Kort proza Kiekendieven

Kort proza: Kiekendieven

Ik geloof niet in ufo’s, maar laatst zag ik iets door de lucht vliegen dat ik nog nooit eerder had gezien. Een kiekendief, misschien.

Ik ben hele weekenden kwijt en ik word soms midden in een weiland wakker zonder enige herinnering aan hoe ik er terecht ben gekomen, bedekt in een laag fluorescerend groen slijm en denkend in zeven dimensies. Volgens mijn berekeningen moet het een kiekendief geweest zijn, ook al komen die hier niet voor.

Op de een of andere manier vind ik altijd mijn weg terug naar huis, alsof ik een antenne in mijn hoofd heb. Ik luister graag naar praatprogramma’s en soms luisteren ze ook naar mij.

Thuis weten ze vaak niet eens meer wie ik ben, maar ik weet wie zij zijn, ik weet niet wat ze denken. Ik weet wat ze denken, ik heb een antenne in mijn hoofd.

De kiekendieven komen in vrede en we kunnen nog heel wat van ze leren. Een graancirkel hoeft niet altijd rond te zijn. Dit werd aan mij geopenbaard om 14:24 op 27 september… welk jaar is het?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.