Review

L'avenir wint je bedrieglijk makkelijk voor zijn heldin

Na Paul Verhoevens Elle is het wederom een feest om Huppert te zien. Ondanks alle verhaallijnen blijft het feilloos gecomponeerde L'avenir de onvoorspelbaarheid van het gewone leven ademen.

Isabelle Huppert in L'avenir.

De handeling is typisch iets waar je als toeschouwer makkelijk overheen kijkt. Parisienne Nathalie (Isabelle Huppert), docent filosofie, treft bij thuiskomst een flinke bos bloemen aan: een goedmakertje van haar ex Heinz (André Marcon). Idioot, denkt ze, propt het boeket in een plastic tas en gooit het zaakje in de afvalcontainer. Daarmee lijkt de kous af, maar nog voor de scène goed en wel is afgelopen, komt Nathalie terug naar de container en grist de zak - zonder de bloemen - uit het vuil.

Dat laatste gebaar, hoe klein en banaal ook, kan van alles betekenen in het prachtige drama L'avenir ('De toekomst'), waarmee schrijver-scenarist Mia Hansen-Løve op het filmfestival van Berlijn de Zilveren Beer voor Beste Regie won. Misschien walgt Nathalie zo van Heinz' gebaar dat ze een plastic zak nog waardevoller vindt, bijvoorbeeld. Maar misschien denkt ze ook wat iedereen kan denken: toch maar bewaren die zak, komt later goed van pas. En dus doet ze iets wat mensen nu eenmaal doen, maar waarvoor filmplots meestal geen tijd of plek hebben.

Het gedoe met de zak typeert een film die gevrijwaard blijft van obligate spanningsbogen en dramatische ontwikkelingen. Niet dat Nathalie geen problemen heeft. Haar man loopt weg, ze lijkt vastgelopen in haar carrière, voelt geen engagement meer en haar ernstig depressieve moeder (Edith Scob) eist voortdurend aandacht met haar zelfmoordneigingen.

L'avenir

Drama
Regie: Mia Hansen-Løve
Met Isabelle Huppert, André Marcon, Edith Scob, Roman Kolinka.
102 min., in 33zalen.

Ondanks al die verhaalelementen blijft het feilloos gecomponeerde L'avenir de onvoorspelbaarheid van het gewone leven ademen. Nu ja, het gewone leven van een welgestelde Parijse intellectueel, die zich makkelijker aan literatuur overgeeft dan aan anderen, die een Bretons vakantiehuisje heeft en naar de Alpen uitwijkt voor een retraite in het anarchistenstekje van haar favoriete student (Roman Kolinka).

Waar ze ook komt, Nathalie blijft een verloren indruk maken. Huppert zet haar kenmerkende koelte knap in als beschermingslaag, maar daaronder sluimert volop twijfel, en die vangt Huppert net zo gaaf als Nathalie's venijn. Bovendien portretteert Hansen-Løve de complexe heldin van haar vijfde film met tederheid en humor: uithuilen doet Nathalie in de vacht van een kat en als ze over straat rent terwijl op de geluidsband Schuberts lied Auf dem Wasser zu singen klinkt, blijkt de pianopartij de volmaakte begeleiding voor haar trippelende tred.

'De intensiteit van Huppert kun je als regisseur heerlijk gebruiken'

Mia Hansen-Løve geldt als een van de interessantste regisseurs van dit moment, Isabelle Huppert beleeft een wereldjaar als actrice. Wat gebeurt er als deze twee samenwerken? Lees hier het dubbelgesprek.

Ook zulke details maken het, na Paul Verhoevens Elle, wederom tot een feest om Huppert te zien, in een film die misschien iets te elegant is om echt diep te raken, maar je toch bedrieglijk makkelijk wint voor zijn heldin. En zoals Hansen-Løve met Eden (2014), haar hommage aan de Parijse dj-cultuur, lust opwekte om zelf vinyl in de handen te voelen, zo gaat dat hier met boeken: voortdurend zijn ze onderwerp van gesprek, in stapels slingeren ze door de decors en anders staat Nathalie wel een filosofische pil te lezen in de metro.

Overal is literatuur in L'avenir. Treffend en zeer aanstekelijk, hoe Hansen-Løve op die manier het vlees van Nathalie's wereld tastbaar maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden