ReportageDrive through-kunst in Ahoy

Kunst kijken vanuit de auto in Ahoy: is dat nou een beeld of een rotonde?

Even vaart maken en, hup, langs het volgende kunstwerk in het ‘drive-thrumuseum’ van Boijmans Van Beuningen in Ahoy.Beeld Eva Faché

Toeteren mag niet, uitstappen ook al niet. In elektrische mini’s kun je nu in Hal 1 van Ahoy Rotterdam de kunst van Boijmans Van Beuningen op een ludieke wijze en coronaproof bekijken.

De eerste indruk van het tijdelijke, 10.000 vierkante meters tellende ‘drive-thrumuseum’ in Rotterdam: sciencefiction. Hal 1 van Ahoy in Rotterdam is verduisterd. En, opvallender: geen muziek, congressen of circus, maar slechts een zacht gezoem. Dertig elektrische auto’s toeren langs vijftig topstukken uit de collectie van Museum Boijmans Van Beuningen. Sculpturen, video’s, schilderijen en installaties zijn vanuit de auto te bezichtigen.

Maffe installatie

Werkt dat, al autorijdend kunst kijken? De koplampen veroorzaken bijzondere effecten. Sommige kunstwerken zijn al dramatisch uitgelicht (de beeldengalerij ziet er spectaculair uit), andere kunnen worden belicht door bestuurders. Zoals de bijzonder maffe installatie van kunstenaar Bas van Beek. Een piramide van aquaria met  aquariumbeeldjes erin, gebaseerd op Boijmans-topstukken zoals de kreeftentelefoon van Dalí. Het licht van het bouwsel weerkaatst schitterend in het schijnsel van de autolampen.

Vorige week startte de kaartverkoop van het ‘Boijmans Ahoy drive-thrumuseum’ en na het eerste uur waren er al duizend gegadigden. Bezoekers vertellen tijdens het wachten (er moet na aankomst een nummertje worden getrokken) dat ze zich verheugen op de kunst. Een Amsterdamse verlangt naar een weerzien met Anselm Kiefers schilderijen. Een Rotterdams gezin is blij met deze vreemde manier van ‘weer eens in het Boijmans’ zijn, dat dicht is voor een grondige verbouwing en renovatie in de komende zes jaar.

Met de koplampen kunnen de bezoekers zelf ook de kunst uitlichten.Beeld Eva Faché

Tijdens de coronacrisis greep het museum terug op een plan van ontwerper Ted Noten: kunst kijken vanuit de auto. Ahoy werkte graag mee; met alle stopgezette evenementen was Hal 1 beschikbaar. Zo is in recordtijd een grote tentoonstelling opgebouwd. Bedacht vanuit de auto, met betonnen anti-terreurblokken om de kunstwerken te beschermen.

Op de website belooft het museum een filosofische ervaring. Met de selectie van kunstwerken ‘onderzoekt de tentoonstelling de grens tussen het menselijk zijn en de krachten van de natuur’. Duidelijkste voorbeeld van natuurkracht versus mens in de tentoonstelling is Guido van der Werves beroemde bloedstollende video Nummer acht, everything is going to be alright (2002) waarin de kunstenaar voor een ijsbreker uitloopt. 

Verboden te toeteren

Dikke kans echter dat wie Hal 1 binnenrijdt niet direct nadenkt over natuurkrachten, maar vooral over de bediening van de (ter beschikking gestelde) schakelloze elektrische Mini. Een eigen elektrische auto meenemen mag ook. Uitstappen is verboden, toeteren ook. Net als bij pre-coronatentoonstellingen ontbreekt in Hal 1 een parcours. Toch rijden de bezoekers het liefst rechtsom.

Kennelijk beschouwen ze het grootste kunstwerk in de hal als een rotonde. Fotograaf Bas Princen baseerde zijn Model for a Tower op een van de topstukken uit het Boijmans, Bruegels Toren van Babel. Hij fotografeerde fragmenten uit het schilderij en blies die op tot gigantisch formaat en maakte er een soort rond hangend gordijn van, met een diameter van 31 meter. 

De kwaliteit van de uitvergrotingen is adembenemend, kleine kwaststreekjes werden grote vegen. Alleen is een e-Mini (volgens deze krant ‘de leukste e-auto voor onder de 40 mille’), niet gemaakt om mee op safari te gaan. Wie in de auto in een kunstwerk zit, verlangt naar een cabrio of een pausmobiel, met 360 graden zicht. In echte sciencefiction zouden kijkers hier in glazen bollen rijden, zoals in de film Jurassic World.

Toekomst?

Is dit het museum van de toekomst? Het voelt wel veilig (afgezien van enig risico op blikschade), maar ook ongezellig en omslachtig: een heel stemmige slowmotionkermisattractie. Praten met mede-kunstkijkers is er niet bij, een intiem onderonsje met een kunstwerk ook niet. 

Het echte hoogtepunt van de tentoonstelling is bij de uitgang opgesteld: Marijke van Warmerdams film-installatie Beer, uit 1997. Twee gigantische beren op schermen van zes meter hoog staan in twee witte deurposten. De auto’s moeten tussen die beren door. Er is iets aan die ingekaderde beren in dat onwerkelijke steriele wit dat perfect lijkt te passen bij het gedwongen thuiszitten van de afgelopen tijd. En zeker ook bij het ongemak van autorijdend kunst kijken.

‘Zo, ja, wacht even... Ja, nu heb ik hem in de parkeerstand gezet. Toch?’ klinkt het onzeker bij het uitstappen. Een echtpaar uit Ouderkerk aan de Amstel gaat voldaan terug naar huis: ‘Erg bijzonder om zo in het donker naar kunst te kijken, vanuit je eigen cocon.’ 

De beren van Marijke van Warmerdam.Beeld Eva Faché

Boijmans Ahoy drive-thrumuseum, t/m 23/08
Info en tickets: www.boijmans.nl, vooraf een tijdslot reserveren is verplicht 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden