Interview Lex Uiting

Lex Uiting droomt van een boerderijtje op het platteland: ‘daar is meer saamhorigheid dan in de stad’

Voor oud-Prins carnaval, ex-dorpeling en voormalig RTL Late Night-verslaggever Lex Uiting is het een droom: een boerderijtje op het land. Tot het zo ver is, maakt hij er tv.

Lex Uiting. Beeld Frank Ruiter

RTL Late Night van de buis gehaald: logisch of onterecht?

‘Onterecht. Het is jammer dat Twan (Huys, presentator, red.) vanaf het begin geen eerlijke kans heeft gekregen van het publiek. De kijkcijfers vielen tegen en dan wordt op een bepaald moment een beslissing genomen. Dat was niet mijn beslissing, ik ben meer een man van de lange adem. 

‘Ik zat vier keer per week aan tafel om regionaal nieuws te bespreken. Van alle kritiek op het programma heb ik me weinig aangetrokken. Kop in het zand, dacht ik. Ook de sfeer op de redactie bleef goed. Maar het programma was zoekende, dat klopt. In het begin was de inhoud journalistiek, maar toen de kijkcijfers tegenvielen, kreeg het een lichtere koers.

‘Twan bleef positief en zei dat hij het leuk vond de onderwerpen te verbreden: eerst een gesprek met wetenschapsjournalist Govert Schilling over de Marslanding, daarna praten met Wolter Kroes over zijn artiestenjubileum. De bedoeling was om daarmee kijkers te trekken en die vast te houden als we het programma weer journalistieker gingen maken. Maar de kijkers kwamen niet.

‘Ik weet nog niet wat ik nu ga doen. Ik heb een contract bij producent Blue Circle, waarmee RTL nauw samenwerkt. Met beide partijen ga ik binnenkort in gesprek over mijn toekomst.’

Stad of platteland?

‘Nu de stad, waarin ik het dorp opzoek. In mijn geval heet dat dorp De Pijp. Ik kom daar bijna nooit uit: ik ken de bakker, bezoek de buurtkroeg en ik weet dat de medewerker van de slager aan slapeloosheid lijdt. 

‘Tussen mijn 20ste en mijn 40ste – ik ben nu 32 – wil ik het tumult opzoeken, maar ik heb altijd de droom gehad om daarna boeken te lezen op mijn eigen boerderijtje bij Venlo, met geiten en koeien, zonder iedere minuut Instagram te checken. Na drie dagen zal ik me waarschijnlijk stierlijk gaan vervelen.

‘Voor Lex Lokaal, mijn nieuwe programma voor NPO 3, heb ik het leven op het platteland opgezocht. Daar is meer saamhorigheid dan in de stad, merkte ik. Ik bezocht dweilorkestwedstrijden en drankketen. Bij dat laatste denkt men al snel aan alcoholvergiftigingen en slechte muziek. Maar toen iemand door een ongeval overleed, zochten al die keten elkaar op om dat te verwerken. In de stad zie ik zoiets minder snel gebeuren.

‘Op het platteland en in de dorpen kom je los van de hypes en zweverige aanstellers, met hun sapjes en hippe kleren. Ik heb het idee dat daar ‘normalere’ mensen wonen, met wie ik me meer verwant voel. Ik hou van mensen die niet vluchten. Blijven heeft iets moois. Het omarmen van wat je hebt. Ik besef dat dat uit mijn mond tegenstrijdig klinkt, omdat ik uit Venlo naar Amsterdam ben vertrokken. Ik zit daarin in een spagaat.’

Tino Martin of Jeroen van der Boom?

‘Tino Martin, de geboren cultheld. In de groepschat van mijn vriendengroep, die ‘10-OH’ heet, deel ik zijn foto’s en nieuwtjes. Tino is rafeliger dan Jeroen, een interessanter sujet. Zijn timbre doet me denken aan opera, zijn snik aan André Hazes en zijn hang naar het Rembrandtplein aan mezelf.

‘Hij verkoopt twee keer per jaar de Ziggo Dome uit. Zowel hoog als laag zingt hij spatzuiver. Jij liet me vallen is mijn favoriete lied, met het refrein dat begint met ‘Jij liet me vallen, zat in de puree.’ Geen speld tussen te krijgen.

‘Jeroen heeft alles best goed voor elkaar. Goede kop, goede carrière. Vorig jaar trad hij voor mijn verjaardag op in café Nol. Ik ken hem via via. ‘Heb je zin om een half uurtje te komen zingen. Ik heb alleen geen budget’, appte ik bijdehand. Nou, daar stond hij, op zijn zaterdagmiddag.’

Prins Lex I of Jakhals Lex?

‘Prins Lex I. Aan De Jakhalzen, een rubriek van De Wereld Draait Door, bewaar ik geen fijne herinneringen. Ik moest daarvoor bekende mensen brutaal interviewen over actuele onderwerpen. Maar ik was toen, in 2010, te jong en te onwetend. ‘Lex, waarom heb je bij je interview niet gerefereerd aan de Kristallnacht?’ ‘What the fuck is de Kristallnacht?’

‘In 2017 was ik Prins Carnaval in Venlo, hoewel wij Venlonaren geen carnaval maar ‘Vastelaovend’ zeggen. Met filmmaker Rob Hodselmans heb ik daar de documentaire Nao ’t Zuuje over gemaakt.

‘Mijn hele familie huilde toen bekend werd dat ik was verkozen tot prins, en mijn broer tot adjudant. Het is een grote eer: in mijn jeugd keek ik al tegen de prins op. Voorafgaand wordt in columns en op televisie druk gespeculeerd over zijn identiteit. In pooltjes wordt gegokt.

‘Als prins heb je 240 optredens in de twee weken voor Vastelaovend. Je gaat langs bejaardentehuizen, klaslokalen, ziekenhuizen. Bij aanvang van het feest krijg je van de burgemeester de sleutels van de stad.

‘In de statuten staat dat de prins in Venlo geboren en woonachtig moet zijn. Voor mij geldt dat allebei niet – ik ben geboren in Blerick, een dorpje in de buurt. Op de voorpagina van De Limburger stond een artikel waarin daar kritiek op klonk. Maar de ‘vorst’, die het alleenrecht heeft om de prins te kiezen, zei: ‘Als Lex zich Venlonaar voelt, is het goed.’

‘Nadat ik had gehoord dat ik prins werd, heb ik het lied Nao ’t Zuuje geschreven. Het mooie van Limburg is dat ze zoiets totaal omarmen: zonder campagne van mij is het in de Top 2000 terechtgekomen, het staat op 1.214. Ik krijg geborduurde handdoeken en truien met de tekst ervan toegestuurd en in winkels hangen, naast de ‘home is where the heart is’-bordjes, ‘kom laot ôs nao ‘t zuuje gaon’-bordjes.’ Ontroerend.’

Lex Uiting foto: Frank Ruiter Beeld Frank Ruiter

Whatsappbericht of ansichtkaart?

‘Ansichtkaart. Aan felicitaties via een groepsapp heb ik een hekel, daar heb ik ooit een column voor 3FM over ingesproken. ’s Ochtends ziet iemand op Facebook dat zijn beste vriend jarig is, die gaat naar de groepsapp: ‘Hé Jan, gefeliciteerd!’ Daarmee wil diegene niet de jarige, maar vooral zichzelf een schouderklopje geven: kijk eens hoe attent en sympathiek ik ben. Daar moet ik van kotsen.’

‘Ik vind het fucking leuk om kaarten te sturen. Dat heb ik van mijn moeder geërfd. Ik heb nu 25 kaartjes van 25 vakanties van haar. ‘We hebben een goede reis gehad, we hebben een fijn hotel, het zonnetje schijnt.’ De tekst is altijd identiek, maar dat vind ik juist charmant.

‘Ik verwacht niet dat vrienden een kaartje terugsturen, de meeste mannen zijn nu eenmaal niet zo attent. Vaak klik ik makkelijker met vrouwen dan met mannen. Ik hou niet van voetbal, gamen of racen. Probeer dan maar eens een vriend te vinden.’

Chico & the Ramsonpani’s of Jaël Jablala?

‘Chico & the Ramsonpani’s. Hoe debiel is die naam? Het personage Chico Ramsonpani is in 2008 ontstaan bij de radioshow van Rob Stenders, waar ik toen verslaggever was. Ik deed me voor als stagiair en belde BN’ers die die avond bij talkshows zouden zitten. Ik deed ze allemaal absurde voorstellen, om te kijken hoe ver ik kon gaan. ‘Freek de Jonge, je spreekt met Chico Ramsonpani. Vanavond zit je bij Matthijs aan tafel en wij vroegen ons af of je een papegaai kon meenemen.’

‘Eerst noemden we de rubriek De Wereld Draait Voor, maar na een week was DWDD woedend. Toen noemden we het Boulevara en werd RTL Boulevard woedend. Vervolgens Shownieuws

‘Dit puberale keten doe ik niet meer; de laatste jaren ben ik serieuzer geworden. Maar ik ben nog steeds allergisch voor kabbeldekabbel. Van Giel Beelen, voor wiens radioshow ik vijf jaar heb gewerkt, heb ik geleerd dat er altijd iets spannends moet gebeuren, zodat de luisteraar de radio iets harder zet.

‘Voor Beelen maakte ik de rubriek Gaat-ie mee of zegt-ie nee? Daarvoor stelde ik bekende Nederlanders onzinvragen, om te kijken of ze mee gingen lullen. ‘I know’, zei Mark Rutte toen ik hem vertelde dat de band Chico & The Ramsonpani’s uit Amsterdam kwam.

‘John Leerdam ging, toen ik hem in 2012 sprak voor diezelfde rubriek, wel erg enthousiast in op mijn vragen over straatterrorist Jaël Jablabla. Hij stapte vervolgens op als PvdA-Kamerlid, omdat hij zijn geloofwaardigheid zou zijn kwijtgeraakt. Daar heb ik me rot over gevoeld. Vijf jaar later zag ik hem bij opnamen van Kinderen voor Kinderen. Ik schrok me dood. Hij liep naar me toe, en zei: ‘Nu geef ik je een hand, ik wens je een mooie kerst, zand erover, vergeven is vergeten en ik wens je het allerbeste.’ Dat was superlief.’

Lex Uiting 

1986Geboren in Blerick

1999-2003Volgt havo aan College den Hulster, Venlo

2003-2012Zanger in band Zoemaar

2007-2009Verslaggever Stenders Eetvermaak (radio)

2007-2009Presentator Kassa 3 (tv)

2007-2015Verslaggever en redacteur Giel! (radio)

2010-2011Jakhals bij De Wereld Draait Door (tv)

2011-2017Presentator Kinderen voor Kinderen (tv)

2012-2015Verslaggever Rambam (tv)

2014Nummer 1 in iTunes top-100 met Vanaaf vandaag

2016-2018Presentator Lex (radio)

2018Kristallen Film voor documentaire Nao ‘t Zuuje

2018Komt in Top 2000 met Nao ‘t Zuuje

2018-2019Verslaggever RTL Late Night met Twan Huys

2019Lex Lokaal (tv)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden