Le dernier coup de marteau is een overtuigend drama

Juist de scènes die het minst van belang zijn voor de ontknoping, maken de meeste indruk in Le dernier coup de marteau. Met haar liefde voor de personages en sterke acteursregie, neemt Delaporte de twijfels over het scenario weg.

Beeld .

Hij kan heel wat hebben, de 13-jarige Victor. Maar er zijn grenzen. Zijn moeder is ernstig ziek en betrekt hem niet bij haar plannen. Het meisje van zijn dromen ziet hem niet staan. Zijn vader, die hij nooit gekend heeft, is na jarenlange afwezigheid weer in de stad. Wanneer Victor hem uit nieuwsgierigheid opzoekt, zegt hij kortaf: 'Ik heb geen zoon.'

De Franse scenarioschrijfster en regisseusse Alix Delaporte doet in haar films geen poging het wiel opnieuw uit te vinden. Haar verhalen bevatten bekende ingrediënten en haar stijl is niet opzienbarend. Net als in haar speelfilmdebuut Angèle et Tony (2010), waarin een frêle, stadse vrouw een ruige visser aan de haak slaat, draait het in Le dernier coup de marteau om contrasten. Terwijl Victor met zijn moeder in een oude caravan aan het strand woont, bewoont zijn vader Samuel een chic appartement in het centrum van Montpellier. Samuel is een gevierd dirigent, maar Victor heeft nog nooit naar klassieke muziek geluisterd. Hij is een voetballer; een stugge, stoïcijnse spelverdeler.

Vergezocht

Op papier klinkt het, juist door de dik aangezette tegenstellingen, behoorlijk vergezocht. De onvermijdelijke toenadering tussen vader en zoon, in werking gezet door de zesde symfonie van Mahler, lijkt ook al weinig realistisch. En toch is Le dernier coup de marteau een overtuigend drama: met haar aandacht voor details, haar grote liefde voor de personages en sterke acteursregie, weet Delaporte vrijwel alle twijfels over het scenario weg te nemen.

Ontroerend is het, hoe Victor zich vaak als een volwassene moet gedragen. Begrijpelijk, hoe kwaad hij soms is op zijn moeder. En slim, hoe hij zijn vader voor zich weet te winnen door geen krimp te geven en simpelweg steeds weer op te duiken. Delaporte geeft het ogenschijnlijk moeiteloos vorm, waarbij de observerende camera op onnadrukkelijke wijze schoonheid vindt in alledaagse taferelen.

Juist de scènes die het minst van belang zijn voor de ontknoping, maken de meeste indruk. Feestjes bij de Spaanse buren, het aanmeten van een nieuw kapsel. Voor Victor, knap gespeeld door Romain Paul (winnaar van de Marcello Mastroianni-prijs voor jong talent op het filmfestival van Venetië), is het allemaal even essentieel - zeker wanneer zijn mooie buurmeisje hem eindelijk serieus begint te nemen.

Le dernier coup de marteau

Drama

Regie: Alix Delaporte.

Met: Romain Paul, Clotilde Hesme, Grégory Gadebois.

82 min., in 10 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden