Literaire Spotify

Witteman heeft iets gelezen

Beeld Tomori Nagamoto

Sinds kort is er een 'literaire spotify' las ik, een abonnement op digitale boeken. Het klinkt goed: voor 3 euro krijg je tien boeken per maand op je e-reader. Die boeken blijven in je bezit tot in de 'relatieve eeuwigheid' zoals de Volkskrant meldde. Een mooie, poëtische term. Het bedrijf dat een en ander mogelijk maakt heet Elly's choice. Ik dacht aan Sophie's Choice, die beroemde, veelgeprezen film met de onvermijdelijke Meryl Streep. Ze speelt Sophie, een vrouw die in het concentratiekamp Auschwitz belandt en de gruwelijke keuze moet maken: een van haar twee kinderen wordt vergast, het andere mag blijven leven. Die film, uit 1982, maakte toen op menigeen een diepe indruk.

Maar blijkbaar niet op iedereen, of in ieder geval niet blijvend: inmiddels bestaan er tientallen, honderden, wellicht duizenden nagelsalons, kappers, bloemisten, cateringbedrijven en andere vrolijke onderneminkjes met die, voor velen zo navrant klinkende, naam Sophie's choice. Kijk maar even op Google.

Maar goed, Elly is natuurlijk geen Sophie en 10 boeken voor 3 euro is niet duur. Ik wou al verheugd aan het abonneren slaan, want lezen is mijn lust en mijn leven, tot ik nog even goed keek en mij het spreekwoordelijke hoedje schrok: je mag die 10 boeken niet zelf kiezen! Nee, de keuze wórdt voor je gemaakt. Door Elly. Wie is Elly? ' Elly is gek op lezen en kiest de beste boeken voor je uit', staat er op de site. Elly heeft een andere smaak dan ik, zag ik al gauw. Ik bedoel, geen kwaad woord over Nicci French, en ook Herman Koch is heus niet alleen zo beroemd geworden door die schitterende oranje kreeft op dat blauwe omslag, maar ik heb toch sterk de neiging om bij de keuze van mijn boeken niet op een wildvreemde te vertrouwen die Elly heet.

Een lieve naam, daar niet van, die echter vooral populair was in de jaren veertig. Elly loopt dus tegen de 70. Ze fietst op een Spartamet, zo'n fiets met een hulpmotortje. Ze drinkt thee met een smaakje, mango of passievrucht. Ze kweekt gerbera's in haar tuintje. Ze lost graag het cryptogram in de NRC op, maar de rest van die krant gaat haar wat boven de pet. Ze heeft een brave, dikke poes. En ze leest. Ze is dól op lezen. Herman Koch en Nicci French, ze zou het iedereen aanbevelen.

Vroeger had je de ECI-boekenclub. Die lui waren berucht: als je eenmaal lid was, kwam je nooit meer van ze af. Goed, bij de ECI kon je tenminste nog kíezen welke bestseller je wou hebben, elk kwartaal. Als je dat verzuimde, uit vergeetachtigheid of weerzin jegens het gebodene, kreeg je automatisch het zogenaamde 'kroonboek' opgestuurd. Dat was altijd van literaire damesbeffer Heinz Konsalik en heette Lijfarts van de tsarina, Het lied van de zwarte bergen, Liefde in St Tropez, Annoesjka, meisje uit de toendra of Vlucht in het duister.

Dat wurgcontract van de ECI is inmiddels ter ziele, maar nu hebben we Elly's choice.

'Literaire spotify', mijn reet.

U bent gewaarschuwd.

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.