TV-recensieHaro Kraak

Laten we het advies van de koning volgen: ‘Om vrij te zijn, moeten we het dwarse denken toelaten’

Ook op televisie drong de cultuuroorlog het kerstbastion binnen: waar de fok was de boom van de koning?

‘Wat is het eigenlijk een gedoe, hè, dat Kerst’, vatte Maxime Meiland het format van Kerst op Chateau Meiland én het algehele stressgevoel van de kijker samen. Martien Meiland, chef ‘deco’ op het chateau, stond toen net de ‘kutlinten’ aan het plafond te hangen, met die ‘rotballen’ eraan. En toen moest hij nog de ‘klotelichtjes’ in de boom draperen, met die ‘vreselijke snoeren’ die altijd in de knoop raken.

Meiland is hét tv-fenomeen van 2019. Nadat Chateau Meiland op SBS 6 als Ik Vertrek-rip-off was begonnen, groeide het programma later uit tot niets anders dan pater familias Martien in zo veel mogelijk hectische situaties brengen, al dan niet gescript, waar hij zich dan net op tijd uitredt, gesteund door een opeenvolging van zijn kreten ‘godverdomme’, ‘wat een gezeik’, ‘wat goeeed’ en ‘eeenig’.

In bijna elk vertrek van het chateau stond een volledig opgetuigde kerstboom. Misschien denken de miljoenen kijkers van Chateau Meiland inmiddels dat zoiets normaal is, want toen het interieur van een ander kasteel op Eerste Kerstdag in beeld kwam, klaagden velen op sociale media waar de fok toch die kerstboom was. De Telegraaf wijdde er zelfs een Twitterpol aan. 

Het was de woning van mede-kijkcijferkanon Zijne Majesteit de Koning. Dat een versierde nordmann nooit bij zijn kersttoespraak of bij die van zijn moeder in beeld was, is een nuance die niet aan de soldaten van de cultuuroorlog besteed was. Zij zijn er immers van overtuigd dat alles wat christelijk, wit, traditioneel en feestelijk is van ons wordt afgepakt, ook al is dat niet zo.

Beeld NOS

Willem-Alexander stond in zijn toespraak stil bij het heugelijke feit dat we al 75 jaar in vrijheid leven. En dat we ‘gemiddeld genomen gelukkig zijn’. Al mag dat streven naar geluk ‘geen obsessie worden’. Een opmerkelijk eigentijds advies.

Die avond sprak in Mensen met M, een soort kerstige Villa Felderhof met Margriet van der Linden, een jonge vrouw over het gelukkigste moment uit haar leven, het moment dat ze eindelijk vrij was. Het was Laura H., bekend als ‘het kalifaatmeisje’ wier verhaal is opgetekend in de bestseller van NRC-journalist Thomas Rueb.

Ook nu drong de cultuuroorlog het kerstbastion binnen. Belachelijk dat de NPO dit ‘IS-tuig’ een human-interest-podium biedt, klonk het online – mensen blijken zich zelfs tijdens Kerst nog erg druk te kunnen maken over wat ze op televisie zien.

En niet geheel onterecht. Een dag eerder interviewde Van der Linden al even kritiekloos Thierry Baudet, die zonder vervolgvraag mocht stellen dat het einde van onze beschaving nabij is. Ongevraagd advies voor volgend jaar: misschien niet tijdens Kerst de meest controversiële politicus en een veroordeelde jihadganger poeslief glamourinterviewen. 

Al moeten we ook niet bang zijn om een afwijkende mening te horen, mits kritisch bevraagd. In de woorden van de Koning: ‘Om vrij te zijn, moeten we het dwarse denken toelaten. In onszelf en bij anderen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden