Lekker een krantje maken, net als vroeger

Gepensioneerde journalisten beginnen nieuw blad

Vanaf maart ligt een nieuw blad in de kiosk, gratis volgeschreven door gepensioneerde journalisten. Dat maakt Argus rendabel, denken de initiatiefnemers.

Van links af Caroline Torenbeek, Rudie Kagie, Paul Arnoldussen en Bas Lubberhuizen in café Scheltema. Beeld Aurélie Geurts

Een grijze golf stroomt over drie maanden terug in de journalistiek. Gepensioneerde journalisten van Vrij Nederland en Het Parool, aangevuld met onder anderen oud-collega's van de Haagse Post, Opzij en De Telegraaf, brengen op 1 maart Argus op de markt.

Het tweewekelijkse 'auteursblad' presenteert zichzelf als 'dwars met een glimlach'. Het nieuws wordt bekend in de week dat Vrij Nederland voor de laatste maal als weekblad verschijnt. Dat zal geen toeval zijn.

Twee oud-journalisten van VN, Rudie Kagie (66) en Kees Schaepman (69), vormen de hoofdredactie. De redactie telt zes leden. De uitgever, Theo Bouwman, was van 1981 tot 1994 als directeur van de Weekbladpers nauw verbonden met Vrij Nederland. Ook een van de andere initiatiefnemers, Hans Vervoort, heeft een langdurig verleden bij de Weekbladpers.

Het verlangen naar andere tijden is onder de senioren groot. Argus gaat dwars tegen alle stromen en de tijdgeest in en afficheert zich nadrukkelijk als anachronisme. De inhoud van het blad wordt niet door chefs bepaald, maar door de auteurs. Digitaal zullen nauwelijks inspanningen worden geleverd, op de site Argusvrienden.nl en een Facebook-pagina na.

Nog iets tamelijk ongewoons: om Argus rendabel te maken, krijgen de auteurs, 'cracks die hun sporen hebben verdiend', geen vergoeding. Liefde voor het vak is hun drijfveer, aldus Rudie Kagie.

Nostalgie

De medewerkers hebben volgens Kagie gemeen dat ze 'van Drees trekken', dat wil zeggen AOW krijgen, en liever een stuk schrijven dan hun tijd verdoen aan het opknappen van een tweede huisje in Frankrijk. Uitgever Bouwman: 'Er lopen veel journalisten met hun ziel onder de arm, mensen die wat leuks kunnen en willen doen.'

De lijst van onbezoldigde medewerkers is lang en lijkt op het colofon van een virtueel opinieblad uit de jaren tachtig. Bijdragen zullen worden geleverd door onder anderen Thomas Lepeltak, Cisca Dresselhuys, de gebroeders Nico en Jan Haasbroek, Daan Dijksman, Alexander Münninghoff, John Jansen van Galen, Anne Scheepmaker en Martin Schouten.

De oorsprong van Argus ligt, niet verrassend, in het café. Hans Vervoort, oud-uitgever Bas Lubberhuizen, Paul Arnoldussen (ex-Parool) en Theo Bouwman bedachten het blad in café Scheltema, ooit de drukbezochte pleisterplaats van dorstige Amsterdamse journalisten. Nostalgie was de voornaamste drijfveer. Bouwman: 'We willen de sfeer terughalen uit de gouden jaren van Vrij Nederland.'

Een jaarabonnement gaat 50 euro kosten. Argus heeft 1.500 betalende abonnees nodig om rendabel te worden. Als de medewerkers betaald zouden worden, hadden dat er volgens Bouwman 20 duizend moeten zijn. 'En dat zou te hoog gegrepen zijn.'

Het blad is volgens hoofdredacteur Kagie geen protest tegen, bijvoorbeeld, de manier waarop tijdschriften tegenwoordig worden gemaakt, maar de hang naar het verleden speelt wel degelijk een rol. 'Ik noem het liever een alternatief.'

Hoogtijdagen

Met graagte vertelt hij over de tijd dat hij in de hoogtijdagen van Vrij Nederland in de zomer zes weken naar New York vertrok, zonder vastomlijnd plan en met een creditcard van de zaak op zak.

'En dan merkten ze op de redactie wel welke verhalen ik inleverde. Dat werkte goed. Tegenwoordig zit een tijdschrift vast aan een format. Het maken is een invuloefening geworden. Wij geven de auteurs alle vrijheid. Ik hoef echt niet aan John Jansen van Galen te vragen hoe hij een stuk gaat aanpakken, dat weet hij zelf het best.' En over de inhoud: 'Wel een mooi stuk over Fidel Castro, niks over Giel Beelen.'

Het blad is vernoemd naar een stripfiguur. Argus is de verslaggever van de Rommeldamse Courant, het lijfblad van Marten Toonders Olivier B. Bommel - ook al zo'n bekende naam uit het verleden.

Kagie: 'We hebben weer een podium en we gaan weer lekker een krantje maken. Net zoals vroeger.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.