Documentaire

Leaving Mandela Park

Zelden op tijd ter plekke

De documentaire Leaving Mandela Park volgt vijf jongeren uit de sloppenwijken van Zuid-Afrika die hun best doen om door muziek of dans een beter bestaan op te bouwen. Saskia Vredeveld, geboren in Kaapstad, maar afgestudeerd aan de Nederlandse Filmacademie, maakte al tal van documentaires over de misstanden in haar geboorteland (witte armoe, doodseskaders), en lijkt zich met het WK voetbal in aantocht te hebben voorgenomen nu eens een hoopvoller beeld te schetsen.


Dat wekt een geforceerde indruk, vooral omdat Vredeveld haar vijf hoofdpersoontjes slechts oppervlakkig volgt. We zien ze dansen, muziek maken en dromen, maar wat hen nou zo bijzonder maakt, en of ze er überhaupt in slagen zich aan hun lot te ontworstelen, wordt nooit duidelijk.



Soms dringt de rauwe werkelijkheid zich op – de jongen die operazanger wil worden wordt door zijn vader met een mes achterna gezeten – maar Vredeveld is zelden ter plekke wanneer er iets voorvalt, en tracht dat gemis goed te maken met zichtbaar doorgesproken en over-geregisseerde scènes.



Het maakt de film wat gemakzuchtig. Waarom niet gekozen voor twee of drie jongeren, en die levens uitgediept? Dat kan dan meer of minder hoopvol uitpakken, maar had een betere film opgeleverd.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.