Kruimelwerk

Het duurde even, maar daar was hij weer: Peter R. de Vries. De rechtschapen crimefighter annex gewezen kandidaat-premier mocht ditmaal aanschuiven bij de Moraalridders Knevel en Van den Brink – met al zijn gratis airplay levert hij de publieke omroep nog meer op dan zijn eigen SBS....

Die dag had hij namelijk een katertje. Niet zozeer van de champagne die SBS ongetwijfeld kistgewijs liet aanrukken voor zijn twee miljoen kijkers. Nee, Peter R. had zijn uitzending over moordenaar Koos H. ‘teleurgesteld, boos en gefrustreerd’ bekeken. De Vries had zo graag de echte Koos laten zien, in plaats van de figurant die hem door de rechter min of meer was opgedrongen. Tekstueel moest hij zich nu behelpen met voorgelezen letterlijke quotes van H. Normaal grossiert hij in nagespeelde reconstructies, maar nu vond De Vries dat onverteerbaar: ‘In tekstballonnetjes vallen geen pijnlijke stiltes, zie je geen grimas, hoor je geen aarzelingen of schaamte en voel je niet dat er iets wordt opgebiecht.’

Dat laatste was kennelijk essentieel voor het landsbelang dat hij steeds zei te dienen met dit drieluik over de moordenaar van minimaal drie meisjes.

Nu niet lullig doen over die laatste uitzending: van de drie was het de meest substantiële – mijn relativerende reactie van afgelopen maandag kwam mede voort uit irritatie over vorm en stijl van de twee eerdere afleveringen (en vele daarvoor).

Een Haagse rechter die misbruik maakte van zijn positie en H. een hand boven het hoofd hield in ruil voor seks: dan heb je een scoop. Maar al met al is het wel een zaak van dertig jaar geleden, met een psychopaat die levenslang vastzit en een rechter die al zes jaar dood is. Dat maakt het niet minder ernstig, maar wel erg iets dat voorbij is. De talloze ‘reaguurders’ die hiermee graag bevestigd zien dat de Nederlandse rechtstaat een zooitje is, weten nu dus hooguit dat het een zooitje wás.

Hoe dan ook: ik geloof niet dat de draaiende ogen of hakkelende stem van Koos H. iets hadden toegevoegd aan de feiten zoals ze nu lijken. De Vries slaagde er in Moraalridders opnieuw niet in het tegendeel aannemelijk te maken.

‘Wil ik nog door als misdaadjournalist?’, was dus de vraag op zijn eigen weblog. De wederkerigheid van de vraag was geloof ik als dreigement bedoeld. Knevel en Van den Brink (verbaasd: ‘Ik zeg ‘u’ tegen jou’) stonden te trappelen om het antwoord.

Er was, zei De Vries met zijn kenmerkende schouderophalen, ‘een beetje ten onrechte de conclusie uit getrokken alsof ik elk moment zou kunnen opstappen’.

Heel gek: zo was het dus niet. Want Peter R. de Vries heeft nog een contract voor twee jaar, en: ‘Ik ben geen wegloper.’ Wel ging hij nadenken. Of hij nu niet veroordeeld was tot ‘het kruimelwerk’. Een onmenselijke straf: heb je je in de bajes eindelijk een beetje omhoog gewerkt tot zware jongen, ontmaskert Peter R. je als onbeduidend watje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.