Drama

Lone survivor

Onversneden oorlogsporno, aanvankelijk erg spannend maar uiteindelijk vooral geestdodend

Kevin Toma

Aan het begin van Lone Survivor wordt Navy SEAL Marcus Luttrell (Mark Wahlberg) zwaargewond naar de legerbasis vervoerd. In een lange flashback maakt regisseur-scenarist Peter Berg duidelijk wat er met Luttrell is gebeurd: hij en drie andere SEALs waren op een missie in Afghanistan, waarbij een belangrijke Talibanschurk moest worden uitgeschakeld. De mannen worden in 2005 tijdens Operation Red Wings gedropt in het berggebied rondom het Talibankamp en al snel loopt alles in de soep. Dan weet je door de titel van de film en door de opening al hoe laat het is. Luttrell zal de dropping als enige overleven, op zijn minst tot hij in de reddingshelikopter ligt.

Blijft de vraag waarom Berg dat plotpunt al zo snel verraadt in zijn behoorlijk vrije bewerking van het non-fictieboek van de echte Luttrell en Patrick Robinson. Zou de film niet veel spannender geweest zijn als de afloop ongewis was gebleven? Misschien dat Berg (Battleship) de opofferingsbereidheid van Luttrells teamgenoten wil benadrukken. Wellicht hoopt hij ook dat je als kijker denkt: nu lachen die mannen nog, maar dadelijk worden ze in de pan gehakt. Het lot van deze soldaten wordt ook tragischer en grootser als je bij hun vertrek al weet dat ze gaan sneuvelen. Het zou ook nog kunnen dat de film maar één echt hoofdpersonage/ster mocht hebben, Luttrell/Wahlberg, en dat Berg zich daarom op hém concentreert, als uitverkorene.

Allemaal plausibel. De film wordt in elk geval hopelozer door zijn vertelstrategie, het geweld nog naargeestiger. Zodra ze door de Taliban zijn betrapt, vluchten de mariniers van de ene hinderlaag naar de andere; of ze zich weten te redden doet er steeds minder toe, hoe ze (behalve Luttrell) aan hun einde komen almaar meer. Gelukkig zijn het extreem sterke mannen met een hoge pijngrens, dus ze verdragen heel wat kogels en klappen voor ze definitief het loodje leggen. Intussen sproeit het bloed helder en gul in het zonlicht en wordt elke tuimeling die de soldaten langs de bergrotsen maken in frontale close-ups getoond.

Onversneden oorlogsporno levert dat op, aanvankelijk erg spannend maar uiteindelijk vooral geestdodend. Wonderbaarlijk dat Wahlberg, Taylor Kitsch, Emile Hirsch en Ben Foster nog fatsoenlijke acteerprestaties weten te leveren, tussen alle expliciete smerigheid en opgefokte heldenmoed door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden