Liedjeskunst en fijnzinnigheid: Ghost speelt een memorabele show op festival Dynamo

Bospop, Woo Hah, North Sea Jazz, Zwarte Cross en nog veel meer; Nederland zuchtte dit weekeinde onder een muziekfestivalinfarct. Het is eigenlijk een wonder dat in Eindhoven ook nog een compleet ijsbaanstadion volliep voor het gerevitaliseerde festival Dynamo.

Ghost speelt op festival Dynamo in Eindhoven. Beeld Peter van der Wielen

In de jaren tachtig en negentig was Dynamo Open Air hét metalfestival van Nederland, waar werkelijk alle grote namen uit het genre verschenen. Maar vanwege onder meer problemen met geschikte locaties moest het festival afhaken in de jaren nul. Sinds 2015 wordt geprobeerd het festival tot leven te wekken, met hulp van veel liefhebbende vrijwilligers, in het wat bouwvallige IJssportcentrum van Eindhoven. Dat tijdens Dynamo wel een prima festivalplek blijkt te kunnen worden, met een lifestylemarkt in de ijshockeyzaal en een flink podium op de half overdekte kunstijsbaan van het stadion. Er staan een paar frietkramen en het bier vloeit: niets meer aan doen. De metalheads maken het verder zelf wel gezellig.

Dát het zo volloopt, is trouwens ook weer niet zo verwonderlijk, want Dynamo heeft een gouden boeking gedaan. De Zweedse band Ghost staat als headliner op het programma en dat is bijzonder. De band is de afgelopen jaren erg groot geworden, om niet te zeggen: een sensatie in de heavy muziek. En dankzij de net verschenen plaat Prequelle schiet de band nog verder omhoog. Ghost vertrekt straks voor een lange tournee naar de Verenigde Staten. Het optreden in Eindhoven is de enige kans de band in Nederland te zien met het nieuwe werk, in afwachting van een tournee in de heel grote zalen – de band zou straks zomaar in de Ziggo Dome kunnen staan. En dan voelt een optreden in dit IJssportcentrum, voor een man of tienduizend, ineens als een intieme show en dus een buitenkans.

Maar voor Ghost de lampen ontsteekt in de avondschemer mag Dynamo nog even zuchten in het blikkerende zonlicht, bij een temperatuur die in het stadion oploopt tot een graad of 35. Op de een of andere manier past de programmering goed bij die omstandigheden: er staan veel hondstrouwe bands geprogrammeerd uit het niet zo vernieuwende, maar wel bikkelharde genre van de thrashmetal. Annihilator bijvoorbeeld, uit Canada. En de gilmetal van het Amerikaanse Overkill. Je kunt van deze bandjes zeggen wat je wilt: ze weten de toch al oververhitte massa wel op te poken. In de ijsbaanhal ontstaat een wat anarchistische ambiance, met moshpits, vliegend bier en over het publiek zwiepende ledematen. Hoogdravend is het allemaal niet, maar vermakelijk wel: waar vind je nog zo’n uitgelaten en saamhorig knokkend punksfeertje?

Optreden van de band Overkill op festival Dynamo, in het IJssportcentrum van Eindhoven. Beeld Robert van Gijssel

Gelukkig geeft Dynamo ook nieuw talent een kans. Bij de band Leprous uit Noorwegen krabt Dynamo zich even achter de oren. Zanger Einar Solberg zingt zuiver en soms wat opera-achtig, en de liedjes zijn doordacht en complex maar live bepaald niet saai. Het harde en echoënde gitaargeluid houdt de aandacht vast, zoals ook de listige refreintjes die Leprous links en rechts toch door het doorwrochte componeerwerk weet te strooien. De band krijgt het eerst wat onrustige, want inmiddels flink aangebrande publiek na drie nummers toch mooi stil, en doet op Dynamo dus goede zaken. De T-shirtjes bij de merchandisekraam vliegen na het optreden uit de rekken.

Het podium voor de band Ministry wordt opgebouwd, op het festival Dynamo in Eindhoven. Beeld Robert van Gijssel

Maar na een niets ontziende en dus oorverdovende set van de recalcitrante Amerikaanse industrialband Ministry, inclusief opblaaskippen in de gedaante van Trump, is het dan tijd voor de bezinning van Ghost. Want herrie maakt deze band niet, integendeel. Zanger Tobias Forge heeft een nieuwe set muzikanten om zich heen verzameld, die zoals gewoonlijk schuilgaan achter zilveren maskers. Zij spelen de liedjes uiterst geconcentreerd, bijna als een gitaarorkest. Dat blijkt al bij het openingsnummer Rats, van de nieuwe plaat. De riffs zijn strak maar allesbehalve overstuurd, en de dunne maar mooi zangerige stem van de ook al gemaskerde Tobias Forge tilt het nummer op.

Wat doen de nieuwe nummers het goed. Faith klinkt nu al als een klassieker, dankzij de uit duizenden herkenbare, donkere en donderende riff, de raadselachtige teksten en de lyrische gitaarsolo’s in de finale. En het wordt nog mooier, zeker omdat het geluid in het toch wat lastige galmstadion steeds beter lijkt afgesteld. De Ghost-hit Cirice laat het IJssportcentrum gloeien en zelfs het aalgladde popliedje Dance Macabre klinkt machtig, met die zweverige tweede stemmen en beheerst gierende gitaren.

En dus zingt het hele stadion vol stoere metalmannen en -vrouwen de keel schor: ‘Just wanna be, wanna bewitch you in the moonlight.’ Een verkoelende oase van fijnzinnigheid en liedjeskunst, na een zweterige herriedag. Zo wil je dit Dynamo-festival nog weleens ondergaan.

Dynamo Metal Fest, 14/7, met Leprous, Overkill, Annihilator, Ghost ea. IJssportcentrum, Eindhoven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.