Leven voor de perfecte mislukking

Aan de vooravond van de publicatie van de allerlaatste Peanuts in de Amerikaanse zondagskranten is de geestelijke vader van deze meest succesvolle strip aller tijden, Charles M....

EERDER dit jaar verscheen al de laatste Peanuts in de dagkranten samen met een afscheidsbrief van Schulz. De tekening ernaast liet zien dat deze brief getypt werd door de virtuoze dagdromer Snoopy, gezeten op het puntdak van zijn hondenhok.

Bijna vijftig jaar heeft de strip over Charlie Brown, that round-headed kid met die niet te evenaren krul op zijn voorhoofd, een ongekend groot publiek getrokken. Het succes stond haaks op de treurigheid en de vele mislukkingen die hij en zijn lotgenoten Snoopy, Schroeder, Lucy van Pelt en haar aan duimzuigen verslaafde broertje Linus moesten meemaken. Pas na 43 jaar lukte het de nog altijd niet volwassen Charlie Brown een home-run te scoren.

Afwijzing en teleurstelling komen in vrijwel iedere aflevering voor en vormden de favoriete thema's van Schulz. Zijn biograaf schreef: He has spent a lifetime perfecting failure. Ontelbare malen kwam op het hoofd van de schreeuwlelijk Lucy een basketbal terecht. En nooit kreeg zij haar aan Beethoven verslaafde idool Schroeder zo ver om in plaats van Für Elise nu eens Für Lucy te spelen. Alleen de hond Snoopy en het vogeltje Woodstock leken nog wel eens geluk te hebben, al was dit meestal in hun fantasie.

Charles Schulz werd in 1922 geboren en groeide op in St. Paul, Minnesota, waar hij een schriftelijke cursus tekenen volgde. Het onderdeel 'kinderen tekenen' voltooide hij met de laagst mogelijke cijfers. In 1947 verscheen in een plaatselijke krant een eerste voorloper van Peanuts, Li'l Folks. In 1950 tekende Schulz een contract bij een uitgeverij die vervolgens de naam van de strip tot verdriet van Schulz in het denigrerende Peanuts veranderde.

Bijna een halve eeuw, zeven maal per week tekende Schulz zelf iedere lijn en voorzag hij iedere tekstballon van een tragikomische inhoud. Meer dan 18 duizend eigenhandig gemaakte strips, een absoluut record in de stripwereld waar normaal gesproken succesvolle auteurs met assistenten werken.

Een extra clausule in het contract met zijn uitgever garandeerde Schulz dat niemand na zijn dood de strip zou vervolgen. Peanuts werd in 2600 kranten in 75 landen in 21 talen gepubliceerd. Het dagelijkse lezerspubliek werd recent geschat op een totaal van 350 miljoen mensen.

Veel uitdrukkingen uit Peanuts zijn inmiddels algemeen taalgebruik geworden, zoals 'good grief' en 'happiness is a warm puppy'. De strip was een spiegel voor de babyboom-generatie, al gingen de jaren zestig onopgemerkt aan Peanuts voorbij. Evenals Vietnam, Watergate en Monica Lewinsky. De veranderende tijden lieten zich alleen zien in subtiele verschuivingen, zoals de komst van Franklin in 1968, Charlie Browns zwarte vriendje. En recent heeft het vogeltje Woodstock de telefooncel ontdekt.

Charlie Brown werd nooit grijs, maar dat was ook niet nodig. Umberto Eco schreef in 1985 in The New York Review of Books: 'De poëzie van deze kinderen is ontstaan uit het feit dat we in hen al de problemen van volwassenen herkennen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden