Lemonade is misschien wel de beste plaat van Beyoncé

Lemonade, de zesde soloplaat van Beyoncé is net als het in 2013 verschenen 'Beyoncé' een 'visueel album'. Ieder liedje heeft een eigen videoclip. Maar op Lemonade vormen ze samen meer een eenheid en worden de nummers door dichtregels aan elkaar verbonden. Ambitieus, maar het werkt. Lemonade is een film die je vaker wilt zien, al is het maar vanwege de vele details die je de eerste keer ontgaan.

Still uit een van de videoclips van Lemonade. Beeld null
Still uit een van de videoclips van Lemonade.

En het is zeker een album dat je vaak gaat luisteren, want het is een ouderwets geval van het geheel dat meer is dan de som der delen. Zo begint de plaat een beetje rustig, met een statig muzikaal weinig uitgesproken Pray You Catch Me. Het is de plechtig gezongen tekst die de aandacht trekt: 'You can taste the dishonesty/It's all over your breath.' Nog een beetje onderkoeld hier, maar de toon van de nummers die volgen zal bozer worden. De luisteraar krijgt meer signalen tot wie de woede zich richt: haar ontrouwe echtgenoot Jay Z.

IJzersterk is de reggae-kadans in Hold Up, dat rond een Andy Williams-sample is opgebouwd. Echt furieus klinkt de bedrogene in Don't Hurt Yourself, waarin ze gastzanger Jack White bijna overtreft in hysterie. Zijn bijdrage is in de film vervangen door een veelzeggend citaat van Malcolm X: 'The most disrespected person in America is the black woman.' Daarmee maakt Beyoncé de thematiek van haar plaat groter.

Muzikale verrassingen

Het gaat niet alleen om ontrouw en bedrog in huiselijke kring, Beyoncé neemt het op Lemonade op voor alle onderdrukte zwarte vrouwen.
En dat doet ze met sterke liedjes, rake teksten en diverse muzikale verrassingen. In Daddy Lessons koppelt ze oude jazz aan countrymuziek alsof ze nooit anders gedaan heeft en het rauwe sixties-orgel in prijsnummer Freedom leidt een van haar alleropzwependste nummers ooit in.

Lemonade is haar meest veelzijdige, en wellicht beste plaat. Een ballad als Sandcastles klinkt aanvankelijk wat gewoontjes, maar ze zingt het zo krachtig dat je de skip-knop toch onberoerd laat. Alleen het korte Forward, gezongen door James Blake, werkt op de plaat niet echt. In de film voel je zijn Nina Simone-achtige stem (om die reden zal hij zijn uitgenodigd) hard binnenkomen. Op plaat niet.

Ook Sorry is een wat minder geslaagd liedje. Maar ze worden omringd door genoeg moois om keer op keer met de nodige verbazing naar Lemonade (sinds gisteren behalve te streamen op Tidal ook te koop op iTunes) terug te gaan. We wisten van niks, en ze heeft het weer geflikt. Echt bijzonder en van grote klasse, deze zesde Beyoncé.

Beyoncé: Lemonade
Parkwood Entertainment

Still uit een van de videoclips van Lemonade. Beeld null
Still uit een van de videoclips van Lemonade.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden