Familiefilm

Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events

Enge graaf maakt het weesjes knap lastig

Een auto met drie kinderen aan boord staat midden op een spoorweg. Een trein nadert in hoog tempo, maar de verantwoordelijke voogd maakt bij de benzinepomp geen aanstalten de twee meisjes en de jongen te redden. Integendeel. De man neuzelt bewust extra lang tussen de kaarten en het snoepgoed die bij de pomp worden verkocht. Hij verheugt zich zichtbaar op de grote klap die komen gaat.


Lemony Snicket: Ellendige avonturen (originele titel: Lemony Snicket's a Series of Unfortunate Events) is de eerste verfilming van de populaire kinderboeken van Daniel Handler, die in de Verenigde Staten in populariteit weinig onder doen voor Harry Potter. De film, gebaseerd op de eerste drie delen, begint net als Handlers boek met de waarschuwing dat het hier om een onplezierig verhaal gaat. Een droevige vertelling over drie kinderen, een gemene graaf, rampspoed, kriebelende kleren, een noodlottige brand en koude pap bij het ontbijt. 'Wees verstandig,' adviseert de schrijver van het verhaal van wie alleen een schim te zien is, 'sta op en loop nu de bioscoop uit.'

Lemony Snicket gaat over drie kinderen: Violet, Klaus en Sunny Baudelaire. Bij een brand raken ze hun huis en hun ouders kwijt. Een film over wezen betekent normaal gesproken een zielige vertoning, waarin het leed van de arme kindertjes tot hoofdmoot wordt gemaakt. In Silberlings gemene en tegelijk hilarische familiefilm gelden andere regels. De drie achterblijvers zijn nogal ongewoon.

Violet, 14 jaar oud, weet overal raad op. Klaus, 12 jaar, is ongekend slim. Baby Sunny bijt op alles wat ze tegenkomt - als Sunny een tafel ziet, zet ze haar tanden meteen in het houten blad.

De hoofdrol is voor Jim Carrey. Hij speelt de intens slechte graaf Olaf, de man die de kinderen adopteert omdat hij zo de erfenis van hun ouders hoopt op te strijken. Carrey maakt van Olaf een naar type, dat met een grote grijns op het gezicht de wezen duidelijk maakt dat ze van hem niets hoeven te verwachten. De graaf, een ijdele acteur zonder talent, haat kinderen.

Carrey krijgt ruim baan voor grappen en grollen, omdat hij als Olaf in meer gedaanten zijn opwachting maakt. Wanneer de kinderen bij andere voogden worden ondergebracht, duikt hij met een valse naam op - compleet met plaksnor, pruik of een houten poot. En waar graaf Olaf is, volgt onheil: oom Monty wordt plotseling gedood door zijn lievelingsslang, en de neurotische tante Josephine gaat op de vlucht naar een macaber eiland. Het is aan de wezen om steeds opnieuw met een oplossing te komen.

Lemony Snicket is behalve vermakelijk een lust voor het oog. De Mexicaanse cameraman Emmanuel Lubezki - hij draaide onder meer Y tú mamá también en Tim Burtons Sleepy Hollow, waar Lemony Snicket visueel veel van weg heeft - zoekt zijn heil bij donkere vlakken en schaduwen. Zodoende schept hij een decor waarin kunstmatigheid en overdrijving vanzelfsprekender zijn dan realisme.

De wereld van de wezen Baudelaire oogt als een betoverende nachtmerrie. Lemony Snicket is inderdaad een naar verhaal, maar dan wel eentje met een bedwelmend effect. Deze familiefilm is pure magie.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden