Concertrecensies Lily Allen

Lily Allen zingt onderhoudend, met een stem zachtzoet als winegums (drie sterren)

Lily Allen tijdens haar concert in Tivoli. Beeld Ben Houdijk

Lily Allen heeft nog steeds die uitstraling van vier albums geleden. Toen ze als frisse Britse grotestadsmeid op een fiets werd geportretteerd voor haar debuut Alright, Still. Lang voordat er sprake was van buitenechtelijke relaties en overmatig drugsgebruik. Onderwerpen die hun weg naar haar muziek vonden. Allen lijkt nog op dat meisje dat ongegeneerd een keiharde boer laat om daarna, verbaasd geamuseerd over zoveel eigen lichamelijk geweld, in schaterlachen uit te barsten. Op het podium van een uitverkochte Rondazaal in TivoliVredenburg komt de zangeres op in en designer joggingbroek met daaronder enorme stilettohakken. Ze verontschuldigt zich van tevoren als ze daardoor misschien onderuit gaat.

Geen zangeres in de divacategorie. Niet het type dat soeverein boven de begeleiding uittorent. Allens stem, zachtzoet als wine gums, is de herkenbare lijm die haar popliedjes, met geestig venijn, bij elkaar houdt. En live zingt ze met twee secondanten die de opgenomen muzikale partijen met bas, gitaar piano en synthdrums verfraaien én met flair.

Maar misschien ook met iets te veel routine. Misschien zelfs een beetje op de automatische piloot. Want een ijzeren regelmaat domineert het optreden: een nummer wordt ingezet, Allen zingt het adequaat, het nummer wordt afgerond. Maar of je nou die toegevoegde opwinding voelt die je met live optredens associeert? Mwah.

Allens spontaniteit en persoonlijke charme komen meer naar boven in haar (babbel)intermezzi dan in haar liedjes. Als ze na een speelse strijd met het publiek toch een paar regels van de song Alfie à capella zingt en als de jonge moeder vertelt hoe ze op tournee haar ‘baby girls’ mist.

Dat is trouwens de inleiding voor het ontroerendste moment van de show. In Three verplaatst Allen zich in haar dochtertje dat weer eens moet aanzien dat mama op tournee gaat. Met alleen een bas en piano is ze dan kwetsbaar en klein. Het geeft het nodige reliëf aan een optreden dat iets te gezapig van begin naar einde dobbert.

Lily Allen, 9/12, Rondazaal, TivoliVredenburg, Utrecht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.