Libanese krant An-Nahar baken in strijd tegen Syrië

Zijn dood was aangezegd, maar Gebran Tueni luisterde niet. Met zijn dood heeft de invloedrijkste krant van Libanon twee mensen verloren in wat zij de strijd om onafhankelijkheid van het land noemt....

Het logo van het liberale Libanese dagblad An-Nahar, Arabischvoor de dag, is een kraaiende haan. Gisteren drukte deEngelstalige krant Daily Star een met kogelgaten doorzeefde,aangeschoten haan af in de hoek bovenaan iedere nieuwspagina.An-Nahar heeft met de moord op eigenaar Gebran Tueni nu al tweemensen verloren in wat de krant de strijd voor de Libaneseonafhankelijkheid noemt.

De krant en Tueni zijn altijd openlijk kritisch geweest overde Syrische regering, die door An-Nahar wordt beticht van moorden onderdrukking, zowel in Libanon als in eigen land. Enkele urenna de moord op Tueni liep hoofredacteur Edmond Saab over deredactie en moedigde elke redacteur aan: 'Ik verwacht dat jeprecies zo doorgaat als voorheen, nee, zelfs kritischer.'

An-Nahar is een van de meest breed gelezen en invloedrijkstekranten in Libanon en beschrijft zichzelf als 'niet-sectarisch',maar draagt duidelijk het stempel van het oude christelijkeestablishment. Tueni was tijdens de burgeroorlog allesbehalve deverzoeningsgezinde journalist die moslims en christenen samennaar een verenigd Libanon wilde leiden. Hij vocht destijds zijaan zij met de rechtse Falange-partij van de gekozen presidentBashir Gemayel, die werd opgeblazen voordat hij ingezworen konworden.

Het is ook geen toeval dat juist Tueni in 2000 de eerstebelangrijke stem was die openlijk riep om een einde aan deSyrische aanwezigheid in Libanon. De christenen waren sinds heteind van de burgeroorlog in 1990 steeds meer door de Syriërsgemarginaliseerd.

An-Nahar, een krant die volgens de eigen mythologie in 1933met vijftig goudstukken door de grootvader van Tueni werdopgericht, bezet nu een glimmend glazen kantoorgebouw in hetgerenoveerde centrum van Beiroet. Het blauwe hanenlogo staatprominent op de buitengevel. Het is een uitdaging en een uitingvan vertrouwen in de toekomst van Libanon. Niemand wil denken wateen bom kan aanrichten met al dat glas. En de krant heeft zichbewust in het door de burgeroorlog uiteengereten centrum van destad geplaatst.

Behalve dat de krant keihard de Syrische praktijken inLibanon aan de kaak stelt, stond hij ook altijd bekend als eenforum voor Syrische dissidenten. Als antwoord mag hij als enigeLibanese krant niet in Syrië worden verkocht. Sinds de Syriërszich in april dit jaar terugtrokken, na de moord op de voormaligepremier Rafik Hariri, heeft Damascus meer dan tevoren benadruktdat Libanon niet een springplank mag worden voor de Syrischeoppositie. Sinds de moord op An-Nahar journalist Samir Kassir,is de krant uit voorzorg opgehouden met het plaatsen van stukkenvan Syrsiche dissidenten.

Kassir was een jonge Libanese journalist die uitgesprokenanti-Syrisch was. Hij maakte deel uit van een groep journalistenen politici die zich 'democratisch-links' noemt en die na demoord op Hariri een voortrekkersrol nam in de massaleprotestbeweging tegen de Syrische aanwezigheid. Kassir schreefook fel-kritisch over het binnenlands beleid van de Syrischeregering en moedigde de oppositie in Damascus aan het Libanesevoorbeeld te volgen en het 'juk van het Ba'ath-regime' af tewerpen.

Toen Kassir in juni als eerste journalist werd opgeblazen inzijn auto in Ashrafieh, een christelijk deel van Beiroet, bestonder in Libanon weinig twijfel over dat de Syriërs of hunbondgenoten erachter zaten. Tueni zelf, die naar de plek van deaanslag was gesneld, zei toen al: 'Vandaag Samir Kassir, morgenGebran Tueni.' Hij was gewaarschuwd dat hij bovenaan een'hitlist' stond van anti-Syrische doelwitten in Libanon.

Na de arrestatie van de pro-Syrische hoofden van de Libaneseveiligheidsdiensten begon Tueni zich echter veiliger te voelen,zegt Rita Sfeir, een politiek verslaggeefster bij An-Nahar. Hijkwam terug uit het buitenland en stortte zich weer volop op dekrant en zijn nieuwe rol als parlementslid. Maar op de redactieprobeerde men hem te waarschuwen dat het gevaar niet voorbij was.De week voor de fatale aanslag had de redactie opnieuwdreigbrieven ontvangen. 'Hij wist dat hij gedood zou worden', zeihoofdredacteur Edmond Saab.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden