INTERVIEW

Léés die krant toch!

Vandaag komt Het Parool, de Amsterdamse krant met het zo trotse verleden, met een geheel vernieuwde krant. Waarmee gaat hoofdredacteur Ronald Ockhuysen de krant weer toekomst geven?

Maandag 5 oktober 1992 opende de krant (geleid door Sytze van der Zee), met een paginagrote foto van de Bijlmerramp. Het dodental bleek later met 43 veel lager. Beeld Maarten Steenvoort

'Het Parool is brutaler en eigenzinniger geworden', zegt hoofdredacteur Ronald Ockhuysen. 'Wij moeten juist uitbuiten dat we wat kleiner zijn dan NRC Handelsblad en de Volkskrant. Wat meer gekke bekken trekken.'

Ronald Ockhuysen Beeld Robin de Puy

Geef eens een voorbeeld.

'Na de aanslagen in Parijs zag je dat alle kranten heel erg de nadruk legden op gewapende mannen in de stad. Wij hadden op de voorpagina twee mensen die zondagochtend om tien over half elf stonden te zoenen voor de Eiffeltoren. Een vintage Parool-keuze vind ik dat.'

Ruim een jaar staat Ockhuysen (49) nu aan het roer bij Het Parool, eerst als interim-hoofdredacteur. Sinds april is hij er officieel de baas. Hij vernieuwde de nieuwskrant en lijkt daarmee de lezers te plezieren. Door minder opzeggingen is de oplage van de krant voor eerst sinds vier jaar weer licht gestegen (van 47.633 naar nu 51.499). Ook uitgever De Persgroep is tevreden, omdat Ockhuysen het huishoudboekje op orde bracht. De winst, die officieel geheim is, steeg naar verluidt van rond de vijf ton naar bijna 2 miljoen euro.

De eerste dag na de aanslag op de redactie van satirisch blad Charlie Hebdo, donderdag 8 januari 2015, werd het alleen maar tekst: een column van Theodor Holman. Beeld Maarten Steenvoort

Vandaag, precies op de dag dat de krant onder die naam 75 jaar bestaat, zet Het Parool een volgende stap, met een restyling en een nieuwe website. 'Het Parool wordt weer meer een meneer', zegt Ockhuysen. 'Minder vrolijke kleine tekstjes en fotootjes; daarvoor gaan mensen wel naar internet. Zwart en wit overheersen in de tekst, de kleur moet vooral van goede fotografie komen.'

Er lijkt dus zowaar weer wat zelfvertrouwen bij de krant, die onder Ockhuysens voorgangster Barbara van Beukering in oplage daalde van 64- tot ruim 47 duizend exemplaren. In de ogen van veel Parool-redacteuren verwaarloosde Van Beukering, van oudsher tv- en bladenmaakster, de nieuwskrant. Er gingen dagen voorbij dat zij hem niet eens inkeek, luidde de klacht. Haar verhouding met de redactie was op het laatst zo slecht dat er volgens verschillende redacteuren een ongemakkelijke stilte viel toen ze eind november 2014 haar vertrek aankondigde. Totdat een redacteur zei: 'Zullen we het maar op internet zetten, anders hebben we dit nieuws straks niet eens als eerste.'

Het Parool groeide in de jaren na de oorlog uit tot een van de grootste en belangrijkste kranten van Nederland. Hier de krant van woensdag 28 november 1962. Beeld Maarten Steenvoort

Jarenlang hoorde u tot de entourage van Van Beukering. Zij haalde u van de Volkskrant naar Het Parool als chef-Kunst en drie jaar lang vormde u met haar de hoofdredactie. Wilde de redactie u wel?

'Er heerste aanvankelijk inderdaad scepsis. Niet alleen bij de redactie, ook bij de rest van het bedrijf. Omdat ik samen met Barbara een duo vormde, en omdat overduidelijk was dat we een andere krant moesten gaan maken. Dan is het logisch te denken: we breken helemaal met de oude leiding.

'Nog toen de sollicitatieprocedure liep, ben ik begonnen de krant op de schop te nemen. Ik wilde dat we financieel kerngezond zouden zijn, zodat we met zelfvertrouwen een nieuwe krant en site konden gaan maken. Vandaar ook die reorganisatie. Ik heb meteen de verbreding van de nieuwskrant ingezet. Daar was de redactie blijkbaar blij mee, want bij een stemming over de nieuwe hoofdredacteur kreeg ik 78 van de 79 stemmen op de redactie. Slechts 1 tegen, dat is een haast beangstigend Noord-Koreaanse uitslag.'

Op de dag dat het Nederlands elftal in München Europees kampioen werd, 25 juni 1988, kwam de krant met een extra editie op zondag. Beeld Maarten Steenvoort

Het eeuwige dilemma voor Het Parool is of de krant vooral over Amsterdam moet schrijven of ook over de rest van de wereld. U kiest voor het laatste.

'Ja. Het was een bijna dwangneurotische journalistieke houding om altijd met Amsterdams nieuws de krant te willen openen. Dan hadden wij bij wijze van spreken het nieuwe stoplichtenbeleid in Amsterdam-Zuid op de voorpagina terwijl Turkije was getroffen door een grote aardbeving, wat dan verderop in de krant terechtkwam. Maar wij hebben veel goed ingelichte lezers en die vreten dat niet.

'Met die houding hebben we onszelf ook te klein gemaakt. Amsterdam ontwikkelt zich razendsnel tot een wereldstad met 950 duizend inwoners. Ik wil dat wij als krant op die manier naar de wereld kijken. Als het gaat om de hoeveelheid toeristen in de stad, bijvoorbeeld, moeten we niet steeds die boze binnenstadsbewoner opvoeren die klaagt over rolkoffertjes. Ik plaats dan liever een stuk over de vraag hoe ze daar in Venetië of Gent mee omgaan.

'Natuurlijk brengen we op papier nog kleurrijke verhalen uit de stad. Maar de 'losliggende stoeptegels' of stadsdeelpolitiek doen we nu in eerste instantie op internet. Juist daar kun je hyperlokaal zijn.'

Ook op de eerste verschijningsdag na de ramp met vlucht MH17, op vrijdag 18 juli 2014, koos de redactie voor een paginavullende foto van het rampgebied. Beeld Maarten Steenvoort

Jullie maken de krant nu met zestig redacteuren, van wie 28 verslaggevers. Kun je die ambitie dan wel waarmaken?

'Ja. Want we hebben ook veel freelancers die voor ons schrijven. En we delen al enkele jaren kopij met Trouw (buitenland) en AD (Binnenland en Den Haag), en sinds kort ook met The Guardian en The New York Times. Om onze identiteit als Amsterdamse krant te behouden, hebben we een sterrenteam van twintig gespecialiseerde verslaggevers. Dick Sintenie, bijvoorbeeld, over Ajax, Hiske Verspille over eten en drinken en Paul Vugts over misdaad. Zorg, onderwijs, de veranderende stad en lokale politiek zijn ook onderwerpen waarop eigen mensen zich profileren.'

Evolutie van een logo

De o'tjes zijn al lang uit elkaar. Sinds de jaren negentig voerde de krant een blauw logo, met gecursiveerd lidwoord. 'Nu gaan we terug in kleur', zegt artdirector John Koning van Het Parool. De complete restyling was in handen van vormgever Jacek Utko, die er voor het nieuwe logo de Spaanse letterontwerpster Laura Meseguer bij haalde. Zij verbond kopletter Quarto met broodletter Tiempos voor een nieuw logo, in zwart, en onderstreept. Voor het ouderwetse krantengevoel. 'In de nieuwe krant komt de kleur van de foto's,' zegt Koning.

Op mediawebsite Villamedia zei u onlangs: 'Parool-verslaggevers kijken eerder naar boven dan naar het riool'. Wat bedoelt u daarmee?

'Dat wij geneigd zijn eerst naar de zonnige kant te kijken en niet als vanzelfsprekend naar de bagger.'

Dreigt Het Parool met die houding niet te veel een juichkrant te worden voor jong en hip Amsterdam en de rest van de stad te vergeten?

'De stad verandert zo snel; we hebben zelf niet eens in de gaten hoe hard dat gaat. Al die hoogopgeleiden en buitenlanders die naar Amsterdam trekken... We willen in de krant graag de geestdrift terugzien van al die mensen die in deze stad met de nieuwe economie bezig zijn. Daarom hebben we nu ook wekelijks de 'PS Adam', een sectie over de creatieve industrie in de stad. En we vinden het ook leuk om over zo'n appartement van 16 miljoen euro aan het IJ te schrijven dat onlangs verkocht werd (aan de Amsterdamse horeca- en vastgoedondernemer Won Yip, red.).


'Maar dat alles maar duurder wordt, zeker huizen, betekent natuurlijk ook dat het leven voor mensen hier niet meer te betalen is. En van oudsher is Het Parool ook een krant die kijkt naar mensen die het minder vanzelfsprekend goed hebben. Die schaduwkant verliezen we nooit uit het oog.'

De eerste Nieuwsbrief van Pieter 't Hoen (schuilnaam voor Frans Goedhart), van 25 juli 1940, de directe voorloper van Het Parool. De geboorte van een verzetskrant. Beeld Maarten Steenvoort
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden