Filmrecensie Light of my Life

Light of my Life is doorvoeld drama over een wereld zonder vrouwen ★★★★☆

Dat Rag een meisje is, kun je alleen zien als je het weet, of als je je best doet. Ze is nog net op de leeftijd dat haar hartvormige gezichtje met kort haar en sekseneutrale kleding iets androgyns heeft. Als ze een pet of capuchon over haar ogen trekt, kan ze doorgaan voor een jongen.

Dat is dan ook van levensbelang, in Light of my Life. Het speelfilmdebuut van Casey Affleck speelt zich af in een dystopische toekomst waarin vrouwen zijn uitgestorven. Het is een half vergane maatschappij, waarin de achtergebleven mannen zich in roedels bewegen, zonder toekomstperspectief of voortplantingsmogelijkheden.

In die wereld trekken Rag en haar vader rond, terwijl haar vrouwelijkheid een permanent gevaar oplevert. Ze staat op de drempel van de puberteit – achterdochtige mannen begluren haar al met de interesse van een roofdier. Elke ontmoeting is een risico. Elk huis dat ze tegenkomen, kan tijdelijk onderdak bieden, maar ook gevaar herbergen. Daarbij komt dat de vader weet dat ze zal veranderen, onherroepelijk. Het zal ooit te zien zijn. Is het niet nu, dan is het morgen. Elke dag zwerven, is slechts uitstel van executie.

Het is een opmerkelijke film voor debuterend speelfilmregisseur Affleck, die ook het scenario schreef en de hoofdrol speelt. Tijdens #MeToo kwam een geschikte seksuele intimidatiezaak tegen hem uit 2010 weer onder de aandacht, waarna hij de publiciteit schuwde. Light of my Life, dat expliciet over de kwetsbaarheid van vrouwen gaat, is de film  waarmee hij terugkeert in de schijnwerpers. Hoewel Affleck naar eigen zeggen al jaren met het script bezig was (het zou zijn gebaseerd op de relatie met zijn eigen dochters), is het toch lastig niet aan die  kwestie uit 2010 te denken.

Over zijn film in dat licht wil zeggen, mag u zelf discussiëren. Light of my Life is in elk geval een prachtig doorvoeld drama, sober en sensitief geregisseerd, die volledig draait om de liefdevolle relatie tussen vader en dochter, schitterend gespeeld door Affleck en zo mogelijk nog beter door de jonge Anna Pniowsky  een ontdekking.

Soms kabbelt het wat voort en door de grauwgroene, natuurlijke decors doet het resultaat denken aan Leave no Trace, maar dan na een apocalyps. Of aan The Road, maar dan met een meisje. Maar wie alleen naar vergelijkingen zoekt, doet Light of my Life tekort. Het slimme van het scenario is dat het gedachte-experiment dat eraan ten grondslag ligt – hoe is het de enige vrouw in een wereld van mannen te zijn? – alles zo uitvergroot dat vragen over sekseverschillen op scherp worden gezet. Het gaat niet alleen over de kwetsbaarheid van vrouwen, maar ook over het beschermcomplex van mannen, over wat er gebeurt als ze bang, boos en eenzaam zijn, over wat biologisch gestuurd wordt en wat aan de omstandigheden ligt. Het zijn vragen die niet worden uitgespeld, maar die de film een bedachtzame onderlaag én een voortdurende spanning geven. 

drama

★★★★☆

Vier sterren

Light of my Life

Regie Casey Affleck

Met Casey Affleck, Anna Pniowsky

119 min., in 27 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden