Lesboekje

‘Crises houden ons in leven.’ Aldus de bemoedigende eerste zin van het hoofdstukje Crisiscommunicatie van ‘dokters’ Charles Huijskens en Dig Istha....

Het was de wet van Murphy, gekwadrateerd met de macht van het medium tv. Want de bank heeft natuurlijk alle ellende aan zichzelf te wijten, maar zonder televisie zouden de colporteurs van Dirk Scheringa nog vrolijk elke avond hun peperdure, overbodige koopsompolissen door de strot duwen van argeloze armlastigen.

De jongste ramp begon vorige week maandag in NOVA, dat bezwaarde werknemers anoniem uit de school liet klappen over hun praktijken. ‘Onverifieerbaar, uit de duim gezogen’, reageerde bestuurder Robin Linschoten. Fout! Klachten altijd serieus nemen, dicteren de lesboekjes. Al doe je maar net alsof.

In Goedemorgen Nederland stevende Pieter Lakeman af op een faillissement met zijn roemruchte oproep spaargeld van de DSB-bank te halen. De website van de bank lag dagenlang plat. Gehackt, zei DSB. Door Dirk zelf, vermoedelijk, die de macht van het medium tv ineens op waarde leek te schatten.

Dirk bleef onzichtbaar. Fout. Diverse onderknuppels verdeelden de media. Fout: nooit een veelkoppig monster worden. Lichtere rubrieken als Editie NL moesten het nu doen met Klaas Wilting – de oud-politieman prevelde wat bezweringsformules uit het lesboekje, maar je zag dat hij zelf ook geen idee had waarover hij sprak.

Topman Hans van Goor ‘deed’ NOVA. Hij oogde als een straffe Friese schaatser: stoïcijns en bikkelhard ontkende hij alle aantijgingen. Nog niets geleerd. Robin Linschoten ‘deed’ Pauw & Witteman. Hij koos voor de redelijkheid: ophouden met kijken naar het verleden, ons richten op de toekomst, was zijn mantra.

Pas zaterdag had Dirk Scheringa het NOS Journaal gebeld: excuses, er zijn fouten gemaakt, alles wordt opgelost. Je moest hem geloven op zijn blauwe ogen. Daarvoor was het alleen te laat. Wie zijn geld nu nog naar de DSB sluist, is pas een echte durfkapitalist.

Maandag zou het immer wakkere Radar, dat de DSB al tijden achtervolgt, erop terugkomen. In de studio zou Hans van Goor verschijnen, zei Antoinette Hertsenberg. Om vijf uur ’s middags had hij afgebeld: er verscheen niemand van de DSB.

De crisis te lijf met magisch realisme. Daar moest Dirk Scheringa eens een boekje over open doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden