Lady Gaga-documentaire, Cargo en Het lijden van de jonge Werther

Wat kwam er de laatste dagen weer voor moois bij in het cultuuraanbod? De V-specialisten kiezen hun favorieten, van de burn-out van Lady Gaga tot een brievenboek op het toneel.

Beeld uit Gaga: Five Foot Two.

Documentaire

Gaga: Five Foot Two (****)
Regie Chris Moukarbel.

Gaga: Five Foot Two, nu te zien op Netflix, is eerder het verslag van een kolossale burn-out dan de viering van een artistieke apotheose (het opnemen van een nieuwe plaat en een optreden tijdens de Super Bowl). En is daarmee tegelijk een verklaring voor het feit dat Lady Gaga onlangs haar Europese tournee om gezondheidsredenen heeft afgezegd. Wie deze eerlijke en indrukwekkende film ziet, begrijpt die afgelasting volledig.

Robert van Gijssel

Theater

Het lijden van de jonge Werther (*****)
door Toneelschuur Producties. Tournee t/m 19/10.

De lijdensweg van Werther wordt in de regie van Eline Arbo een groot expressionistisch theaterfeest. De formidabele Victor IJdens geeft Werther diepte, en dat zonder getormenteerde kop. Felgekleurd en eclectisch, met elementen uit de jaren zeventig en van nu, klassieke muziek en pop en drie spelers die afwisselend ironisch en bloedserieus hun rol inkleuren. De fatale afloop doet er nauwelijks nog toe. Het gaat om de fantastische, rake klappen onderweg. Niemand zal somber de zaal verlaten.

Vincent Kouters

Circustheater

Paris de Nuit (****)
Recirquel Company Budapest.
Tournee t/m 7 oktober.

De Hongaarse circustheatergroep Recirquel Company Budapest toert twee weken door Nederland met Paris de Nuit, een verleidelijke en spectaculaire ode aan het gouden tijdperk van het Parijse variété, de jaren 1930. Een koorddanseres laat Turks fruit van haar achterste happen; grijze heren op rij één veranderen pardoes in oude snoeperds, tot hilariteit van het publiek. Hoogtepunt is het mannenduet aan de trapeze, op hakken van 15 centimeter.

Annette Embrechts

Film

120 BPM (****)
Regie Robin Campillo.

Schrijver-regisseur Robin Campillo schetst fijnzinnig de strijd tegen aids in het Frankrijk van de jaren negentig. Hoe voer je actie als er een dodelijke ziekte in je lijf huist? 120 BPM toont dat subtiel. De film gaat ook over de verhouding tussen het persoonlijke en het collectieve, over hoe je kunt actievoeren terwijl in je lijf een dodelijke ziekte sluimert. Hoe pillenslikken en galgenhumor routine worden. Een fijnzinnig geschetst tijdbeeld.

Kevin Toma

Film

Cargo (****)
Regie Gilles Coulier.

Cargo is een mannenfilm, in de letterlijke zin van het woord. Vrouwen zijn afwezig, maar worden voelbaar gemist. Regisseur-scenarist Gilles Coulier maakte geen spierballen- en testosterondrama; hij toont juist hoe kwetsbaar de drie volwassen, op elkaar aangewezen broers zijn. In een kil Oostende, dat vooral 's nachts een troosteloze aanblik biedt, is het zoeken naar een flard tederheid. Somber en sfeervol; een speelfilmdebuut oogt zelden zo volwassen en zelfverzekerd als Cargo.

Pauline Kleijer

Theater

Brieven uit Genua (****)
door Toneelgroep Maastricht
Tournee t/m 14 november

De vuistdikke brievenroman van Ilja Leonard Pfeijffer werd door twee acteurs van Toneelgroep Maastricht teruggebracht tot handzaam muziektheater van anderhalf uur. Met een typische Pfeijffer-pruik op het hoofd lijkt Servé Hermans angstvallig veel op de in Genua wonende schrijver, maar hij maakt gelukkig geen karikatuur van hem. Aan een Italiaans terrastafeltje gaat het over de schoonheid van verval en de liefde. Michel Sluysmans verwoordt in een van de brieven aangrijpend de relatie tussen Europa en de vluchtelingen. Een sopraan en een pianiste zorgen voor een perfecte omlijsting.

Hein Janssen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden