FilmrecensieGhost Tropic

Knap, hoe Bas Devos je in Ghost Tropic bijna onmerkbaar vertrouwd maakt met Khadija ★★★★☆

Saadia Bentaïeb   Beeld
Saadia BentaïebBeeld

Een lange voettocht door de Brusselse nacht, iets anders zit er niet op voor de 58-jarige schoonmaakster Khadija. Na een lange werkdag dommelt ze weg in de laatste metro en rijdt door tot de eindhalte, ver van huis. Khadija’s zoon neemt niet op, geld voor een taxi heeft ze niet.

Het klinkt als de premisse van een zenuwslopende thriller, maar Ghost Tropic, de derde speelfilm van het grote Belgische talent Bas Devos, kiest voor rust en mysterie. Schijnbaar zonder angst loopt Khadija (Saadia Bentaïeb) huiswaarts. Allerlei mensen kruisen haar pad. Ze belt een ambulance voor een bewusteloze zwerver. Naar binnen glurend bij een leegstaand huis waar ze ooit poetste, heeft Khadija oogcontact met een jongen die daar stiekem woont. Een meisje dat ze met een stel vrienden ziet rondhangen, zou haar dochter kunnen zijn.

En zo wandelt Khadija voort, terwijl Devos, cameraman Grimm Vandekerckhove en sound designer Boris Debackere consequent vasthouden aan de verstilde, bijna magische nachtsfeer. De lampen van voorbijrijdende auto’s worden zo onscherp gefilmd dat ze in dwaallichtjes veranderen. Het asfalt glinstert als een sterrenhemel. Tropische vogelgeluiden vergezellen de voorbijflitsende reflecties in de ruiten van de metrotrein. Ook Brecht Ameels serene gitaarmuziek zorgt dat je je met een kalme, open blik overgeeft aan dit Brusselse droomlandschap.

Bas Devos (Violet) draaide Ghost Tropic vlak na Hellhole, die eerder dit jaar in de Nederlandse filmtheaters te zien was. Samen vormen de films een fraai, gelaagd dubbelportret van een stad die, zoals Devos het uitdrukte in een interview met de Volkskrant, na de terreuraanslagen van 22 maart 2016 door de hele wereld ‘als pispot’ werd gebruikt.

Beide films leveren een genuanceerde tegenreactie: Hellhole als hoopvolle mozaïekfilm die het grootstedelijke gevoel van dreiging en eenzaamheid niet negeert; Ghost Tropic als een serene, melancholieke roadmovie die één doodgewone Brusselse in de armen sluit.

Knap, hoe Devos je bijna onmerkbaar vertrouwd maakt met Khadija, van haar humor en nieuwsgierigheid tot de zorgen om haar kinderen. De ingetogenheid en verwondering die de hele film kenmerken, vinden ook in het voortreffelijke spel van actrice Bentaïeb hun weerklank. Haar kleine maar fiere verschijning, slenterend door een verlaten Brussel, zul je na Ghost Tropic niet snel vergeten.

Als Ghost Tropic kort van Khadija’s zijde wijkt, is dat om ook háár portret compleet te maken. Herhaaldelijk toont Devos de verlaten woonkamer van zijn heldin, waar het avonddonker valt, of straatlantaarns en de ochtendzon naar binnen schijnen. Is Khadija zelf ooit echt thuis?

Ghost Tropic

Roadmovie

★★★★☆

Regie Bas Devos.

Met Saadia Bentaïeb, Laurent Kumba, Stefan Gota, Ghasem Mousavi, Willy Thomas, Maaike Neuville, Nora Dari.

85 min., in 18 zalen en te zien op Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden