Review

Kurai Kurai bevat visuele schoonheid

Marjoleine Boonstra werkte zo'n twaalf jaar aan deze film en is verliefd geworden op Kirgizië. Elk shot is een ode aan het landschap. De regisseuse is alleen wel te veel van het pad van hoofdpersonage Emo afgeweken.

Still uit Kurai Kurai.Beeld -

Mensen van weinig woorden zijn ze. En toch kunnen de mensen in Kurai Kurai - Tales on the Wind mooi over hun vaderland vertellen. Kirgizië is een land dat zich niet makkelijk geeft, zegt de een. De kuilen in de wegen zijn volgens de ander zo diep, dat een kameel erin kan verdrinken. 'Tenminste, als het zou regenen.' En dan het tuimelkruid, dat ontworteld door de woestijn rolt; een schijnbaar dor geval, maar intussen verspreidt het overal zijn zaadjes. 'Het beste wat God ooit heeft gemaakt', leerde het hoofdpersonage van zijn moeder. 'Beter dan iedere man, en virieler.'

Tuimelkruid

In haar speelfilmdebuut volgt documentairemaker en fotograaf Marjoleine Boonstra (Among Horses and Men) de jonge Kirgiziër Emo (Talgat Kelimbetov), die zich door zijn zwangere vriendin verraden voelt en nu vanuit de stad terugreist naar zijn geboortegrond. Tijdens de tocht stromen de verhalen hem tegemoet - al is het maar door de gesprekken met medereizigers, jeugdherinneringen of een toevallige blik uit het treinraam. Soms laat de film zich meevoeren door het tuimelkruid, alsof de camera uit de buurt van Emo's geschiedenis waait en daarmee oog krijgt voor alles wat er in het landschap gebeurt. Een vrouw die eindeloos per kameel de steppe afspeurt, zoekend naar haar verloren zoon. Een man die rondrijdt met een lekkende watertank, omdat hij verlangt naar de golven van het grotendeels opgedroogde Aralmeer. Katoenpluizen, door de woestijn dwarrelend als sneeuw.

Boonstra werkte zo'n twaalf jaar aan de film en verzamelde de vaak symbolisch geladen verhalen tijdens verschillende reizen door Kirgizië en Oezbekistan. Ze is duidelijk verliefd geworden op de streek, haar bewoners en hun veerkracht. Kurai Kurai speelt zich vrijwel volledig af in de buitenlucht en elk shot - prachtig gefotografeerd door cameraman Goert Giltay - is een volgende ode aan de vormen en kleuren van het landschap.

Weinig indruk

Daarbij is Boonstra alleen te veel van Emo's pad afgeweken. Het scenario van Céline Linssen en de lome verteltrant brengen nauwelijks over dat Emo een moeizame zoektocht aflegt naar zijn wortels en identiteit. Wanneer hij aan het einde tot een diep, spiritueel besef komt, maakt dat nauwelijks indruk. De film had wat dat betreft meer dynamiek en wat minder gelijkmatigheid kunnen gebruiken.

Wat op dat moment niettemin overeind blijft, is de grote visuele schoonheid van Kurai Kurai. En weinig andere films zullen zo goed overbrengen hoe het is om, in de koude steppenacht, te slapen tegen de bulten van een kameel.

Kurai Kurai. Tales on the Wind. Regie: Marjoleine Boonstra. Met
Talgat Kelimbetov, Tatiana Gorobchenko, Tynar Abdrazaeva. 85 min., in 9 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden