'Levendig spel, zichtbare rolwisselingen en live interactie'

Na boek en film heeft Minoes er dankzij de musical een nieuw kattenleven bij.

Beeld Raymond van Olphen

Het beeld behoort inmiddels tot Nederlands cultureel erfgoed: juffrouw Minoes in haar groene mantelpakje, sluipend op een dak. Ze is van buiten vrouw, maar van binnen nog kat. Als poes heeft ze van chemisch fabrieksafval gedronken en dat heeft haar uiterlijk tot mens gemaakt, zo bedacht schrijfster Annie M.G. Schmidt in 1970 voor haar boek Minoes.

Kreet van herkenning

Geen wonder dat na de proloog van de gelijknamige theaterbewerking een kreet van herkenning door de zaal gaat als ze opduikt tussen de schoorstenen. Precies Carice van Houten die in 2001 Juffrouw Minoes onsterfelijk maakte op doek, in de verfilming door Vincent Bal, met naast haar Theo Maassen als de even verlegen als vertederende journalist Tibbe.

Het is aan Bos Theaterproducties om met deze muziektheaterversie iets stevigs toe te voegen aan boek en film, die beide in het collectieve geheugen staan gegrift. Daarvoor gebruikt regisseur Geert Lageveen dat wat theater uniek maakt: levendig spel, zichtbare rolwisselingen, live interactie en collectieve inleving.

Meelevende reacties

Vooral na de pauze zijn de meelevende reacties uit de zaal niet te stuiten. Ze maken de bijna-verdrinkingsdood van een nest kittens door de harteloze Ellemeet tot een spookhuiservaring en de spannende ontknoping tot een ontroerend theaterfeestje.

De acteurs omarmen alle kindergilletjes uit de zaal, of ze nu om hun middel gebonden, harige katten bespelen of in travestie Tjibbes hospita. Rop Verheijen (burgervader en vreetkat Dikke Joop), Kim van Zeben (de altijd zwangere Jakkepoes, de autoritaire hoofdredactrice, raskat Moortje en waakhond Mars) en Theun Plantinga (Harry de Haringman, burgervader en sproeiende pompkat Tinus) zijn lekker op dreef met zotte overdrijving en vette accenten, zonder uit de bocht te vliegen.

Aandoenlijk stel

En Sytske van der Ster als Minoes en David Lucieer als Tjibbe vormen een aandoenlijk stel en tevens het ankerpunt van de voorstelling. Stagiaire Lauretta van de Merwe is vooral als de alerte Bibi op haar plek. De liedjes zijn leuk, niet hemelbestormend, al blijft het themaatje van De Kattenpersdienst wel hangen.

Poppenontwerpster Tamar Stalenhoef bedacht net als voor de bekroonde Woef Side Story grote dierenpoppen op heuphoogte, in alle rassen en haarsoorten.

Alleen bij de entr'actes voor gesloten doek, die nodeloos samenvattend zijn maar nodig voor technische changementen, bungelen de poezenpoten hoog boven de vloer. Als de spelers daar hun katten letterlijk de gordijnen in jagen, is de humor compleet en krijgt Minoes een nieuw kattenleven erbij, tot eind mei in vele theaters in het land.

Wekelijks kiezen de Volkskrant en 1e Rang een gezamenlijke uitgaanstip uit het theater- en podiumaanbod. Deze tip verschijnt in de digitale cultuuragenda van de Volkskrant en op de site van 1e Rang. Kijk voor de speellijst op www.1erang.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden