Taalgebruik Stella Bergsma

Lexicon der onterecht vergeten woorden: Brassen

Afwisselend betuigen Stella Bergsma en Sylvia Witteman hun liefde voor Nederlandse woorden die je niet vaak genoeg meer hoort. Deze week: brassen.

Een vriend van me is dood, het was zijn eigen keuze. Onbegrijpelijk want als er iemand een potje kon leven was hij het wel. Hij was de eerste grote liefde van mijn beste vriendin en leerde haar, met mij in haar kielzog,... alles eigenlijk. Hoe je keihard moest rijden met nog hardere muziek, naar waar je ook maar wilde. Amsterdam om te dansen natuurlijk. Parijs? Ook geen punt. Maar vooral naar het strand, met vrienden. Als jarentachtigtandpastayup kwam hij ons armzalige puberbestaantje binnen en liet ons luisteren naar drumsolo’s, bracht ons de schitterende mogelijkheid bij van cognac in een speciaal daarvoor bestemd glas, sigaartje erbij, én van het bestaan van de braspartij, de brasserij. 

Dat is geen gewoon etentje. Nee, dat is vreten en zuipen waar je bij spettert en tettert, muziek bij maakt. Alsof je bekkens op elkaar rost, terwijl je slurpt  en schranst en lacht en lult. Keihard stampvoetend slempen. Gulzig genieten. Waarschijnlijk komt brassen van het Franse brasser dat brouwen of mengen betekent en later morsen en slempen wordt. Als je deelneemt aan een wilde braspartij ben je volgens sommige etymologische verklaringen ook echt een wildebras. Nou, dat was hij wel een beetje, mijn vriend.  

‘Hij leerde me leven, maar stopte er zelf mee’, verzucht mijn vriendin. We zitten bij een Griekse tapastent. ’s Middags zijn we naar zijn herdenking geweest. Het was heel mooi; live muziek, oude vrienden, lachen, huilen, lachen. Jammer dat hij er niet bij was. ‘Zullen we nog een portie lamskoteletjes nemen?’,  vraag ik.

‘Ja’,  zegt mijn vriendin, ‘goed idee. En ik lust ook nog wel een wijntje. Jij?’
Dat hoeft ze helemaal niet te vragen. Onze tafel staat vol met lege bordjes en ik krijg zin in een sigaartje. Een minibraspartij. Op mijn vriend. Echt jammer dat hij er niet bij is. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.