filmrecensie light as feathers

Light as Feathers is een harde, beklemmende film die het ongemak niet uit de weg gaat (drie sterren)

Regisseur Rosanne Pel maakt een gewaagde keuze door in haar misbruikdrama het perspectief van de dader te kiezen. In haar indrukwekkende debuut gaat ze het ongemak niet uit de weg.

Light as Feathers

Dat verkrachters vreemde, enge mannen zijn die met een mes in de bosjes liggen te wachten, is een mythe die – mede dankzij #MeToo – allang ontkracht is. Meestal is de dader een bekende. Vaak ook nemen slachtoffers zichzelf kwalijk dat zij in die situatie terecht zijn gekomen. Dat bleek afgelopen week nog maar eens, toen de hashtag whyididntreport populair werd op sociale media tijdens de hoorzitting over Brett Kavanaugh.

Light as Feathers laat zien hoe ingewikkeld het samenspel van manipulatie en misbruik kan zijn. Regisseur Rosanne Pel volgt in haar debuutfilm Eryk, een puberjongen in een te volwassen lijf. Hij heeft zijn oog laten vallen op zijn frêle buurmeisje. Ze vindt hem ook leuk, zo blijkt uit scènes waarin ze elkaar voor het eerst voorzichtig aanraken – tijdens een potje basketbal bijvoorbeeld.

Maar hij blijkt dwingend, en sterk. Als hij iets van interesse bespeurt, trekt hij meteen zijn shirt uit. Als ze uiteindelijk met hem in bed belandt, gaat hij door terwijl zij ‘nee’ en ‘stop’ zegt.

Pel, die in 2015 afstudeerde aan de filmacademie, filmde haar debuut in Polen, met amateuracteurs die ze dicht op de huid zit. Ze deed er drie jaar over om haar film te maken; in september werd hij voor het eerst vertoond tijdens het filmfestival in Toronto.

De uitstekende timing is dus toeval, en het maakt haar keuze om juist het perspectief van de dader te schetsen misschien nog wel gewaagder. Pel plaatst Eryk in een wereld waarin mannelijke rolmodellen schitteren door afwezigheid, waarin mensen die van elkaar houden elkaar commanderen en hun zin doordrijven zonder te luisteren. Tussen de tiener en zijn moeder hangt een merkwaardige, bijna seksueel getinte spanning. En tederheid bestaat niet in dit verpauperde stadje – niet voor kittens, niet voor puppy’s, niet voor de ganzen die in lokale fokkerij waar Eryk werkt levend worden geplukt.

Pel laat je je tussen de regels door afvragen wat dat met een mens doet, opgroeien in zo’n omgeving. Of Eryk misschien ook wel genetisch belast is. Niet dat ze hem daarmee minder schuldig maakt – nergens verzacht ze wat hij aanricht.

Light as Feathers is soms wat stuurloos, vooral in het laatste halfuur. Maar zo’n harde, beklemmende film die het ongemak durft op te zoeken is een indrukwekkend debuut. 

Light as Feathers, Drama, Drie sterren. Regie Rosanne Pel. Met Eryk Walny, Ewa Makula, Klaudia Przybylska. In 2 zalen en te zien via filmtheaterwebsite picl.nl. 

Picl

Picl is een initiatief van negentien Nederlandse filmtheaters en het filmmarketing, -pr en -distributiebedrijf Herrie Film. Op de website zijn tegen betaling zogeheten arthousefilms te zien, die eerder in de filmtheaters te zien waren of die nog draaien in die theaters. Oude en splinternieuwe films dus. Volgens de initiatiefnemers kunnen films zo ‘een groter deel van hun potentiële publiek bereiken’. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden