DE BOEKENLUISTERAAR French Exit

Lachen in je eentje is moeilijk, maar dit luisterboek zorgt wel voor een grijns

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek. Deze week: French Exit.

Patrick deWitt: French Exit

Jongens, we moeten het even over emoties hebben, of nee, mannen, we moeten het over emoties hebben, nee ook niet, mannen, we mogen emoties hebben. Schrijven is schrappen, blijkt maar weer. De huilende man, de boze man, de blije man, de verdrietige man, de angstige man, de liefhebbende man, ja hoor die bestaan, maar hoe komen ze ‘bij hun emoties’? Door een borrel? Een kus? Een luisterboek?

Voor deze week stellen we onszelf de taak blij te worden, tranen te laten, onze diepste angsten onder ogen te zien, we zullen onze emoties ontdekken tijdens het luisteren naar een boek. Makkelijk gezegd, cursusleider, weet jij een grappig boek dan? De keren dat ik hardop, ongegeneerd om een boek moest lachen zijn schaars. Dat kan aan mijn eigen beroerde keuzes liggen, maar in je eentje lachen is natuurlijk sowieso een opgave. Huilen om een boek gaat dan weer een stuk eenvoudiger. We zouden voor het gemak Schoolidyllen van Top Naeff er even bij kunnen pakken, waar trouwens bij Luisterrijk de leeftijdsindicatie 9+ staat. Dat is dan zeker de 9+ van voor WOII, want ik denk niet dat een gemiddelde 9-jarige van nu dit aankan. Ik kon het amper aan toen ik 17 was, de pagina’s zijn nu net droog, denk ik.

Een paar maanden geleden belandde ik onvoorbereid in de bioscoop. In een bui van achteloosheid kocht ik een kaartje voor een zondagmiddagvoorstelling, een beetje zoals mannen met conflicterende gevoelens in films dat doen. Een western, maar niet zomaar een western, The Sisters Brothers gaat weliswaar over twee cold-blooded killers op een paard en de lijken vallen als mussen van een zomers dak, maar deze broers waren ook echte mensen. Met zichtbare emoties. De film was ook nog grappig, wat alles bij elkaar dan weer tot gemengde gevoelens leidde. Kortom, een groot deel van het scala kwam die middag aan bod. 

Patrick deWitt schreef het boek dat ten grondslag ligt aan deze film van Jacques Audiard, en iemand die huurmoordenaars zo subtiel kan portretteren, heeft wat in zijn mars. Vorig jaar november verscheen deWitts vierde roman, French Exit, hier vertaald als Noorderzon. Ondertitel: Een tragische zedenschets. De Amerikaanse luisterversie is ingesproken door Lorna Raver, en neemt zeven uur in beslag. Het verhaal draait om Frances Price en haar volwassen zoon Malcolm. Ze wonen samen aan de Upper East Side in New York. Na de dood van echtgenoot Frank heeft Frances het geld er gestaag doorheen gejaagd: ‘Mijn plan was om dood te gaan voor het geld op was.’ Dat is niet gelukt en nu moet er een plan B komen. In recensies van het boek werd de structuur – we leren de personages voornamelijk via dialoog kennen en niet via hun gedachten – als lichte handicap gezien. 

Bij het luisteren naar deze soms hilarische en soms wrange vertelling gebeurt precies het omgekeerde, we zitten aan tafel bij Frances en Malcolm, zijn deel van de conversatie. Voorlezer Raver manoeuvreert met haar stem heel behendig waardoor ze zonder aanstellerij zowel de fantastische, spitse dialogen van Frances, als de wat gemelijke verzuchtingen van zoon Malcolm treft. Hardop lachen in je eentje blijft moeilijk, maar ik liep wel een paar uur lang met een geamuseerde grijns rond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden