Lezende vrouwen vinden niet-lezende man heerlijk

Wat doe je als je vriendje niet van boeken houdt? Een op maat gesneden leeslijst opstellen!

Beeld Ivo van der Bent

Ooit had ik een vriendje dat niet las. Ik vond dat een probleem. Ik wilde namelijk graag met hem over literatuur praten, bij voorkeur met een glas rode wijn. Bij een haardvuur. Maar vooral hoopte ik dat hij mij, via boeken, beter zou begrijpen.

Ik besloot erover te praten. Het werd een lange monoloog. Lezen is geweldig, riep ik. Je kunt tijdreizen, van gedaante verwisselen, gedachten lezen, nieuwe ideeën krijgen en mysteries oplossen - terwijl je gewoon op de bank ligt! Ik vrees dat ik ook de term 'je horizon verbreden' heb gebruikt.

Toen dat niets uithaalde besloot ik te drammen. 'Je weet niet wat je mist.' 'Je algemene ontwikkeling blijft vér achter zo.' 'Echte mannen lezen wél.' Uiteindelijk gaf hij zijn verzet op. Ik moest maar wat boeken voor hem uitzoeken.

Dat liet ik me geen tweede keer zeggen. Zorgvuldig selecteerde ik tien boeken, als was het een goddelijke missie. Op de lijst kwam onder andere: De stad der blinden van José Saramago ('Heb ik al drie keer gelezen.'), Ali en Nino van Kurban Said ('Dát is pas romantiek!') en De gedaanteverwisseling van Franz Kafka ('Heb je zo uit.').

Lezende vrouwen vinden het heerlijk om een niet-lezende man te hebben die van voetballen houdt en naar eerlijk zweet ruikt

Oordeel: niet waar.

Vooroordelen over lezende mannen

Geef vader morgen een boek! Of niet, want mannen houden niet van lezen, zeker niet van romans. Dit vooroordeel en andere vindt u hier, net als de andere boekentips van Maxim Hartman. Mocht u het toch nog aandurven een boek voor Vaderdag te kopen.

Het boekenpakket, speciaal samengesteld voor de niet-lezende man, kwam op een apart plankje te staan. Een goudgeverfd plankje. Een altaar in feite. Zodra hij deze boeken gelezen had, zou hij om zijn. Dan zou bij ons thuis het tedere geluid van ritselende bladzijden alleen onderbroken worden wanneer we elkaar een mooie passage voorlazen.

Maar mijn vriendje bleef op de eerste pagina van Narziss en Goldmund haken achter de uitvoerig beschreven kastanjeboom ('van een edel soort, noest van stam'). Dat was het moment dat ik 'je houdt gewoon niet genoeg van me' zei, en hij het stante pede had moeten uitmaken. Maar dat deed hij niet. Net zo min als hij van mij verlangde dat ik enig enthousiasme opbracht voor voetbal, iets dat voor hém belangrijk was.

In 2010 verloor het Nederlandse elftal de WK-finale van Spanje. Mijn vriendje zat op de stoep van het café waar hij gekeken had, huilend. Zijn hoofd hing verslagen tussen zijn opgetrokken knieën. Ik wist 'het is maar een spelletje' in te slikken, ging naast hem zitten en wreef onhandig over zijn rug.

'We waren zo dichtbij', snikte hij. 'Zo dichtbij.'

Ik wilde zijn verdriet zo graag begrijpen. Ik wilde hem zo graag begrijpen. Het lukte me niet.

'Ja, we waren zo dichtbij', fluisterde ik.

Leestip van Maxim Hartman

Alles van Schopenhauer en Nietzsche
'Niet om te lezen (niet om door te komen) maar wat hebben ze gelijk!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden