Interview

Kwabs is een jongen om in de gaten te houden

100 miljoen keer werd zijn hit Walk bekeken op YouTube, maar een album was er nog niet. Dat heeft Kwabs ( 25 ) nu wel: Love + War. Wie is deze Britse 'synth&B'-belofte?

Beeld Linda Stulic

Een beetje oneerbiedig misschien, maar beslist niet zo bedoeld: Kwabena Sarkodee Adjepong - Kwabs voor zijn vrienden - is zo'n typisch product van de nieuwe muziekindustrie. 'Kwabs' (25) viel op in Groot-Brittannië bij een tv-programma voor muzikaal talent. Hij had een flinke internationale hit met het bonkende en opbeurende r&b-anthem Walk, waar anders dan op YouTube. Het nummer werd de herkenningsmelodie van de onwaarschijnlijk populaire voetbalgame Fifa 15, en is nu dus een meeneuriegeval voor de wereldwijde gamersgeneratie.

Hij stond al in een grote zaal op North Sea Jazz, nog zonder iets als een plaat op zak. En hij was, ook nagenoeg zonder oeuvre, al één van de geluiden van 2015, volgens de BBC. Een jongen om in de gaten te houden.

Beeld Linda Stulic

Weer wat geleerd

Dat doen we dus maar, in een bescheiden zolder- annex hotelkamer aan de Amsterdamse Vondelstraat, waar Kwabs zijn debuut Love + War van de nodige toelichtingen voorziet. En dan is het goed om van Adjepong zelf te horen dat die vermeende flitscarrière echt niet zo stormachtig verloopt als we misschien zouden denken.

'Ik ben al bijna tien jaar bezig in de muziek, met vooral klassiek, traditionele jazz en swing, en koormuziek. Muziek met een historische achtergrond, die vond ik op de middelbare school al behoorlijk interessant. Een leraar had dat door en gaf me eens een compilatie-cd'tje met bekende jazznummers. Daar moet het zijn begonnen.'

Kwabs ontwikkelde zijn diepe baritonstem, sloot zich aan bij het National Youth Jazz Orchestra te Londen en werd daar al snel de leadzanger. 'Vijf jaar geleden zong ik met Bobby McFerrin, in de grote Londense muziekzaal The Barbican. Het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Je weet hoe hij zingt? Nou, zo moest ik dus ook zingen. Weer wat geleerd.'

Synth&B

Een compleet andere muzikale wereld dan die waarin Kwabs nu terecht is gekomen. Op zijn album Love + War zingt Kwabs - nog steeds met die stem als een koperen klok - over energieke synthpop, in een soort organische mix van r&b, gospel, elektropop en bescheiden house. Een stroming die in Engeland al 'synth&B' is gedoopt, met Kwabs toch wel als meest getalenteerde aanvoerder. 'Synth&B, hm, ja ik kan er niet zo veel mee. Maar als het mensen blij maakt mijn muziek op die manier te framen, waarom niet. Ik snap het ook wel. Ik zing soul en gospel op vooral synthesizers, dus vooruit.'

De opmerkelijke muzikale afslag van Kwabs werd aangegeven door de Britse dj en drum-'n-bass-producer Goldie, een grootheid uit de jaren negentig. In zijn BBC-programma Goldie's Band: By Royal Appointment gaf de producer een aantal probleemjongeren de kans hun talent te bundelen in een soort muzikale revue, die uiteindelijk tot een optreden voor het Britse koninklijk huis moest leiden. Kippenvelmomentje, bij het optreden te Buckingham Palace in 2010 (te vinden op YouTube): Kwabs, die de spiritual Sometimes I Feel Like a Motherless Child vertolkt, voor een versteende prins Harry.

(Artikel gaat verder onder video.)

Emili Sandé

Een van Kwabs' voorbeelden is de Britse zangeres Emeli Sandé. Dat trof, bij zijn optreden op North Sea Jazz eerder dit jaar: daar stond Sandé ook, in de megazaal Nile. 'Sandé mengt gospel met transparante pop, die zowel eigenwijs en een tikje eigenaardig is als toegankelijk en universeel. Dat vind ik geweldig. Ik keek vanuit de coulissen en zag de emotionele reacties in de zaal. Dat je zo veel mensen tegelijkertijd hetzelfde kunt laten voelen - dáárover gaat popmuziek.'

Wat precies 'het probleem' was van Kwabs? Dat vindt hij moeilijk uit te leggen. 'Eh, nou ja, ik heb vanaf mijn 11de in pleeggezinnen gezeten. Ik was, zoals ze dat in Engeland zeggen, een care leaver. Best wel tricky, want je hebt dus geen normaal leven en dan moet je maar afwachten hoe het afloopt.' Vandaar ook dat die doorleefde spiritual van Kwabs op de nationale tv er zo inhakte? 'Misschien. Ik had dat nummer zelf uitgekozen. Uiteraard. Maar ook omdat het gewoon de mooiste spiritual is die ik ken.'

Hoe dan ook, Kwabs had de aandacht getrokken van de natie. De mailbox liep vol. 'Ik kreeg veel verzoeken van producers om wat op te nemen. Ik dacht: wow, zo gaat dat dus. Ik kon ook al snel tekenen bij het label Atlantic. Niet te geloven eigenlijk.'

Schrijven

Hij ontmoette de Britse producer Christopher Taylor alias Sohn. Die zette hem aan het schrijven. 'Dat was voor mij de echt grote stap. Ik had altijd andermans werk vertolkt. De jazz-klassiekers, spirituals en soulcovers. Op mijn eerste zelf geschreven liedjes kwam nogal veel respons, online. Ik dacht: oké, er zit vooruitgang in. De mensen blijven geïnteresseerd.'

En toen vloeide dat nummer Walk uit zijn vingers. 'Het eerste liedje dat ik schreef met songwriter en producer Jonny Lattimer. We zaten in de studio en kwamen heel snel met die enorm krachtige melodie, waarop eigenlijk vanzelf ook die tekst kwam, over doorgaan, progressie, niet stilstaan, moedig voorwaarts. Een liedje waaruit je kracht kunt putten.'

Bijna honderd miljoen keer werd Walk bekeken op YouTube. Het nummer stond op één in Oostenrijk en Duitsland. Met gevoel voor understatement: 'Ik zal wel iets goed hebben gedaan, dacht ik.' Maar even serieus: 'Een ongelooflijke kick, natuurlijk. Een gevoel dat je niet kunt kopen.'

Voorwaarts

Walk:

'Gotta slow up, gotta shake this high
Gotta take a minute just to ease my mind
Cos if I don't walk then I get caught out
And I'll be falling all the way down
Turn my head and shut my eyes
Doesn't even matter if I'm wrong or right
Cos if I don't walk I keep messin' around
And I'll be falling all the way down.'

Geen echte mainstream

Op zijn eerste plaat vervolgt Kwabs de met Walk ingeslagen weg. Hij zingt in loeiende soulliedjes als Perfect Ruin over de grote emoties - 'niet per se die van mijzelf hoor' - op enerverende en toch ook best radiovriendelijke synthpop. Maar wel met die opvallende donkere bariton, die ook zomaar in een opera zou kunnen opduiken. 'Daarom val ik denk ik net iets meer op, misschien is het mijn voordeel, terwijl mijn stem eigenlijk in mijn nadeel zou moeten werken. Veel mensen weten niet wat ze ermee aan moeten. Want de mode van nu is een stem die keihard en heel hoog zingt. Zelfs als ik op mijn hardst zing, zit ik nog steeds ver onder het gemiddelde register. Ook daarom vind ik mijn muziek geen echte mainstream - als ik dat zelf misschien even mag zeggen.'

De soul heerst momenteel, in het Verenigd Koninkrijk. Voelt Kwabs zich ook een onderdeel van de nieuwe Britse soulstroming, met jonge zangers als Sam Smith, Sampha en MNEK? 'Nooit over nagedacht. Natuurlijk gaat muziek in golven, maar soul steekt volgens mij altijd de kop op. Omdat soul de rauwe menselijke emotie bezingt, en daarnaar willen we altijd luisteren. Kijk maar naar de mooiste liedjes van de afgelopen jaren, volgens mij zijn dat allemaal soulliedjes met een flinke dosis gospel: Next to Me van Emeli Sandé, Rolling in the Deep van Adele, Stay With Me van Sam Smith. Deze muziek komt altijd bovendrijven. En ik weet nu dat dit de muziek is die ik ook wil maken, of ik het nu soepel elektronisch of esoterisch doe.'

En die geliefde jazz en swing? 'Die komt wel weer. Ik heb de tijd.'

Beeld Linda Stulic

De cd Love + War van Kwabs is verschenen bij Atlantic Records/ Warner Music. Kwabs speelt op 4/11 in Paradiso, Amsterdam.

Zonder winterjas

Te vinden op YouTube: de opvallend fraaie clip bij het nummer Perfect Ruin van Kwabs, van zijn eerste plaat Love + War. We zien Kwabs onverstandig luchtig gekleed door een duister en besneeuwd bos dwalen, op zoek naar een horizon en verlossing. 'Het moeilijkste én leukste wat ik ooit heb gedaan. De regisseur George Belfield bedacht de setting in een paar minuten, maar toen moest het ook nog even gebeuren hè? We reisden naar noordelijk Zweden, midden in de winter dus bijna zonder daglicht, en gingen aan de slag bij een temperatuur van min 20. Zonder winterjas.'

Waarom zo moeilijk gedaan? 'We vonden het beeld van die overweldigende natuur perfect passen bij het liedje, dat gaat over de enormiteit van emoties als de liefde in het geding is. De gevoelens denderen over je heen, groots, majestueus en vernietigend, je logisch verstand gaat even uit. En je hoopt maar dat je er weer heelhuids uit tevoorschijn komt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden