Kreeg hij een sms, dan was het: boem ernaartoe

Hij was 20 jaar lang correspondent in Israël, maar bezocht ook alle brandhaarden ter wereld...

AMSTERDAM ‘Hé, kom op jongens, schiet op – ik wil erin. Nú. Hilversum. HILVERSUM! Weg met die reclame, ík ben de reclame.’ De beelden van RTL-correspondent Conny Mus tijdens de Golfoorlog, terwijl hij temidden van het oorlogsgeweld ergens op een dak staat te trappelen om in de uitzending te komen, zijn typisch Conny Mus. Hij had een verhaal te vertellen, en het liefst nu meteen.

Mus (59) overleed donderdagnacht aan een hartaanval, tijdens vakantie in Nederland. Behalve zijn vriendin laat hij een dochter van 11 achter.

Jaren geleden onderging hij al een zware hartoperatie. Daarna deed hij het wel iets rustiger aan, maar als een hartpatiënt gedroeg hij zich zeker niet. Mus rookte en dronk stevig, en had een woelig privéleven met meerdere ex-vrouwen en kinderen die hij niet meer zag. Hij leefde, zeggen vrienden en collega’s.

Hij werkte vanaf het begin voor RTL, sinds 1989. In die ruim 20 jaar was hij correspondent in Israël, maar bezocht hij ook vrijwel alle grote brandhaarden die er te vinden waren: Roemenië, Kosovo, de Golfoorlogen, Afrika, Pakistan, Afghanistan, de aardbeving in Turkije. ‘Als ik aan hem denk als journalist, zie ik een man die met opgerolde mouwen conflicthaarden bezocht’, zegt zijn hoofdredacteur Harm Taselaar.

Sterker nog: hij was beledigd als er een andere journalist werd gevraagd, zegt Taselaar. ‘Hoe hij het volhield heb ik nooit begrepen. Maar hij deed gewoon het licht uit en de volgende dag kwam hij weer opgewekt je kantoor binnenstappen.’

Mus was geen piekeraar. ‘Als ik het niet meer red om de ellende van de dag met twee whisky’s weg te drinken, dan stop ik ermee’ , zei hij eens in een interview. ‘Maar gelukkig huil ik heel makkelijk. Ook on the spot, ja. Ik jank me vaak te pletter. In Kosovo stond ik een keer aan de grens naar al die vluchtelingen te kijken. Aart Zeeman van de NCRV kwam naar me toegelopen. Hij keek me aan. Bleek dat we allebei stonden te janken.’

De methode Mus: eropaf. Erbij zijn. Er kon Conny eigenlijk niks beters gebeuren dan dat hij een sms kreeg met de boodschap dat er ergens een zelfmoordaanslag was, zeggen collega’s. Dan was het: boem, ernaartoe.

Tegelijkertijd kon hij hevig ontroerd raken van een stervend kind in een ziekenhuis. Een van zijn aangrijpendste ervaringen was met een jongen die na een aanslag geen benen meer had, zijn hand vastpakte en voor zijn ogen stierf. ‘Maar die hand’, zei Mus in een interview. ‘Die zat aan me vast. De verpleger heeft hem eraf moeten halen. Kramp. Ik ben er twee dagen kapot van geweest. De ogen van die jongen. Hoe hij in het Hebreeuws om zijn moeder riep.’

Hij hield van de feiten, en had een broertje dood aan politieke analyses die hij soms tijdens kruisgesprekken moest maken. ‘Na al die tijd was hij ook nog altijd zenuwachtig voor die gesprekken’, zegt NOS-correspondent Sander van Hoorn. ‘Na afloop zei hij dan: laat mij nou maar gewoon verhaaltjes vertellen.’ Zonder spot zei Mus tegen collega’s dat hij alles zo uit wilde leggen dat de ‘bloemetjesjurken’ het ook konden begrijpen.

Beroemd is zijn uitspraak dat joden nooit goede correspondenten in Israël kunnen zijn, omdat ze te betrokken zijn. Het leverde hem een levenslange ruzie op met de voormalige (joodse) NOS-correspondent Eddo Rosenthal, die hij ook verweet vooral vanuit zijn huiskamer te werken.

Mus was een groot liefhebber van André Hazes, met wie hij bevriend was. De RTL-correspondent, ooit begonnen als handelaar in salamiworsten en goulash, was een ras-Amsterdammer en zou dat altijd blijven. Hij woonde al jaren in Israël, maar als hij op zaterdag in zijn witte Chevrolet door Jeruzalem reed, dan schalde er één lied keihard uit de ramen: Bloed, Zweet en Tranen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.