Koele nonchalance in sonore 'flow'

Muziek..

Koop de nieuwe versie van 50 Cents album The Massacre en verheug je inhet bezit van een gratis kalender met daarop de hoogtijdagen in de wereldvan Fifty. Zo is er de releasedatum van de soundtrack van de film over deNew Yorkse rapper Get rich or die tryin (1 november), de releasedatum vande film (11 november), het Fifty videospelletje Bulletproof is vanaf15 november te koop en zijn Reebok G6 III-gympen vanaf de 22ste.

Dan is er nog, voor het concert in Ahoy', de trailer van de film en eenclipachtige biografie van Fifty waarin de onvermijdelijke negen kogels diede rapper overleefde wéér voorbij komen.

Noodzakelijk! Want Fifty's gunshots moeten als een marketingmantraworden herhaald, net zoals elke McDonald's tv-commercial moet wordenafgesloten met de slogan 'I'm lovin' it'. Fifty is geen man maar een merk.En als de New Yorkse rapper al in 2000 een millionseller was, dan zou NaomiKlein, de schrijfster van No Logo, de aanklacht tegen agressievereclamepraktijken van corporate brands, haar vingers erbij hebben afgelikt.

Eerlijk is eerlijk, Curtis Jacksons - Fifty's echte naam -promotiepraktijken, die twee jaar geleden in de Heineken Music Hall nogschaamteloos als concert werden verkocht, zijn behoorlijk teruggeschroefd.Er gaan deze keer voornamelijk flessen water in plaats van kledingstukkenhet publiek in. Daarbij, Jackson staat anderhalf uur (!) lang op hetpodium, in een decor van steigers, een onthoofd vrijheidsbeeld en video'svan wapens en blote meisjes.

Het blijft fascinerend het contrast te horen tussen de gewelddadigeonderwerpen en de sonore flow waar enige nadrukkelijke expressieontbreekt. Zo worden Fifty's nummers reportages van geweld, datonontkoombaar is en zich met grote nonchalance voltrekt. Die nonchalanceweerspiegelt zich perfect in zijn flow.

Maar koele nonchalance gaat makkelijk over in routine. En als al hetgeluid wordt gereduceerd tot een rollend ritmisch brrrroeeeem tsjak,wreekt dat zich en slaan de nummers dood voordat ze de twee-minuten-grenshebben bereikt.

De herkenning van de singles Candy Shop samen met zangeres Olivia, Inda Club en P.I.M.P. - met de rapper in driedelig wit - moest het doen.Net zoals de maatjes van Jackson die hij om zich heen heeft verzameld inzijn G-Unit posse.

En die presteerden stukken beter. Maze en rapveteranen Mobb Deep wistenAhoy' wel tot grote hoogte op te zwepen. En als M.O.P hun hit Ante Up wélinzetten met bezieling en opgefokte agressie, slokt het publiek datdankbaar op.

Vindt 50 Cent helemaal niet erg. Zoals hij zelf zegt: 'Als je niet vanme houdt, koop dan toch mijn cd's en maak me rijker, dan hou ik wel vanjou.' En dan volgt de glimlach van een man die, niet zozeer zijn publieknaait, maar met succes de markt penetreert.'

Pablo Cabenda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden