Opinie

'Laat mijn zielige landgenoot Gerard Depardieu met rust'

'Genoeg over Depardieu', schrijft fransman François Lenfant. We smullen van de exuberante leefstijl van de karikatuur, maar net als Serge Gainsbourg is hij een Franse ster die door de media verkeerd is begrepen.

De Franse acteur Gerard Depardieu.Beeld EPA

Met veel bewondering volg ik hoe mijn landgenoot Gerard Depardieu door kwaliteitskranten zowel in Nederland als in Frankrijk wordt geportretteerd. Wat mij opvalt is het gemak waarmee Depardieu met iconen wordt vergeleken. Icoon? Nee. Filmster ja. En dat is genoeg. Of hij de 'ultieme Fransoos' is zoals door Bert Wagendorp gekenmerkt in de Volkskrant van 8 januari, valt te betwijfelen. Of hij de Franse ziel en identiteit vertegenwoordigt, weet ik ook niet zeker. Hij is mijn landgenoot, for better or for worse. Een eigenlijk vrij simpele en sympathieke man die makkelijk te benaderen is, en met wie de meeste Fransozen bevriend zouden willen raken.

Gerard Depardieu is een briljante acteur en een zielige man. Iemand die extreem gevoelig is en zijn zoon is kwijtgeraakt. Sinds deze tragedie geeft hij nergens om en neemt hij niks en niemand serieus. Zichzelf ook niet. Al zijn handelingen getuigen van zijn wil om de dood uit te dagen. Eigenlijk is hij, met dank aan de kranten die van zijn exuberante leefstijl smullen en gretig daarover rapporteren, een karikatuur van zichzelf geworden. In het echte leven gaat hij verder dan alle personages die hij heeft geïncarneerd, Cyrano, Rodin, Jean Valjean. De tragiek is dat Depardieu nu Depardieu speelt. Er is minder ruimte voor Gerard om Gerard te blijven.

Multimiljonair
Wie hij werkelijk is weet niemand en zal niemand weten, hij ook waarschijnlijk niet. Zijn dubieuze vriendschappen zijn een 'pied de nez' aan de elite. Hij is van bescheiden afkomst en multimiljonair geworden. Hij is lelijk en heeft met de mooiste vrouwen het bed gedeeld. Hij is bevriend met linkse en rechtse dictatoren. Hij weegt 130 kg, maar rijdt een scooter (met alle risico's van dien).

Een patroon valt de distilleren uit zijn gedrag: afkeer van de norm en onberekenbaarheid. Hij doet lekker wat hij wil, wanneer hij wil en met wie hij het wil. Net zoals Serge Gainsbourg, een andere Franse ster die door de media verkeerd is begrepen, is hij een 'je m'enfoutiste' en een 'aquaboniste', oftewel een 'kan mij niet schelen, boeit mij niks' soort personage.

Franse schatkist
De commotie is ontstaan omdat hij weinig zag in het bijvullen van de Franse schatkist. Maar wie wil 75 procent van zijn inkomsten aan de Franse overheid afstaan na alle affaires van corruptie die het politieke klimaat in Frankrijk de afgelopen jaren (Chirac, Jupé, Miterrand) hebben geteisterd? Als het zelfs kan worden gebruikt om de inspanningen van het Franse leger te financieren die pogen corrupte staten in Afrika te redden? Ik niet.

Ik zou minder moeite hebben om 75 procent van mijn inkomsten aan de Nederlandse overheid over te maken. Goed bestuur, goed functionerende diensten, (nog) hoge bijdrage voor ontwikkelingssamenwerking. Kortom een beschaafde staat. Vandaar mijn oproep aan de pers. Genoeg over Depardieu. Laat de arme rijke man met zijn dubieuze politieke vriendschappen en zijn neigingen om zich te pletter te drinken, met rust. Dan kan Depardieu misschien Gerard weer laten worden.

François Lenfant is freelance schrijver en researcher.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden