Review

Les Bleus verweeft voetbal met multicultureel sprookje

Zelden een documentaire met zo'n zeggingskracht als Les Bleus gezien. Een knap verhaal over het multiculturele sprookje van het Franse voetbalteam.

Les Bleus

Begin 1998 werd het Stade de France officieel in gebruik genomen. Dat was net op tijd, want zes maanden later kroonde het Franse voetbalelftal zich tot wereldkampioen in het voetbalstadion aan de kop van de Parijse périphérique. Twee jaar geleden ontsnapte datzelfde stadion, tijdens een oefeninterland tegen Duitsland, ternauwernood aan het bloedbad dat elders in Parijs 130 levens eiste.

Nergens ter wereld loopt de recente geschiedenis van een natie zo parallel met die van haar voetbalelftal als in Frankrijk. Les Bleus, naar de koosnaam van de nationale ploeg, legt de verbanden en doet dat knap. Zelden een documentaire met zo'n zeggingskracht gezien.

Les Bleus - une autre histoire de France (*****), documentaire.
Regie Pascal Blanchard, Sonia Dauger en David Dietz.
Te zien op Netflix.

Smeltkroes

Une autre histoire de France luidt de ondertitel. Alle moderne obstakels bij het smeden van een natie komen aan de orde, alsook de illusie dat sport daarin een rol kan spelen.

Alles begint met die wereldtitel in 1998, of eigenlijk met wat daaraan voorafging. Toen de resultaten nog tegenvielen, kon Jean-Marie le Pen vraagtekens zetten bij het zwarte gehalte van Les Bleus. Islamitische Algerijnen pleegden, ook toen al, bomaanslagen. Dat wereldkampioenschap, behaald in eigen land, zou alles beter maken. De smeltkroes die een winnend elftal had gevormd, zou de natie tot voorbeeld strekken. Dat sprookje kon slechts een paar jaar de werkelijkheid verhullen.

Les Bleus, te zien op Netflix, steunt vooral op getuigenissen. Politici en historici schetsen het kader, spelers maken de geschiedenis persoonlijk. Frankrijk is gezegend met voetballers die dat kunnen, goed geformuleerd en weloverwogen. Oud-doelman Bernard Lama vertelt hoe hij, midden in de euforie, al zijn twijfels had over die smeltkroes. 'Straks voeren ze nog quota in', zei hij voor de grap tegen zijn medespelers. In 2011 zou bondscoach Laurent Blanc zo'n quotum werkelijk suggereren in een afgeluisterd overleg.

Tegen die tijd is de smeltkroes allang kapot. De gekleurde buitenwijken van de grote steden staan in de fik en het Front National groeit als machtsfactor. Het elftal is nog maar een schim van de wereldkampioen uit 1998. Dieptepunt is de roemloze afgang, twaalf jaar later op het WK in Zuid-Afrika, na een openbare clash tussen spelers en staf.

Vanavond spelen de blauwen in het Stade de France tegen Oranje. Het komende WK staat op het spel en Frankrijk heeft de beste papieren. Onder bondscoach Deschamps heeft de smeltkroes weer iets van zijn oude magie gekregen. Maar wie durft de toverspreuk 'Black-blanc-beur' van toen nog uit te spreken?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden