Tv-recensieFrank Heinen

La Carihuela draait op zuipen, zenuwinzinkingen en op Jantje Safari

Een rode bakkes want ze wonen al jaren in La Carihuela, maar Spaans spreken ze nog steeds niet. De RTL-realitymolen draait routineus op de drie Z's, maar Jantje Safari redt de serie.

Wie naar de op het eerste gezicht zorgwekkend beroerde realityshow La Carihuela (elke donderdag op RTL5) kijkt, moet beginnen met een paar dingen gewoon aan te nemen: dat er in Torremolinos een Nederlandse subcultuur bestaat met supermarkten, cafés en restaurants. Dat de mensen daar voortdurend glimmen dankzij een dieet van frituurvet, pils en uv-straling. Dat Bekende Nederlanders uit een heel specifieke kaartenbak (Roy Donders, Peter Beense, Adriaan) er dolgraag aanleggen. En dat het, voor wie zich over de eerste (en tweede) tegenzin kan heen zetten, een diepere laag bezit.

Al jaren wordt op dagelijkse basis gewaarschuwd voor de gevaren van mislukte integratie, maar nooit eerder kreeg dat thema voor mij zo duidelijk een gezicht. Een rood aangelopen bakkes, want de mensen in La Carihuela wonen en werken dan al jaren in Spanje, Spaans spreken ze niet. De zon rond wie dit stelsel van kroegeigenaars, winkeliers en een beddenverkoper (bekend van het nummer ‘Barbecue Barbecme Barbeceverybody’) is opgetrokken, heet Bianca, eigenares van discotheek Voom Voom. Bianca is hoogblond, en ondernemend. Althans: ze organiseert voortdurend evenementen – meestal optredens van Dries Roelvink – waar ze dan zo gestrest van raakt dat ze er een ‘toeval van krijg’. Verder levert ze de drie Z’s waar de RTL-realitymolen op draait: Zuipen, Zenuwinzinkingen en Zou je dat nou wel doen? Bij Bianca voltrekt zich wat je vaker ziet bij mensen die uit het niets plots de hele dag een camera op hun snufferd hebben: ze ratelt maar door, dwangmatig, ook als ze meermaals benadrukt écht niet verder te willen praten. Sorry, zei iemand ‘Barbie’?

De reden dat La Carihuela toch het terugkijken waard is (donderdag is de laatste aflevering), heet Jantje Safari.

Jantje Safari organiseert wandeltochten in de omgeving, ook al is hij geen organisator en wordt hij bij de minste tegenslag purper van wanhoop. Tot de crisis was hij een steenrijke nachtclubeigenaar, daarna stak hij zijn vermogen in bitcoins en nu slaapt hij in een tentje op het strand. Hij bezit het lijf van Jerom en de sociale tact van Lambik. Als hij geen toeristen door riviertjes loodst, paradeert hij in het kleinste rode zwembroekje van de Middellandse Zee. Zijn Iers-Hongaarse vriendin Katarina vergezelt hem met zicht- en hoorbare tegenzin.

Zoals veel mensen (inclusief Jan) een heilig geloof koesteren in de levenswijsheden van Bruce Lee, geloof ik in Jantje Safari. Een onbegrepen oermens, dat uitsluitend dierlijke producten eet, z’n ‘ops en downs’ kent en droomt van een leven in de wildernis. Op zijn gezicht ligt permanent een grijns van redeloos optimisme bestorven, hij ziet in alles ‘potency’ en ergens in dat kolossale lijf blijken ook nog de resten te smeulen van een jeugd vol verwaarlozing.

Jantje Safari is het soort man waarover ooit lijvige Bildungsromans zouden zijn geschreven. Een dramatisch personage dat het nu moet doen met een bijrol in een krankzinnige show op RTL5 – wat zijn drama nog wat manifester maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden