ReportageThe Letter for the King

Kosten noch moeite werden gespaard bij de opnamen van The Letter for the King

De sets voor de serie, gebaseerd op het boek van Tonke Dragt, zijn gigantisch, aan sommige scènes wordt meerdere dagen gewerkt. ‘In Nederland maak je in die tijd een kwart van een speelfilm.’

Op de set van The Letter for the King in Nieuw-Zeeland. Beeld Nicola Dove/Netflix

‘Zij is een genie’, zegt de Nederlandse producent Paul Trijbits (59) op de set van The Letter for the King. Dan, zodat zij het ook kan verstaan, met pauzes tussen ieder woord: ‘She. Is. A. Genius!’

Het genie, kostuumontwerper Barbara Darragh, kijkt geamuseerd op en frummelt vervolgens vlug verder aan de maliënkolder die voor haar op tafel ligt. De Nieuw-Zeelandse is een gerenommeerde naam in de wereld van kostuumontwerpers. Eerder werkte ze aan The Piano (1993) en de serie Spartacus (2010).

Met veertig naaiers werkt Darragh aan de serie, die zich afspeelt in de Middeleeuwen. Aan rekken hangen honderden jurken, pantsers en koningsmantels, gemaakt van leer, hermelijn, metaal en taffeta (‘het allermooiste zijde’, volgens Trijbits). Eén outfit vereist een week aan manuren, zegt Trijbits. ‘Alles wordt gekookt, gekrabt en geplakt. Het mag er natuurlijk niet gloednieuw uitzien.’

Het eerste wat je in de serie ziet, zegt Trijbits, zijn kleren. ‘Als je die niet inhuurt maar zelf maakt, zorg je ervoor dat kijkers iets nieuws te zien krijgen.’ Iets compleet nieuws: dat is volgens Trijbits waar het predicaat Netflix Original voor staat.

Trijbits, een brok enthousiasme en energie, is behalve producent ook geestelijk vader van The Letter for the King, die vanaf 20 maart via Netflix in meer dan 190 landen is te zien. De serie wordt in vijftien talen ondertiteld en in tien nagesynchroniseerd. Trijbits: ‘Het verhaal zal bij een gigantisch publiek terechtkomen, groter dan ooit tevoren!’

Het is eind mei 2019 en Trijbits, producent van zo’n zeventig films waaronder Fish Tank (2009) en Jane Eyre (2011), geeft een rondleiding aan vier journalisten op de set, in een oude treinfabriek van Siemens even buiten de Tsjechische hoofdstad Praag. Dagelijks werken hier zo’n driehonderd mensen aan de serie.

De klassieker van Tonke Dragt, waarin Tiuri, een schildknaap uit het koninkrijk van Dagonaut, de opdracht krijgt een brief te bezorgen bij de koning van Unauwen, is uit 1962. Trijbits is van een jaar eerder en groeide ermee op. Nadat in 2014 de Engelse vertaling was verschenen, vroegen Britse vrienden en collega’s zich af of dit niet een klusje voor hem was. ‘Meestal ga je niet werken aan iets waar je zoveel van houdt’, zegt Trijbits, die al 35 jaar in Londen woont. ‘Dat is gevaarlijk. Love it, don’t touch it.’

Toch ging hij achter de rechten aan. Die waren gewild, nadat het boek in Engeland zo’n zestigduizend keer was verkocht. Concurrentie kreeg hij onder meer van David Heyman, de Harry Potter-producent. ‘Maar als in Londen wonende Nederlander kreeg ik een voorsprong’, zegt hij met een grote glimlach. In 2017 raakte de Brit Will Davies, scenarist van How to Train Your Dragon en Johnny English, betrokken. Netflix was na het lezen van de pilot en één gesprek overtuigd, zegt Trijbits. ‘Dat is niet gebruikelijk.’

Zo’n tien keer sprak Trijbits over de serie met de 89-jarige Tonke Dragt. ‘Ik moet blijven leven tot de eerste aflevering’, zei Dragt tegen hem, om zichzelf direct daarna te corrigeren met de constatering dat Netflix alle afleveringen tegelijkertijd uitbrengt. Trijbits: ‘Ze heeft nog alles door.’

Kijken met Tonke Dragt
Samen met de schrijfster van de klassieke jeugdroman kijken we naar aflevering 1 van de serie. ‘Als ik jonger was geweest, had ik het jullie veel moeilijker gemaakt.’

De recensie
Met leuke jonge acteurs, prachtige beelden en een dijk van een queeste is Letter for the King redelijk geslaagd. Maar het voelt toch ook een beetje alsof Netflix met een stoomwals over ons favoriete kinderboek heen is gereden. ★★★☆☆

‘Oké, let’s go to big set’, zegt Trijbits terwijl hij met driftige passen vaart maakt. We komen aan in een enorme ruimte met daarin vier lange eettafels met kandelaars. Aan het plafond hangen kroonluchters met kaarsen, aan de muren metershoge wandtapijten met afbeeldingen die het ontstaan van Unauwen weergeven. Als Trijbits op een pilaar klopt, klinkt een hol geluid. ‘Pleisterwerk. Voel maar.’

Hier neemt de koning van Unauwen, gespeeld door de Nederlander Yorick van Wageningen, de brief van Tiuri uiteindelijk in ontvangst. Trijbits: ‘Dat is de allerallerbelangrijkste gebeurtenis ooit. Hier moet dus ruimte zijn.’

Van Wageningen (55), wiens carrière zich met films als Beyond Borders vooral in Hollywood afspeelt, is niet de enige Nederlandse acteur in de productie. Als Trijbits zijn rondleiding vervolgt, zien we om de hoek van de balzaal Gijs Blom, de 23-jarige acteur die hard aan de weg timmert en in het najaar te zien zal zijn in de Nederlandse oorlogsfilm De slag om de Schelde.

Blom, gekleed in maliënkolder met cape en daaronder zwarte Nike-schoenen, staat te wachten op een scène. Hij speelt prins Viridian, een bloeddorstige schurk die zint op heerschappij over Unauwen, het koninkrijk van zijn vader. Alleen de brief van Tiuri kan de machtsovername voorkomen.

Gijs Blom als prins Viridian in The Letter for the King.Beeld Netflix

Blom kijkt zijn ogen uit op de set. ‘Ik kan het niet anders omschrijven dan als een pretpark. De gigantische green screens, de draaidagen in kastelen.’ Drie weken is Blom in Nieuw-Zeeland geweest. Voor opnamen én om paardrijden en zwaardvechten onder de knie te krijgen. Aan de laatste scène werkten ze vijf dagen. Blom: ‘In Nederland maak je in die tijd een kwart van een speelfilm.’

De schaal van de serie imponeerde Blom. ‘Op de eerste draaidag, in Nieuw-Zeeland, draaide ik een simpele scène: een kort gesprek op een paard. Om op die locatie te komen, moesten we een kwartier in een Jeep over een onbegaanbare weg rijden. Ik zweette me in dit kostuum helemaal kapot, was bloedzenuwachtig.’

In het boek komt Viridian weinig aan het woord. Mensen praten vooral óver hem. ‘Zo leer je een personage niet kennen’, zegt Blom. ‘Daarom heb ik zelf een geschiedenis van hem geschreven, een soort dagboekverslag.’ Dat sterkte zijn zelfvertrouwen. ‘Ik was bang als acteur door de mand te vallen. Maar hierdoor dacht ik: ik ben geen fraudeur, ik heb gedaan wat ik moest doen.’

Amir Wilson, die Tiuri speelt, tijdens de opnamen in Tsjechië. Beeld Julie Vrabelova / Netflix

De moeder van Amir Wilson, de vertolker van hoofdrolspeler Tiuri, voegt zich bij het gesprek. Ze werkt in Engeland voor een verzekeraar, maar daar komt op dit moment weinig van terecht. Dagelijks is ze bij haar zoon op de set, zegt ze, ook als die in Nieuw-Zeeland staat.

Even later meldt de 16-jarige Wilson zich. Of hij het boek heeft gelezen? ‘Sorry… sorry… nee. Het is slecht, ik weet het. Maar ik wist dat de scenarist Will een andere kijk op Tiuri had dan Tonke. Ik was bang dat het voor verwarring zou zorgen.’

The Letter for the King.Beeld Nicola Dove/Netflix

Waar de Nederlandse verfilming uit 2008, met Yannick van de Velde als Tiuri, trouw bleef aan het boek, permitteert deze serie zich meer vrijheden. ‘Toen ik het boek als jongen las, vond ik het heel spannend’, zegt Trijbits. ‘Maar toen had je alleen de serie Floris. De wereld is veranderd: we hebben The Lord of the Rings gehad, Game of Thrones. De serie moest spannender en moderner, zodat een jong publiek het net zo zou ervaren als toen ik het boek las.’

Meer nadruk is gelegd op de achtergrond van Tiuri: in het welvarende Koninkrijk van Dagonaut is hij een buitenbeentje, iemand met een andere afkomst en donkerder huidskleur dan zijn leeftijdsgenoten. Trijbits: ‘De druk op hem vergroten we daarmee.’ Vrouwelijke personages hebben een grotere rol gekregen. Een meisje dat als prinses in een torentje zit af te wachten totdat Tiuri terugkomt, kan in deze tijd niet meer, zegt Trijbits. ‘Lavinia, de jonkvrouw, gaat dus mee met Tiuri.’ En iedere aflevering bevat een cliffhanger. ‘In een boek is zo’n trucje minder nodig, omdat je dat waarschijnlijk achter elkaar leest’, zegt Trijbits.

Dus valt Tiuri aan het eind van de eerste aflevering van grote hoogte in het water. Trijbits: ‘Leeft hij nog? You never know.’ 

Waarom Nieuw-Zeeland en Tsjechië?

Een deel van de opnamen vond plaats in Nieuw-Zeeland, vanwege de heuvelachtige landschappen, zegt Trijbits. Maar het land was niet voor alle scènes geschikt. ‘Verder is er bijna niks. Er is geen straat met keien. De serie speelt zich af rond de 12de eeuw, maar in Nieuw-Zeeland zijn alle gebouwen van na 1821.’ 

Tsjechië was geschikt vanwege de kastelen. En het is ‘een van de beste landen ter wereld’ om films en series op te nemen, zegt Trijbits. ‘Ze kunnen sets bouwen, beter en goedkoper dan wie dan ook.’ Onder meer de series The Alienist (te zien op Netflix) en het Noors-Franse Atlantic Crossing (vanaf 2021 te zien) zijn in Tsjechië opgenomen.

De zesdelige serie The Letter For The King is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden