InterviewMerel Westrik

Ladies Night-host Merel Westrik: ‘Het is trial and error, elke keer weer’

Beeld Aisha Zeijpveld

‘Ik vind het zo’n bullshit om te doen alsof carrière een geplaveid pad is vol rozenblaadjes’, zegt Ladies Night-host Merel Westrik. Eva Hoeke spreekt haar over haar show, maar ook over de liefde, een corny Kerst en haar curieuze hobby: taxidermie.

Het is vijf over elf ’s ochtends wanneer Merel Westrik (40) na een keurig ik-ben-iets-laterbelletje aan komt scheuren in haar zwarte Mini Cooper. Ze zegt het maar eerlijk: ze vindt het fucking spannend om een journalist thuis te ontvangen en ze verontschuldigt zich ook meteen voor het feit dat ze niks voor bij de koffie heeft, ook niet voor erin trouwens, want ze is amper thuis deze dagen. Het is donderdagochtend, de ochtend na de zesde aflevering van het nieuwe Net5-programma Ladies Night. Presentator Merel Westrik, dankzij haar gedegen journalistieke achtergrond en even vrolijke als warme energie momenteel de darling van de televisie-industrie, komt net terug uit Naarden, waar ze de uitzending van gisteren heeft geëvalueerd met Linda de Mol en Jildou van der Bijl, de creatieve directie van Linda & Net5.

En?

Neerploffend: ‘Ja, ja. Goed wel.’

Volgens Stichting Kijk Onderzoek hadden jullie gisteravond 156 duizend kijkers. Linda de Mol zei bij aanvang dat ze in een ‘lichte depressie’ zou belanden als Ladies Night onder de 200 duizend zou zakken.

‘Nou, 156 duizend kijkers vind ik niet slecht. Je zal ze allemaal te eten hebben. En dan wordt het ook nog eens 100 duizend keer teruggekeken en mensen kijken steeds vaker alleen online. Maar tuurlijk, we zijn constant met elkaar aan het praten over hoe we het beter kunnen maken. Moet er meer discussie in, moet het spraakmakender, moet het persoonlijker? Dat soort dingen.’

Wat denk jij?

‘Ik weet het niet, ik zoek daar voor mezelf ook nog erg naar. Misschien wijken we toch niet genoeg af van andere programma’s. Maar ja, als het gesprek van de dag over ontoelaatbaar gedrag in realityprogramma De villa gaat, willen wij het daar óók over hebben. Want daar gaat het over bij het koffieautomaat.’

Beeld Aisha Zeijpveld

Ladies Night belooft ‘alles wat vrouwen raakt en bezighoudt, vol humor, persoonlijke verhalen en stevige discussies’, met op de bank elke week drie ‘vriendinnen’ van de show die die taak op zich nemen. Wat ontbrak er aan het huidige aanbod?

‘Ik weet niet of er zozeer iets ontbrak, dat vind ik altijd van die zware termen. Ik hoop dat we iets doen dat nog niet eerder gedaan is: vrouwen met scherpe meningen bij elkaar zetten die persoonlijke verhalen met elkaar delen waaraan je je geest kunt slijpen. Een soort clubhuissfeer, zoals de mannen van VI hebben, maar dan voor vrouwen. Met discussie, met humor, met foute grappen en ongezouten meningen. En dat alles met een vrouwelijke blik.’

Een greep uit de onderwerpen tot nu toe: dickpics, Wie is de mol, guilty pleasures en de billen van Kim Kardashian. Zou Ladies Night niet meer moeten gaan over het vrouwelijk perspectief op zaken, in plaats van zogenaamde vrouwenzaken an sich?

‘Dat is ook iets waar we het over hebben.’

Nu horen we actrice Tjitske Reidinga zeggen dat het dieptepunt van de week is dat ze op vakantie zo veel heeft gegeten.

‘Ja, maar het moet ook persoonlijk zijn.’

Maar de Ladies Night-vriendinnen hebben toch ook een hypotheek? Die hebben toch ook een mening over Syrië of de janboel bij de belastingdienst? Nu lijkt het net of vrouwen vooral een opvatting hebben over vetrollen, waarmee je ze in feite onschadelijk maakt. Kunnen mannen weer zeggen: laat die vrouwen maar beppen, doen wij het echte nieuws.

‘Dat is wel erg streng. Maar ik snap wat je bedoelt, en we discussiëren hier elke week over. Dat we wekelijks zijn, is daarbij ook nog een factor, want dat geeft je veel meer tijd, maar ook veel meer beslismomenten, en alle tijd om ieders mening te horen.’

Ik begreep dat er sprake is van een richtingenstrijd op de redactie: het ene kamp wil het licht houden, het andere kamp de diepte in. Waar sta jij in dat krachtenveld?

Aarzelend: ‘In het midden. Ik denk dat we met meer vrouwelijke deskundigen een heel ander gesprek krijgen, maar ik geloof ook dat je zo’n gesprek moet mengen met licht en leuk om te lachen. Ik heb er gewoon niet zo’n goed antwoord op. Nóg niet.’

Jouw moeder zei: ‘Merel heeft een enorm talent om mensen gelukkig te maken en een heerlijke sfeer neer te zetten, waarbij ze altijd rekening houdt met de gevoelens van een ander.’ Dat is ook typisch vrouwelijke gedrag: willen behagen, het leuk willen houden. Zit dat de show wellicht in de weg?

Lachend: ‘Ja precies, dat je uiteindelijk moet concluderen dat de vrouwenshow is mislukt omdát we allemaal vrouwen zijn. Nee, dat is het niet, de vrouw is hier wel degelijk de kracht. En het is echt niet alleen maar kletspraat. We hebben het óók over een loonkloof gehad. En van die dickpics kan je zeggen: jezus, moet het daarover gaan, maar als er een Tweede Kamerlid zit dat zich daarover uitspreekt, én een jonge meid die daar aangifte van doet én een Stella Bergsma, die er kunst van maakt, dan is dat nou precies een goed voorbeeld van hoe allerlei verschillende soorten vrouwen in verschillende levensfases iets aan zo’n item kunnen hebben. Alle opties worden je aangereikt. Dat zie je in deze vorm nergens anders.’

Beeld Aisha Zeijpveld

Waarom vroegen ze jou voor Ladies Night?

Droog: ‘Ik denk omdat ze Eva Jinek niet konden krijgen.’

Lachsalvo.

Dan: ‘Nee, ze zullen wel iets gezien hebben in de combinatie van een journalistieke achtergrond en mijn optreden in Wie is de mol. Ze dachten waarschijnlijk: O, ze kan wat en ze kan óók nog een grapje maken.’

Later: ‘Voor mij is het is ook gewoon heel erg wennen aan deze nieuwe omgeving. Van die superveilige vrieskastcombinatie met twee man achter een desk en een robotcamera bij RTL ben ik naar een stomende zaal vol licht en lampen en wel tien camera’s en een publieksopwarmer en 150 vrouwen in de zaal gegaan. En op zaterdag ligt paparazzofotograaf Edwin Smulders ineens achter een vuilnisbak. Dat contrast is nogal groot, en in het begin gaat dan veel energie zitten in je überhaupt staande houden.’

In 2012 maakte je in de zomer Half acht live!, een programma ter vervanging van De wereld draait door. Toen dat mislukte zei je achteraf: ‘Het voelde alsof ik door een trein was overreden.’

‘Daar heb ik toen heel erg voor op mijn kop gekregen van mijn hoofdredacteur Bert Huisjes. Hij zei, ik zal het nooit vergeten: ‘Belachelijk dat je daar überhaupt over praat. Een bakker legt toch ook niet z’n mislukte koekjes in de etalage?’ Maar ik vind het zo’n ongelooflijke bullshit om altijd maar te doen alsof je carrière één groot geplaveid pad is vol rozenblaadjes. Het is trial and error, elke keer weer. En ik ben blij dat ik het heb meegemaakt – achteraf. Destijds niet nee, destijds lag ik kotsend in bed, verschrikkelijk, ik wilde niet meer. Ik ben superdiep gegaan. Maar ik heb er ook ongelooflijk veel van geleerd. Want al die fouten die ik toen heb gemaakt, maak ik nu niet meer. Alleen van avonturen word je groter, beter, rijker, niet door in je comfortzone te blijven zitten.’

Het mooie is dat zo’n mislukking ook helemaal niet aan jou lijkt te blijven kleven. Everybody loves Merel.

Schaterlachend: ‘Daar doe ik dan ook heel hard mijn best voor.’

Merel Westrik wordt op 1 november 1979 geboren in het Noord-Hollandse dorp Wormer, na haar volgen nog twee meiden, Kirsten en Amber. Moeder Marjan van den Berg, thans columnist bij de Margriet, voedt haar kinderen zo ‘genderneutraal’ mogelijk op, waarbij ze de namen van Jip en Janneke tijdens het voorlezen steevast omdraait. Merel: ‘Dat heb ik me toentertijd natuurlijk niet gerealiseerd, maar Janneke stond inderdaad altijd een beetje bedremmeld met Poppejans onder haar arm te wachten tot Jip z’n kop een keer door de heg stak. Mijn moeder zorgde ervoor dat Jánneke haar hoofd door de heg stak.’

Noem je jezelf feminist?

Aarzelend: ‘Dat heeft zo’n strijdvaardig, activistisch karakter hè? Daarom zeg ik het niet graag. Maar ik ben het wel. Daarom heb ik ook ja gezegd toen ze me vroegen voor Ladies Night. Dat eigen clubhuis is zo belangrijk! Waarom zijn vrouwen nog altijd terughoudend in het geven van hun mening? Waarom zeggen vrouwen vaak af voor talkshows? Waarom zeggen ze zelf: ‘Nee, neem Henkie of Pietje maar, die is veel beter?’ Ik heb daar zelf ook last van, tot mijn grote ergernis.’

Ondanks je feministische opvoeding.

‘Gek hè? Mijn moeder heeft er alles aan gedaan, en dan toch nog dat getrut. Verschrikkelijk, dan walg ik echt van mezelf. Altijd maar jezelf beoordelen, altijd maar áárdig gevonden willen worden, blèh. Ik bewonder vrouwen die dat niet hebben. Zo’n Stella Bergsma, vriendin van de show die regelmatig bij ons op de bank zit. Die interesseert het geen réét wat anderen ervan vinden. Zij zegt letterlijk: we moeten er vanaf dat wij vrouwen altijd maar goed moeten zijn. Iets mag ook gewoon een keer slécht zijn. Mannen zijn toch ook vaak slecht? Of op z’n minst middelmatig. Nou, dan mogen wij dat ook.’

Hoe is het om met voornamelijk vrouwen samen te werken?

‘Dat wordt vooral duidelijk in redactievergaderingen. Wát een contrast met RTL nieuws: het gaat echt alleen maar om persoonlijke verhalen. Bij RTL nieuws ging het nooit over je privéleven, echt volstrekt niet. Ja, of de dochter van de eindredacteur moest toevallig een keer bellen tijdens een vergadering, dan zaten we allemaal van: o, heb jij een kind? Haha. Bij Ladies Night weten we alles van elkaar, van de verhouding met je moeder tot je seksleven.’

Beeld Aisha Zeijpveld

Ervaar je dat als een vooruitgang?

‘Nou, het is zeker een verdieping. Ik had de vraag: ‘Hoe ben jij met je moeder?’ bijvoorbeeld nog nooit gehad. Omdat vrouwen meer delen kom je ook sneller bij de plek waar de pijn zit, of de vrolijkheid, of de liefde. Tegelijkertijd is het kwetsbaar. Op een gegeven moment vroeg loopbaancoach Vréneli Stadelmaier midden in de show aan mij: ‘Oké Merel, wat verdien jíj nou?’ Waarop ik dacht: eh, dat wil ik helemaal niet zeggen.’

Nou, voor de draad ermee.

Lachend: ‘Nee, ik zeg het niet. Dat heb ik op tv ook niet gedaan. Ik vind dat zoiets persoonlijks.’

Maar door Ladies Night is het ook een collectief iets, want jíj bent het voorbeeld, en in die rol kan je ruimte creëren voor een ander. Je doet het voor die meiden thuis die naar Merel Westrik kijken en denken: wow, dat is dus haalbaar.

‘Ja, maar dat zeg ik: ik bewonder Stella omdat zij dat wel doet, maar ík ben daar nog niet. Ik wil wél iedereen vertellen wat voor stappen je moet ondernemen om daar te komen waar ik ben. Ik wil iedereen vertellen wat voor shit je onderweg tegenkomt, hoe je bij de hoofdredacteur naar binnen stapt en hoe focking ongemakkelijk dat kan zijn. En dat je ook bereid moet zijn risico’s te nemen. Bij mijn overstap van WNL naar het halfachtjournaal in 2013 van RTL heb ik bijvoorbeeld heel goed onderhandeld, maar ook hoog spel gespeeld.’

Hoe?

‘Ik had een goed gesprek gehad met de hoofdredacteur van RTL, Harm Taselaar. Daarna deed de hr-man een salarisvoorstel, maar dat was minder dan ik verdiende bij WNL. Toen heb ik gezegd, héél bijdehand: ‘Als dit het aanbod is, zijn jullie op zoek naar iemand anders.’ Toen vroeg hij: ‘Wat verdien je bij dan WNL?’ Ja dikke middelvinger, dat moet je dus nooit zeggen, dat is les één, want dan gaan ze daar gewoon een honderdje boven zitten. Dus toen zei ik: ‘Ik wil hetzelfde verdienen als wat Rick Nieman verdiende op mijn leeftijd.’ Nou, hoe dúrfde ik mezelf te vergelijken met Rick Nieman. Dus ik zeg: ‘Ik vergelijk mezelf helemaal niet met Rick Nieman, maar ik wil nu wel hetzelfde uitgangspunt hebben om uiteindelijk uit te komen bij het salaris dat Rick Nieman op zijn 50ste krijgt.’ Toen zei hij nog een keer: ‘Ik weet niet wat ik hóór.’ Maar toen zei ik: ‘Het is wat het is.’ En toen heb ik opgehangen.’

Astublieft.

Vrolijk: ‘Ja. Goed hè. Wel met bibberende stem, hoor. Maar mooi dat ik uiteindelijk kreeg wat ik wilde. Moet je dus wel bereid zijn iets te verliezen. Dat geldt voor alles, ook voor deze onderneming met Ladies Night.’

Toen Linda de Mol haar afgelopen zomer belde was Westriks relatie van zeven jaar net uit en woonde ze nog geen week in haar nieuwe appartement in Amsterdam-West, waar dit interview plaatsvindt. Tussen de schone was en de antieke kerstspulletjes springt haar hobby in het oog: in de hoek staat een opgezette vos, in de kast een groengele halsbandparkiet die op een treurige dag tegen het raam van haar buurman aanklapte (‘Hij heeft hem toen voor me in zijn vriezer gelegd, zo lief’) en op het plankje aan de muur is een goudhaantje te zien, een werkelijk petieterig vogeltje. Westrik: ‘Ik vind het fascinerend om te zien wat er aan de binnenkant zit. Zo’n vogelhuidje is echt flinterdun, rijstpapier, en daar zitten dan toch nog veren aan die je er amper afkrijgt. Taxidermie is echt monnikenwerk. En ook best wel goor af en toe: sta je met een haakje de hersentjes eruit te scheppen. Maar ik vind het heerlijk. Anderen hebben een puzzel van duizend stukjes, ik heb dit: er past geen enkele andere gedachte meer bij. Wist je dat het goudhaantje in de winter helemaal naar Afrika vliegt? Waar precies weet ik niet. Wacht, ik heb een vogelboekje, daar staat het allemaal in. Ja, hier.’

Leest voor: ‘Het goudhaantje brengt de winter hoofdzakelijk door in Zuid-Europa. O, dat is dus allemaal weer bullshit wat ik zeg, haha.’

Je woont hier dus nog niet samen met RTL-presentator Pepijn Crone?

‘Nee joh! We zijn nog geen half jaar samen.’

Daarna, glanzend: ‘O Jezus Christus, het is zo fijn.’

Waarom?

‘Omdat het heel erg ongecompliceerd is. Ja, echt. Het is heel licht en blij makend.’

Hij was jouw directe collega bij het RTL-halfachtjournaal. Stonden jullie destijds voetjevrijend achter de desk?

‘Nee, toen hadden we allebei nog een andere relatie.’

Het een sluit het ander niet altijd uit.

‘Nee nee nee, dat was niet zo. We gingen wel af een toe een rondje lopen om het gebouw, dat was gezellig. En nu, ja, ik ben gewoon heel erg verliefd, ik kan niet anders zeggen. Ik wil de hele tijd bij hem zijn. De hele tijd. Het is echt stompzinnig, maar het is zo. Als ik alleen al aan hem denk word ik blij. Door hem denk ik ook: wat er ook gebeurt, alles komt goed. Want ik heb hém. Ik had helemaal niet gedacht dat ik op mijn 40ste weer zó verliefd zou kunnen worden.’

Hij is 38 jaar en heeft twee kinderen uit een vorige relatie, een zoon van 6 en een dochter van 4.

‘Ik heb ze nog niet ontmoet. Het is nog zo nieuw allemaal, dus dat is totaal niet aan de hand. We gaan dit eerst maar eens met z’n tweetjes uitvogelen.’

Mag ik vragen naar jouw kinderwens?

‘Ja, ik vind dat je dat zeker mag vragen. Ik heb weleens bijna een klap om mijn oren gekregen van Barbara Barend, toen ik daarnaar vroeg. Toen zei ze: ‘Dat is echt de meest impertinente vraag die je aan vrouwen kan stellen.’ Ik schrok me rot. Later snapte ik dat beter: het kan natuurlijk zijn dat je daarmee een pijnlijk punt in iemands leven aanboort. Tegelijkertijd geloof ik dat je die vraag nooit uit kwaadaardigheid stelt. Wat mijzelf betreft: ik ben een uitsteller, een late leerling, maar ik kan me niet voorstellen dat het me níét gaat gebeuren. Dat lijkt me heel gek. Maar ik vind het ook doodeng. De allergrootste verantwoordelijkheid die je kan nemen, waar je de rest van je leven aan vastzit, en waarvan je zeker weet dat al je zorgen en angsten bewaarheid gaan worden in die kinderen. Dat is nogal wat. Ik vind het altijd heel knap én onbegrijpelijk als mensen daar licht over doen.’

Beeld Aisha Zeijpveld

Doen mensen dat?

‘Nou, heel veel mensen vinden het volkomen vanzelfsprekend dat ze kinderen krijgen. Tegelijkertijd kan ik me dus ook niet voorstellen dat ik ze níét zal krijgen. Misschien wacht ik op een soort oergevoel. Ik ben er nog steeds niet over uit. Laat ik het zo zeggen: ik hoop dat ik er nooit echt een verlangen naar krijg. Want als het een verlangen wordt, dan wordt het iets wat je gaat najagen, en dat kan een pijnlijke weg worden. Ik ben ook al 40, hè.’

Is dit iets wat je met Pepijn bespreekt?

Schatert: ‘Nee joh!’

Nou ja, in die coup de foudre waar jullie nu in zitten gebeuren wel gekkere dingen.

‘We hebben er wel grapjes over gemaakt. Ik ben een enorm familiemens. Ik hou van dat familiegedoe, van spelletjes spelen, eten, drinken, kaarsen aan, samen zijn.’

Hoe ziet de Kerst er straks uit? Ik begreep dat jouw stiefvader elk jaar een kerstquiz maakt waarbij de winnaar wordt beloond met een zelfgemaakte kerstsjerp.

‘Jaaaa, en de laatste jaren win ik ook altijd, dat maakt zo’n quiz ook erg geslaagd. Ik hou van Kerst. Het is een van die weinige ijkpunten in het jaar dat je samen met het gezin waar je uit voortkomt stilstaat bij wat het afgelopen jaar je heeft gebracht. Het liefst heb ik ook iedereen bij elkaar: mijn vader, neefjes, nichtjes, exen, alle ex-opa’s en oma’s ook, one big happy family.’

Jouw ouders zijn gescheiden toen je 13 was.

‘Dat was niet leuk, absoluut niet zelfs, maar ik heb er geen trauma van. Ik ben echt zorgeloos 18 geworden. Misschien zelfs wel 40. Dan ben je een bofkont, hoor. Maar dat is wel een droom ja, dat de hele bende bij elkaar komt. Heb ik van mijn moeder, die heeft zelfs weleens twee half wildvreemden voor het kerstdiner uitgenodigd, vrouwen die ze had ontmoet op vakantie en die toevallig in de buurt waren of zo, ik weet het niet eens meer. Het werkte in ieder geval voor geen meter, het was echt heel raar, haha.’

Waar verzamelen jullie straks?

‘Bij mijn moeder in Oudendijk, een dorpje onder Hoorn. Mijn moeder maakt dan een kerstdiner, lekker traditioneel. Vorige week zei ze ineens: ‘Ik denk dat ik deze keer een Indische rijsttafel ga maken.’ Ik zei: ‘Doe effe normaal mam. Ik wil gewoon rollade, of een kalkoen.’ Het leuke is nou juist dat eens per jaar alle dingen blijven zoals ze zijn. De anekdotes uit je jeugd die je al driemiljoen keer heb gehoord. Met zijn allen de tafel dekken. De hele dag Skyradio aan. Een beetje aan tafel zitten mijmeren met een glas wijn. Mijn jongste zus Kirsten, die altijd met een kater aankomt, ál-tijd, en dan eerst een tukje gaat doen op de bank. En ’s avonds doen we dan ook nog de vuurkorf aan in de tuin, waar mijn neefjes en nichtjes dan marshmallows boven gaan roosteren. Echt mega-corny maar ik hou ervan. Alles is dan heel even Walt Disney, een idealistische, hippieachtige wereld waarin dat allemaal naast elkaar kan bestaan.’

Is dat het wezen van Merel Westrik?

‘Ha. Ultieme harmonie, ja. Of een onrealistisch wereldbeeld, dat kan natuurlijk ook. Laten we dat over vijf jaar nog maar eens bespreken.’

CV

1 november 1979 Geboren in Wormer

1997-2001 School voor Journalistiek in Utrecht

2001 Verslaggever bij AT5 in Amsterdam

2009 Samen met Martin Melchers de natuurfilm Haring in het IJ

2011 Overstap naar WNL. Presenteert met Eva Jinek ontbijtprogramma Vandaag de Dag

2012 Half 8 live!, vervangt De Wereld Draait Door

2013 Deelnemer De Slimste Mens

2014 Naar RTL Nieuws, presenteert met Rick Nieman het avondbulletin

2015 Maakt met Melchers tweede natuurfilm Amsterdam Wildlife

2019 Deelnemer Wie is de Mol?

2019 Presentatie Ladies Night bij Net5

Westrik woont in Amsterdam en heeft een relatie met RTL 4-presentator Pepijn Crone

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden