FilmrecensieLara

Lara is een verfrissende tragedie die reflecteert op een mislukt leven ★★★☆☆

De hoofdpersoon is een onaardige vrouw, maar blijft net intrigerend genoeg om te volgen.

Het is dat plots de bel gaat. Lara stond er al, in het open raam van haar grauwe flatje, klaar om te springen op haar 60ste verjaardag.

In Lara onthult Jan-Ole Gerster (Oh Boy) waarom die slonzige, meelijwekkende vrouw in haar ochtendjas daar in dat raamkozijn is terechtgekomen. Het is een schets van een mislukt leven. Ambities als concertpianist geknakt. Geen contact meer met haar zoon. Gescheiden, geen vrienden. Maar, zo blijkt, en dat maakt Lara als tragedie verfrissend, dat ligt ook behoorlijk aan Lara zelf. Ze is nogal een bitch, een tirannieke vrouw die haar leven lang keihard is geweest voor iedereen om haar heen, haar zoon voorop.

Gerster volgt haar een dag, terwijl ze op de valreep nog maar wat onbeholpen pogingen doet om contact te maken. Ze knapt zichzelf op – hakken, diva-zonnebril, nette jas – en doolt door een herfstig Berlijn, gewapend met kaartjes voor het concert van haar wél succesvolle zoon, om uit te delen aan familie, vrienden, of gewoon mensen die ze tegenkomt op straat.

Het is daarbij moeilijk om sympathie op te brengen voor de overwegend onaardige Lara. Het is dat actrice Corinna Harfouch af en toe iets van kwetsbaarheid door het harde pantser laat schemeren. Verder zorgen Gerster en scenarist Blaž Kutin ervoor dat ze net intrigerend genoeg blijft om te volgen. Via de ontmoetingen onthullen ze steeds een beetje meer van de complexe pijn en teleurstelling die de vrouw probeert te verbergen.

Bovendien – en hier ligt de spanning van de film – is haar missie niet zo hopeloos als het lijkt. Nu en dan dreigt het Lara bijna te lukken, contact leggen. Een gesprek met haar zoon (mooie rol van Tom Schilling) gaat bijvoorbeeld zo: zij geeft hem een complimentje, hij veert dankbaar op, ze voegt een beetje kritiek toe, hij vraagt defensief hoe ze dat precies bedoelt, zij drukt zich te scherp uit, hij is weer een klein jongetje. Een wereld aan emoties zindert onder een gesprek over een muziekstuk: prachtig geschreven, schitterend gespeeld.

Kun je uit dit soort rolpatronen breken? Hoe overwin je het onvermogen om te communiceren? Kun je op je 60ste nog erkennen dat je er wellicht helemaal naast hebt gezeten in je opvattingen? Hoe slik je je eigen trots in, stel je je kwetsbaar op, als je dat nooit eerder hebt gedaan? Het zijn mooie vragen, maar door de gereserveerde Lara houdt ook Gerster de kijker uiteindelijk toch iets te veel op afstand.

Lara

Drama

★★★☆☆

Regie Jan-Ole Gerster

Met Corinna Harfouch, Tom Schilling.

98 min., in 26 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden