Recensie Film

L’apparition heeft iets gekunstelds, een flirt met reli-kitsch – maar ongepast is het niet (drie sterren)

Kalm, maar nooit doelloos traag, laat regisseur Giannoli zijn hoofdpersonage Jacques doordringen tot de raadselachtige Anna. Hoofdrolspeler Vincent Lindon, bekend om zijn stug-melancholieke spel, heeft weinig woorden nodig om scènes lading te geven.

Filmstill uit L’apparition

Drama
Regie Xavier Giannoli.
Met Vincent Lindon, Galatea Bellugi, Patrick d’Assumçau, Anatole Taubman. 
140 min., in 16 zalen.

Oorlogsverslaggever Jacques (Vincent Lindon) zit op de bodem. Net zijn fotograaf en kompaan verloren bij een explosie – de bloedspatten staan op diens onbeschadigde camera, die in de eerste scène van het religieuze drama L’apparition even in beeld komt, als moderne relikwie. Met beschadigd gehoor en gemoed keert Jacques terug naar Frankrijk, waar hij thuis alle ramen afplakt met karton, zoals gebruikelijk in oorlogsgebied. En dan belt het Vaticaan, met een missie. Ook Jacques kijkt daarvan op. Een bisschop volgt zijn carrière als journalist en heeft een opdracht: of Jacques wil uitzoeken hoe het zit met een Mariaverschijning in een bergdorpje in de Provence. Er was al een priesterteam op afgestuurd, maar de leden zijn vastgelopen. Jacques’ sceptische en weinig gelovige aard is een pré, benadrukt het Vaticaan.

Het zou ook zomaar de opzet van een in cliffhangers grossierende, Dan Browneske thriller kunnen zijn, maar de Franse regisseur Xavier Giannoli (Marguerite) schuift op een ander vertelspoor. Kalm, soms zelfs traag, maar nooit doelloos traag, laat hij zijn hoofdpersonage Jacques verder doordringen tot de raadselachtige novice Anna (Galatéa Bellugi), de jonge en fragiele non die Maria zou hebben gezien. Ze wordt afgeschermd door de lokale priesters en nonnen: men is druk met de ontvangst van busladingen gelovigen en de door Anna te zegenen kaarsen, en moet niets hebben van het wondercontrolerende Vaticaanteam.

Regisseur en scenarist Giannoli plaatst de kijker in de positie van eenling Jacques: hij lijkt verwonderd door de zich superieur en nuchter wanende Vaticaancontroleurs, die toch ook de hand van Satan vermoeden, maar de journalist heeft ook zijn twijfels over het lokale priesterbestand, dat misschien niet zo begaan is met het welzijn van Anna. Hoofdrolspeler Vincent Lindon (La loi du marché), bekend om zijn stugge en tegelijk melancholieke spel, heeft weinig woorden nodig om scènes lading te geven.

Er blijkt meer aan de hand dan enkel het puur kerkelijke: iets met een plaatselijk kindertehuis, waar Anna opgroeide tussen de vluchtelingenkinderen. Ook duikt er een heiligenafbeelding op, die – toevallig? – ooit in Syrië werd gefotografeerd door Jacques’ omgekomen collega. De wijze waarop Giannoli zijn personages in de ontknoping van L’apparition op de proef stelt, heeft iets gekunstelds, een flirt met reli-kitsch. Maar ongepast is het niet: de kasten van het Vaticaan, zoals we eerder in de film al zagen, staan vol met dossiers over rammelende, hooguit half erkende wonderen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.