een adequate weergave van de plaat.

Lorde probeert wel live meerwaarde te creëren. Al keuvelend schept ze een band met haar publiek. Maar als ze voor de dertiende keer vertelt dat ze zo dankbaar is hier te staan en dat we als publiek er zo geweldig uitzien, vraag je je af of dat gebabbel voortkomt uit nervositeit of dat ze zich de plichtmatige livepraatjes van grote rocksterren nu al heeft eigengemaakt.

Pas aan het eind van het concert vlamt het als dancekrakers als Perfect Places, Team en Green Light op elkaar worden gestapeld. Met dank aan een housepiano, een genadeloze bassdrum en een confettikanon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.